Ważne: nasze strony wykorzystują pliki cookies.
Używamy informacji zapisanych za pomocą cookies i podobnych technologii m.in. w celach reklamowych i statystycznych oraz w celu dostosowania naszych serwisów do indywidualnych potrzeb użytkowników. Mogą też stosować je współpracujący z nami reklamodawcy, firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies.
Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza zgodę na zapisywanie ich w pamięci urządzenia. Proszę zapoznać się z informacją na temat cookies stosowanych na naszej stronie.
Czwartek 20-07-2017, imieniny Czesława, Małgorzaty
 
Rek

UWAGA!

Rek
Telefon portElu Halo, tu portEl
512 918 555

Wiadomości

Na osiedlu

Gospodarka

Społeczeństwo

Kultura

Sport

Na uczelniach

Zbrodnia i kara

Prasówka

Jej portEl

Kina i teatr

Konkursy

Dawny Elbląg

Poradnik

Hit czy kit?

Po godzinach

Fotoreportel

Piękny Elbląg. Piękny Elbląg.

Historia elbląskich ulic: Hotel, fabryka pędzli i kino (odcinek 21)

 
Elbląg, Historia elbląskich ulic: Hotel, fabryka pędzli i kino (odcinek 21) Przed wojną w tym budynku mieściła się restauracja "Cafe zur Promenade", a po wojnie - kino Kolejarz (fot. archiwum autora)
Rek

Gdzie przed wojną mieścił się Hotel Miasto Elbląg? W którym budynku przy al. Grunwaldzkiej działało kino? O tym i wielu innych ciekawostkach dowiecie się z kolejnego odcinka poświęconego historii tej ulicy, przygotowanego przez Karola Wyszyńskiego, przewodnika PTTK Elbląg.

Hotel Miasto Elbląg
     Idąc lewą stroną alei Grunwaldziej (patrząc w kierunku wylotu z miasta), na wysokości ulicy Żeromskiego mijamy niewielki skwer, a w głębi żółty budynek, który powstał w 1901 roku jako Hotel Miasto Elbląg. Był najpierw własnością Eduarda Hildebrandta, od 1932 r. małżeństwa Grommelów przybyłych z Torunia, a następnie Hermanna Dresinga. W tamtych czasach hotel zajmował wraz z przyległym parkiem dwa hektary powierzchni. Przyjeżdżali do niego głównie handlarze bydła, korzystając z bliskości rzeźni i targowiska. Hotel oferował również usługi gastronomiczne, był też siedzibą elbląskiego klub piłkarski SV Victoria.
     W parku znajdował się pawilon muzyczno-taneczny, była też mała muszla koncertowa, szalet i kantyna. Dwa ostatnie obiekty istniały jeszcze na początku lat 70. Po sąsiedzku, w latach I wojny światowej, ustawiono baraki, w których mieścił się najpierw lazaret wojskowy, a po 1918 roku - mieszkania dla ubogich elblążan.
     W 1932 r. hotel przejęło niemieckie wojsko, obiekt stanowił komendanturę 21. Dywizji Piechoty. Od lutego 1945 r. przez kilka miesięcy była tu komendantura Armii Czerwonej, potem właścicielem zostały ówczesne władze powiatu. Początkowo nadal istniał tutaj hotel, który z czasem przekształcono w przychodnię zdrowia. Do dzisiaj mieszczą się tutaj głównie gabinety lekarskie, a sam budynek wymaga remontu.
     
     Fabryka pędzli

     W dalszym ciągu ulicy znajdowała się fabryka pędzli (Neumann Pinselfabrik), założona przez Samuela Neumanna. Zaraz po wojnie mieściły się w tym miejscu Zakłady Naprawy Maszyn Rolniczych. Do obecnych czasów przetrwały nieliczne zabudowania. W jednym z budynków, już przebudowanym, swoją siedzibę ma jeden z wydziałów elbląskiego sądu.
     Fabryka pędzili oddzielona była od hotelu Miasto Elbląg torami kolejowymi i bramą zakładów mięsnych. Zakład Neumanna przestał istnieć za czasów III Rzeszy, ponieważ jego właściciel był pochodzenia żydowskiego (opuścił Niemcy). W czasie drugiej wojny światowej mieściła się tutaj jedna z filii obozu koncentracyjnego Stutthof, o czym pisze wspomniany w poprzednim odcinku M. Filipowicz. Prawdopodobnie krótką wizytę w tym obozie złożył dowódca obrony Westerplatte major Henryk Sucharski. Możemy się o tym przekonać, przeglądając album „Wojna zaczęła się na Westerplatte”, w którym na przedostatniej stronie znajduje się zdjęcie jednej ze stron kalendarza majora Sucharskiego. Pod datą 10.09.1939 r. jest zapisek o pobycie.

  Budynek po kinie Kolejarz we współczesnych czasach (fot. autor) Budynek po kinie Kolejarz we współczesnych czasach (fot. autor)


     Przed dawną fabryką pędzli jeszcze na początku lat 60. stała ładna fontanna w kształcie kamiennego kręgu z postacią dziecka. Niestety, nie mam wiadomości, co się z nią stało.
     
