Czwartek 13-12-2018, imieniny Łucji, Otylii
 
Rek

UWAGA!

Drogi Czytelniku,

uprzejmie informujemy, że w związku z wejściem w życie Rozporządzenia o Ochronie Danych Osobowych stworzyliśmy zgodną z nim politykę prywatności. Regulacje RODO zmuszają nas do wystąpienia z prośbą do Ciebie o zaakceptowanie jego postanowień, chociaż z praktycznego punktu widzenia nic się nie zmienia w sposobie korzystania z naszego serwisu.

Jedyną rzeczą, która może budzić Twoje obawy jest profilowanie. Wyjaśniamy, że w naszym przypadku, tak jak dotychczas, skutkuje ono wyłącznie tym, że jeśli uprzednio byłeś/aś na stronie jakiegoś biura podróży, to z dużym prawdopodobieństwem nasi zaufani partnerzy reklamowi tacy jak Google serwować będą banery z widokami złocistych plaż.

Prosimy zapoznać się z polityką prywatności stosowaną na naszej stronie i zaakceptować jej postanowienia.

Może później
Zamknij Zamknij
Rek

Dawno temu w Elblągu... zaczął się ruch w porcie

Elbląg, Dawno temu w Elblągu... zaczął się ruch w porcie Parowiec przepływający przez podniesiony most zwodzony na rzece Elbląg.
Rek

Po zeszłotygodniowym okresie ciszy w elbląskim porcie zawitała do niego teraz większa liczba statków, dokładnie cztery parowce i cztery żaglowce. Wśród parowców był między innymi mały, szczeciński statek „Mewa”, przeznaczony do przewozu cementu. To nieznany nam statek, który przybył do nas po raz pierwszy.

„Mewa” to nowy statek, wybudowany w tym roku w Szczecinie. Poza nim do elbląskiego portu przybyły także: parowiec pasażerski „Elbing IV”, który przypłynął również ze Szczecina oraz kiloński parowiec „Franciska”, który przybył z towarami pochodzącymi z Hamburga. Mały, szwedzki parowiec „Sterno” przybył z załadunkiem kamieni ze Szwecji. Dwa żaglowce przybyły do nas z surówką żelaza z Kraśnicy (niem. Kratzwiek) koło Szczecina (niem. Stettin). Z pozostałych dwóch wyładowano cement (ENN, wtorek, 22.10.1912 r.).
     
     Elbląskie Stowarzyszenie Esperanto
     
Na zaproszenie pana Greffa, z wykształcenia chemika, wczoraj wieczorem o godz. 20.30 w Instytucie Handlowym, prowadzonym przez pana Siede, zebrało się łącznie 32 kobiet i mężczyzn celem utworzenia w Elblągu Towarzystwa Esperanto*.
     Podczas spotkania miał miejsce wykład pana Greffa na temat tego międzynarodowego języka pomocniczego i jego podstawowych założeń. Po nim nastąpiło oficjalne zawiązanie Elbląskiego Towarzystwa Esperanto. Jego pełna nazwa brzmi: „Elbląskie Towarzystwo Esperanto, oficjalna grupa Niemieckiego Związku Esperanto i Universelo Esperanto-Asocio”. Nastąpiły też obrady, podczas których ustalono i przyjęto statut oraz wybrano członków zarządu. Przewodniczącym został chemik Greff, protokolantem nauczyciel Glowitz, a skarbnikiem pocztowy Kubicki. W skład komisji zostali wybrani: pani Kantor Carstenn, panna Penner i panna Zellweger oraz panowie Siede, Walter i Reichert. Ćwiczenia będą odbywały się regularnie w poniedziałki o 20.15 w lokalu zakładowym. Ci członkowie stowarzyszenia, którym ten dzień nie pasuje, mogą spotkać się we wtorek w domu przewodniczącego, który mieści się przy ulicy Wyspiańskiego 27 (niem. Talstraße). Nieobecni w poniedziałek na spotkaniu członkowie stowarzyszenia zostaną poinstruowani przez przewodniczącego odnośnie spotkania, które miało miejsce w dzień poprzedni. Do niego można też składać wszelakie zapytania oraz oświadczenia odnośnie członkostwa w stowarzyszeniu (ENN, wtorek, 22.10.1912 r.).
* esperanto – pierwotna nazwa tego języka to Lingvo Internacia, czyli język międzynarodowy – jest to najbardziej rozpowszechniony na świecie międzynarodowy język pomocniczy. Jego nazwa pochodzi od pseudonimu „Dr Eperanto”. Pod takim pseudonimem żydowski lekarz Ludwik Zamenhof opublikował w 1887 roku podstawy tego języka. Język ten miał służyć do międzynarodowej komunikacji. Używany jest przez międzynarodową wspólnotę, której ilość szacowana jest według rożnych źródeł od stu tysięcy do dwóch milionów mówiących. Współcześnie używa się go w podróży, korespondencji, podczas międzynarodowych spotkań, wymian, kongresów, do dyskusji naukowych, tworzenia oryginalnej literatury, muzyki, teatru, kina, a także audycji radiowych i telewizyjnych – DK.
     
