Ważne: nasze strony wykorzystują pliki cookies.
Używamy informacji zapisanych za pomocą cookies i podobnych technologii m.in. w celach reklamowych i statystycznych oraz w celu dostosowania naszych serwisów do indywidualnych potrzeb użytkowników. Mogą też stosować je współpracujący z nami reklamodawcy, firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies.
Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza zgodę na zapisywanie ich w pamięci urządzenia. Proszę zapoznać się z informacją na temat cookies stosowanych na naszej stronie.
Piątek 24-11-2017, imieniny Jana, Flory
 
Rek

UWAGA!

Zamknij Zamknij
Rek
Rek
Telefon portElu Halo, tu portEl
512 918 555

Wiadomości

Na osiedlu

Gospodarka

Społeczeństwo

Kultura

Sport

Na uczelniach

Zbrodnia i kara

Prasówka

Jej portEl

Kina i teatr

Konkursy

Dawny Elbląg

Poradnik

Hit czy kit?

Po godzinach

Historia elbląskich ulic: Grunwaldzkiej ciąg dalszy (odcinek 18)

 
Elbląg, Historia elbląskich ulic: Grunwaldzkiej ciąg dalszy (odcinek 18) Aleja Grunwaldzka przed wojną, po prawej stronie hotel dworcowy, w głębi głębi wieże kościołów: Trzech Króli i św. Mikołaja (fot. archiwum autora)
Rek

Zapraszamy na drugą część wędrówki po historii alei Grunwaldzkiej. Tym razem Karol Wyszyński, przewodnik PTTK Elbląg, opowiada o fragmencie alei od ulicy Polnej do Mickiewicza. Kolejne części co tydzień w portEl.pl

Ser Tilsator i ZHP
     
Po lewej stronie alei Grunwaldzkiej, patrząc w kierunku dworca PKP, znajdują się budynki o numerach 27 i 29. Wzniesiono je na początku XX wieku jako typowe budynki mieszkalne dla okolicznych robotników. W jednym z nich przez kilkadziesiąt lat swój zakład rzemieślniczy miał czapnik
     Obok znajduje się kamienica wykonana z czerwonej cegły z niby wieżą. Starsi mieszkańcy pamiętają z pewnością, że do lat 70. mieściła się tutaj Komenda Hufca ZHP, a w latach 60. Młodzieżowa Biblioteka Publiczna. Obecnie pomieszczenia zajmowane są przez organizacje społeczne i instytucje usługowe. Na parterze jeszcze kilka lat temu funkcjonował duży sklep „Chemia”, gdzie można było kupić wszelkiego rodzaju farby i inne artykuły chemiczne.
     Sam budynek pobudowano w latach 30. XX w. W części przylegającej do poprzednio opisanych bloków znajduje się brama przejezdna z pięknie wykonanymi dwuskrzydłowymi wrotami nabijanymi ozdobnymi nitami. Za wrotami znajduje się zabudowany dziedziniec z budynkami magazynowymi pamiętające prawdopodobnie jeszcze koniec XIX w.
     W tych pomieszczeniach zarówno bezpośrednio od ulicy jak i w podwórzu na początku lat 30. XX w powstała druga w Elblągu fabryka o profilu mleczarskim - „Erich Lanz - Tilsator-Werk Elbing”. Założycielem i właścicielem był Erich Lanz. Specjalizował się on szczególnie w produkcji serów tylżyckich.
     
     Konsulat i hotel
     
Kolejne kamienice wzdłuż alei Grunwaldzkiej aż do ulicy Mickiewicza pochodzą z przełomu XIX i XX w. i mają ciekawe ozdobne fasady jak i przedproża z ładnymi metalowymi balustradami. Ciekawa pod względem formy i historii, jest kamienica o nr 45, która powstała na początku XX w. Jako jedyna w naszym mieście jest ozdobiona motywami egipskimi, w tym symbolem boga słońca Ra. Monumentalny blok charakteryzował się tym, że posiadał osobne wejście dla służby. W tym też gmachu mieścił się Konsulat Szwajcarii, powstały w Elblągu w 1920 r. (początkowo konsulat mieścił się przy obecnym Placu Słowiańskim). Początkowo występował jako honorowy, a od 1943 r. został zmieniony na zawodowy. Po 1945 r. to w tej kamienicy urzędowało pierwsze polskie starostwo.
     Budynek o nr 49 od początku pełnił funkcję hotelu. Został wzniesiony w 1850 r., do 1945 nosił nazwę Bahnhofshotel, po 1945 aż do 1999 r. działał jako Hotel Dworcowy.
     
     Dom „pod orłami”
     
Dwie następne kamienice zamykają lewy ciąg omawianego dziś odcinka alei Grunwaldzkiej. Wzniesione, jak większość omawianych w tym odcinku budynków, w stylu eklektycznym. Jeden z nich ma na rogach dachu piękne orły wykonane prawdopodobnie z brązu.
     W kamienicy na rogu alei Grunwaldzkiej i ulicy Mickiewicza od 1948 r do 1974 r. na parterze funkcjonował Urząd Pocztowy nr 2, określany przez mieszkańców jako Dworcowy.
     Przed wieloma budynkami istniały ogródki przydomowe, w których hodowano kwiaty, głównie róże. Na zapleczu tych budynków zachowały się jeszcze nieliczne dawne zabudowania gospodarcze, w których przechowywano głównie opał.

  Orzeł na jednej z kamienic przy alei Grunwaldzkiej (fot. autor) Orzeł na jednej z kamienic przy alei Grunwaldzkiej (fot. autor)


     
     Kolejna część wędrówki po historii alei Grunwaldzkiej za tydzień

WyKa
Polub ten artykuł
Polub portEl.pl
..., a moim zdaniem
Reklama