     Restauracje i kino
     Po drugiej stronie alei Grunwaldzkiej, poczynając od pl. Dworcowego, najpierw mijamy ciąg dawnych magazynów kolejowych z rampami. Następnie domy, a wśród nich sklep, gdzie w czasach PRL-u była restauracja „Wiejska”. W ostatnim w tym ciągu kilkupiętrowym domu przed wojną mieściła się restauracja „Cafe zur Promenade”, a po wojnie - kino Kolejarz, które działało jeszcze w latach 60.

WyKa
Polub ten artykuł
Polub portEl.pl
..., a moim zdaniem
..., a moim zdaniem
Pokazuj od
najnowszych
  • Hotel Stadt Elbing to ul. Żeromskiego (Pott-Cowle-Straße) a nie Grunwaldzka. Nie wszystko co widać z Grunwaldzkiej należy do ul. Grunwaldzkiej.
    Zgłoś do moderacji     Odpowiedz
    10 0
    MirCrow(2014-09-28)
  • Niemcy potrafili zarządzać miastem. Mimo, że przed wojną panował tu kapitalizm to było dobrze. A teraz ? Najpierw zjadali nas ruscy, później komuna, a teraz dziady z UM. ..
    Zgłoś do moderacji     Odpowiedz
    16 2
    safgdaXtwojastarasradogaraXasd(2014-09-28)
  • Do trzymających wiedzę. Z jakich lat pochodzi pierwsza fotografia?
    Zgłoś do moderacji     Odpowiedz
    1 0
    lokalny(2014-09-28)
  • A z tego wszystkiego najlepsza to była "restauracja" Wiejska. Parę razy byłem świadkiem jak milicja (tak, było coś takiego), "uspokajała" zbyt rozbujane towarzystwo. Tuż przy chodniku biegnącym wzdłuż muru biegł płot, odgradzający tor tramwajowy. Od strony dworca, jak zachodziła potrzeba interwencji, chodnik blokowało kilku milicjantów, kilkunastu ustawiało się tuż za płotem, zaś od strony Klubu Kolejarza podstawiono - w zależności od potrzeb - "sukę" lub "lodówkę". I całe towarzystwo było przeganiane za pomocą siły argumentów władzy ludowej do w/w pojazdów. Między Bogiem a prawdą, nigdy nie słyszałem, aby któryś z uczestników miłych zabaw w "restauracji" był ukarany poważniej niż mandat za zakłócanie porządku. Tak, ta speluna dodawała kolorytu całej okolicy.
    Zgłoś do moderacji     Odpowiedz
    5 0
    zGrunwaldzkiej(2014-09-28)
  • Na początku lat dziewięćdziesiątych był tam za. .. isty klub "FALA"
    Zgłoś do moderacji     Odpowiedz
    5 0
    Łor(2014-09-28)
  • Jeśli pamięć mnie nie myli, to był bar "WIEJSKI" i czynny był jeszcze na samym początku lat dziewięćdziesiątych
    Zgłoś do moderacji     Odpowiedz
    2 0
    Łor(2014-09-28)
  • Przed wojna tamtedy jeszcze tramwaj nie jezdzil. Tramwaj przed wojna mial koncowy przystanek vis a vis Dworca kolejowego.
    Zgłoś do moderacji     Odpowiedz
    2 0
    Jacoby(2014-09-28)
  • szkoda pisać, nie miał Elbląg przez ostatnie 25 lat szczęscia do gospodarzy, co jeden to gorszy, a obecny to już prawdziwa tragedia.
    Zgłoś do moderacji     Odpowiedz
    10 3
    (2014-09-28)
  • Dobry wieczór, poproszę malkontentów o opis co sami by zrobili i jak. Proszę opisać, skąd wezmą pieniądze na to co w tym mieście potrzebne. Oczywiście, że przed wojną było lepiej, przecież wszyscy chcieli pracować, starali się a nie czekali aż im z nieba spadnie. No i nie było was, malkontenci! Z takim gadaniem to bliżej Wam do wschodu niż zachodu. Jeszcze się pomęczymy, póki żyjecie.
    Zgłoś do moderacji     Odpowiedz
    8 1
    FriarG(2014-09-29)
  • Było kino Kolejarz (chyba tez Dom Kultury jak dobrze pamietam)
    Zgłoś do moderacji     Odpowiedz
    2 0
    Bubububu(2014-09-29)
  • Klub Fala też tam był
    Zgłoś do moderacji     Odpowiedz
    1 0
    jedrzejb(2014-09-29)
  • mieszkalem na Komanskiego resteuracjeWiejska mialem na widoku napatrzalem sie za mlodego na mordo bicia przed lokalem fajnie bylo zawsze ostatniego kazdego miesiaca lud 10 jak byla wyplata no i czasem kupowalem piwo w kankach fajne czay beztroskie
    Zgłoś do moderacji     Odpowiedz
    1 0
    (2014-09-29)
Reklama