     Roznoszenie ulotek na ulicy
     
Pewien pracownik przykościelnego sekretariatu zlecił rozdawanie ulotek w budynku szkolnym (Schulhaus), znajdującym się naprzeciwko kościoła św. Mikołaja. Mężczyzna kazał rozdawać ulotki osobom, które w tym budynku kupowały gazety i czasopisma. Został za to ukarany i musi zapłacić karę w kwocie 3 marek.
     Mężczyzna odwołał się jednak od tej kary w sądzie. Paragraf 10 prawa prasowego zabrania bowiem tylko publicznego rozpowszechniania ulotek w celach zarobkowych.
     Sąd ławniczy zwolnił dzisiaj oskarżonego. Uznał, że mężczyzna nie robił tego w celach zarobkowych, a budynek szkolny, zdaniem sądu, nie zalicza się do miejsc publicznych. (ENN, wtorek, 22.10.1912 r.).
     
     Kara za nadużycie zaufania
     
Sporego nadużycia zaufania dopuścił się dostawca mleka S. z Elbląga. S. dowoził codziennie do gospody przy dworcu mleko i śmietanę. Jednak zapłatę chował sobie do kieszeni. Ukradł w ten sposób łącznie 94 marki. Sąd ławniczy skazał go za to na dwa tygodnie więzienia (ENN, wtorek, 22.10.1912 r.).
     
     Bzik na punkcie strojów
     
Bzik na punkcie strojów sprowadził pewną służącą na drogę przestępstwa. Dziewczyna była na służbie u jednego z elbląskich dyrektorów fabryk. W stosownym momencie ukradła z torebki swojej pani pierścionek z brylantem o wartości 110 marek. Poza tym ukradła suknię oraz koszulę. Ponieważ dziewczyna dokonała tej kradzieży nie dlatego, że była w potrzebie, tylko dlatego, że ma bzika na punkcie strojów i strojenia się, sąd skazał ją na dwa tygodnie pozbawienia wolności (ENN, wtorek, 22.10.1912 r.).
     
     Wzrasta liczba ludzi umysłowo chorych
     
Wyraźnie rośnie liczba osób umysłowo chorych. Szczególnie duża liczba kobiet dostała się w tym roku do zakładów dla umysłowo chorych. Nie dalej niż wczoraj po południu trzy umysłowo chore kobiety zostały przewiezione z miejskiego szpitala w eskorcie dwóch pielęgniarzy i jednej pielęgniarki pociągiem osobowym odjeżdżającym o godz. 15.55 do zakładu dla umysłowo chorych w Kocborowie (niem. Conradstein) (ENN, środa, 23.10.1912 r.).
     
     Kwitnąca jabłoń w październiku
     
Kwitnąca jabłoń w ostatnich dniach października na naszym zimnym wschodzie jest bardzo rzadkim zjawiskiem. Z trzeciego peronu naszego dworca można podziwiać jabłoń rosnącą na terenie dworcowego ogrodu. Na tej osobliwej jabłoni, która jest teraz zupełnie ogołocona z liści, a została zasadzona tutaj przed kilkoma laty, można zobaczyć kilka rozwiniętych kwiatów i kilka przygotowujących się do rozkwitnięcia pąków. Drzewko, które latem dało niewiele owoców, pomyliło prawdopodobnie pory roku w wyniku nawożenia, które miało miejsce kilka tygodni temu (ENN, środa, 23.10. 1912 r.).
     
     Krwawa bójka brukarzy
     
Do krwawej bójki doszło 27 sierpnia między brukarzami Karolem Kamińskim i Wilhelmem Grieswaldem podczas brukowania ulicy w pobliżu strzelnicy w Dzierzgoniu (niem. Christburg). Pierwszy oskarżony był już wcześniej karany sześciokrotnie, a drugi – dziewięciokrotnie. Wszystko zaczęło się od kłótni. G. spoliczkował K. kilka razy, na co K. wyciągnął nóż i zadał nim G. cios w lewe ramię. Z powodu zadanej rany G. spędził cztery tygodnie w szpitalu.
     Sąd skazał Kamińskiego na pięć miesięcy, Grieswalda natomiast na dwa miesiące więzienia (ENN, środa, 23.10.1912 r.).
     
