Ważne: nasze strony wykorzystują pliki cookies.
Używamy informacji zapisanych za pomocą cookies i podobnych technologii m.in. w celach reklamowych i statystycznych oraz w celu dostosowania naszych serwisów do indywidualnych potrzeb użytkowników. Mogą też stosować je współpracujący z nami reklamodawcy, firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies.
Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza zgodę na zapisywanie ich w pamięci urządzenia. Proszę zapoznać się z informacją na temat cookies stosowanych na naszej stronie.
Niedziela 17-12-2017, imieniny Łazarza, Floriana
 
Rek

UWAGA!

Rek
Telefon portElu Halo, tu portEl
512 918 555

Wiadomości

Na osiedlu

Gospodarka

Społeczeństwo

Kultura

Sport

Na uczelniach

Zbrodnia i kara

Prasówka

Jej portEl

Kina i teatr

Konkursy

Dawny Elbląg

Poradnik

Hit czy kit?

Po godzinach

Fotoreportel

Brak mostku Elewów Brak mostku Elewów

Historia okolic Elbląga: Jeszcze o Braniewie (odcinek 52)

 
Elbląg, Historia okolic Elbląga: Jeszcze o Braniewie  (odcinek 52) Nadbrzeże rzeki Pasłęki w Braniewie przed wojną (fot. archiwum autora)
Rek

W dzisiejszym odcinku „Historii okolic Elbląga” ponownie zaglądamy do Braniewa. Karol Wyszyński, przewodnik elbląskiego PTTK, opowiada o herbach miasta i słynnym huraganie.

Braniewo było najważniejszym portem warmińskim, należącym od XIV w. do związku miast zrzeszonych w Hanzie. Od czasu do czasu nawiedzały je kolejne wojny, ale także huragany. Jesienią 1445 r. szalejący na Zalewie huragan z jednej strony stworzył Nową Głębię, zwaną inaczej Cieśniną Piławską, z drugiej stworzył znaczne spłycenie Zalewu w okolicach Braniewa, co uniemożliwiało swobodną żeglugę. Prace nad przywróceniem toru wodnego nie przyniosły spodziewanych efektów, bo Nowe Braniewo jak i kapituła warmińska (w przeciwieństwie do Starego Braniewa) nie chciały partycypować w kosztach, nie miały bowiem z tego żadnych korzyści.
     
     Jak to z herbami było
     
Oba Braniewa zostały połączone w jedno miasto w 1816 r. Przyjęto wówczas, że herbem miasta będzie herb Starego Braniewa, który zmieniał się na przestrzeni wieków. Najstarszy przedstawiał drzewo symbolizujące miasto. Po jego lewej stronie znajdował się stwór określany jako smok - symbol pogaństwa, które zostało pokonane. Po prawej stronie jeleń - symbol Chrystusa. Symbole te były w zmieniających się barwach.
     W 1637 r. na prośbę władz miasta Starego Braniewa król Władysław IV zmienił herb miasta, zatwierdzając formę wymyśloną przez radnych. Pozwolił na umieszczenie trzech kłosów pochodzących ze snopka herbu Wazów jako klejnotu herbu, poniżej nich znalazły się dwa odwrócone półksiężyce rogami zwrócone na zewnątrz, pochodzące z herbu bp Mikołaja Szyszkowskiego. Półksiężyce podtrzymywane były przez dwa anioły dzierżące w rękach gałęzie palmowe. Pomiędzy aniołami było drzewo ze stworami dawnego herbu. U dołu zaś widniał napis: „Sub hoc sidere truncata viresco („pod tym znakiem, nawet ścięte zielenią się”).  

  Herb Braniewa jeszcze z niemiecką nazwą (fot. archiwum autora) Herb Braniewa jeszcze z niemiecką nazwą (fot. archiwum autora)


     Kolejna zmiana w wizerunku herbu wiąże się prośbą braniewskich mieszczan do króla Augusta Sasa III o potwierdzenie jednego z przywilejów. Król potwierdził poprzedni przywilej, ale zmienił nieco wizerunek herbu. Usunął z jego wizerunku półksiężyce i smoka oraz jelenia. W miejsce półksiężyców wprowadził pierścień i szarfę przewiązującą pozostawione kłosy. Po I rozbiorze napisy w języku łacińskim zastąpiono językiem niemieckim, podającym tylko nazwę miejscowości.
     Po 1945 r. władze polskie wprowadziły herb przedstawiający tylko drzewo na białym tle z dolną częścią zabarwioną na zielono. Po raz kolejny i ostatni zmiana w wizerunku herbu nastąpiła w 2000 r. Powrócono do starego wizerunku drzewa ze smokiem i jeleniem, smok ma żółte łapy, a jeleń żółte poroże. Drzewo ma trzynaście liści, stwory są w kolorze czerwonym, tło herbu jest srebrne.
     
     Inne herby
     Na zapomnienie został skazany herb Nowego Braniewa. Przedstawiał dwa skrzyżowane pastorały w kolorze żółtym na niebieskim tle. Na herbie występowały dwa napisy otaczające symbole biskupie, najstarszy: S(Igillum). Civitatis. Nove. Brunsberg. I młodszy: Sigillum Civitatis Novae Brunsbergensis – (znak miasta…).
     Pozostaje jeszcze sprawa herbu wspomnianego w poprzednim odcinku o Braniewie: dwa krzyże na biało-czarnym polu - ten znak wykorzystywany był tylko przez braniewski garnizon w czasie władztwa krzyżackiego, któremu wtedy podlegało militarnie dominium biskupie.

WyKa
Polub ten artykuł
Polub portEl.pl
..., a moim zdaniem
Reklama