***
     
     W styczniu rozpoczęliśmy publikację tekstów przypominających wydarzenia z 1912 roku dziejące się w naszym mieście. Dziś kolejna porcja wiadomości z października 1912. Dlaczego 1912? Przeglądamy stare numery „Elbinger Neueste Nachrichten”, korzystając ze zdigitalizowanych zasobów Biblioteki Elbląskiej. Miał to być cykl archiwaliów prasowych zatytułowany „Sto lat temu w Elblągu...”, ale rocznika 1910 nie ma jeszcze w zasobach BE. Jest za to 1912.
     
tłum. DK
Polub ten artykuł
Polub portEl.pl
..., a moim zdaniem
..., a moim zdaniem
Pokazuj od
najnowszych
  • " Dawno temu w Elblągu. .. zaczął się ruch w porcie"- i do dziś się ten ruch nie może skończyć. .Przekopcie wreszcie tą mierzeje przeklętą! To może się coś ruszy!
    Zgłoś do moderacji     Odpowiedz
    0 0
    Figaroo(2010-10-23)
  • Czy ktoś wie jaka była długość, szerokość, głebokość zanurzenia tych stateczkow ? Czy były to statki regularnie pływajace po Bałtyku czy tylko statki dowozowe pomiędzy Elbing a Koninsberg, wychodzące na Baltyk sporadycznie, raz na kilka lat przy odpowiedniej pogodzie? Prosze, fachowców od przekopu o rzeczowe i konkretne wypowiedzi.
    Zgłoś do moderacji     Odpowiedz
    0 0
    Hero(2010-10-23)
  • Klub esperanto tworzyli na początku nauczyciele jak August Glowitz, czy Ernst Reichert, radca miejski Emil Side, ale też pracownicy poczty jak Nicolaus Kubicki, czy telegrafistka Johanna Zellweger. Wszelkie nowinki tego rodzaju, czy techniczne - zawsze znajdowały w ówczesnym Elblągu podatny grunt.
    Zgłoś do moderacji     Odpowiedz
    0 0
    erg.(2010-10-24)
  • Hero: Czytanie ze zrozumieniem nie jest jednak mocną stroną. .. ..
    Zgłoś do moderacji     Odpowiedz
    0 0
    (2010-10-24)
  • Hero, herodem umysłowym nie jest. Może jak by kilka razy przeczytał i ktoś mu jeszcze wyjaśnił, co jest tu napisane. Ale powoli.
    Zgłoś do moderacji     Odpowiedz
    0 0
    zbik(2010-10-24)
  • A tak niedawno jeszcze ten most zwodzony był. Ale zamiast go solidnie wyremontować to zrobiono kładkę, którą po kilku latach chcą rozebrać by zrobić kładki, mosty zwodzone. Ciekawe kto podjął kilka lat temu decyzje o zamianie mostu zwodzonego na kładkę, no kto?
    Zgłoś do moderacji     Odpowiedz
    0 0
    (2010-10-24)
  • Do przedmówcy: "Tak niedawno" to było około 30 lat temu. Most był w fatalnym stanie technicznym i groził katastrofą. Rozebrano go i elementy złożono na terenie jednego z przedsiębiorstw, a mechanizmy podnoszenia mostu pozostawiono na nabrzeżu. Wprawdzie elblążanie "widzieli" nasz most a to w Szwecji, a to w Danii, ale tak naprawdę, to zniszcał calkowicie w Elblagu, bo nie było możliwości jego naprawienia. Jak widać, czas szybko leci. ..
    Zgłoś do moderacji     Odpowiedz
    0 0
    Lu(2010-10-24)
  • A teraz nie ma Portu, jest za to masa Urzędasów którzy udaja że Port jest, a p. Henio tez ma tam chyba jaieś udzialiki. .. .. zreszta gdzie on nie ma?????
    Zgłoś do moderacji     Odpowiedz
    0 0
    c(2010-10-25)
  • Do lu - nie tylko most był w fatalnym stanie technicznym, lecz cała starówka i dlatego ją rozebrano. A do tej pory to mamy WŁADZĘ w złym stanie, a co za tym idzie trzeba ją. .. .. !!!!!
    Zgłoś do moderacji     Odpowiedz
    0 0
    (2010-10-28)
  • zarządcy obecni i przyszli miastya elbląga - dość rozprawiania i urzedniczej niemocy. żadam od ludzi ktorzy chca tym miastem zarządzac budowy połączenia elbląga z morzem. natychmiast. jeżeli nie bedziecie tego robić przestane płacić jakiekolwiek podatki. , na początek. nastepnie odbiore wam władze i do łopaty.
    Zgłoś do moderacji     Odpowiedz
    0 0
    kniaż(2010-10-31)
Reklama

To kupisz w pasażu portElu

Pieczątki Firmowe
Żarówki LED
Kalendarz Książkowy A5 Firmowy
Kalendarz Książkowy z Grawerem