Ważne: nasze strony wykorzystują pliki cookies.
Używamy informacji zapisanych za pomocą cookies i podobnych technologii m.in. w celach reklamowych i statystycznych oraz w celu dostosowania naszych serwisów do indywidualnych potrzeb użytkowników. Mogą też stosować je współpracujący z nami reklamodawcy, firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies.
Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza zgodę na zapisywanie ich w pamięci urządzenia. Proszę zapoznać się z informacją na temat cookies stosowanych na naszej stronie.
Środa 23-08-2017, imieniny Róży, Apolinarego
 
Reklama w Elblągu
Rek

UWAGA!

Historia okolic Elbląga: Jeszcze o Łęczu (odcinek 48)

Elbląg, Historia okolic Elbląga: Jeszcze o Łęczu  (odcinek 48) Tak wyglądał wiatrak w Łęczu (fot. archiwum autora)

Dzisiaj ponownie odwiedzamy Łęcze, po którym oprowadza Karol Wyszyński, przewodnik elbląskiego PTTK. Zapraszamy m.in. do zapoznania się z historią młyna, którego pozostałości górują nad wsią oraz grodziska, które znajduje się niedaleko drogi do Suchacza. 

Wiatraki i gaz
     Na wzgórzu, tuż przy drodze na Tolkmicko, stoi charakterystyczna murowana budowla w kształcie ściętego okrągłego stożka, pozostałość po wiatraku. Pierwszy wiatrak powstał tu około 1800 r. Był konstrukcji drewnianej typu holenderskiego. Wzgórze ówcześni mieszkańcy nazwali Młyńską Górą (Mühlenberg), ma wysokość 146,8 m n.p.m..
     O kolejnym młynarzu mówiono, że więcej pil jak mielił, więc wiatrak podupadł. Następny młynarz rozebrał drewnianą konstrukcję i postawił murowana, której pozostałości przetrwały do dziś. Była to trzykondygnacyjna budowla, posiadała drewnianą obrotową kopułę ze śmigami wykonanymi z płótna. Śmigi napędzały wszystkie urządzenia młyna. Wiatrak przetrwał wojenną zawieruchę w 1945 roku, uległ jednak później zniszczeniu.
     Wcześniej, bo w 1908 roku, na wzgórzu natrafiono na gaz ziemny. Niestety złoże po kilku dniach eksploatacji się wyczerpało.
     Tak jak i całe Prusy Królewskie Łęcze w 1772 r. dostały się na 173 lata pod panowanie Prus. W 1830 r. w Prusach przeprowadzono separację gruntów rolnych, wydzielono chłopom gospodarstwa i zwolniono ich z pańszczyzny. Zamieniono też trójpolówkę na płodozmian. Gospodarze zaczęli budować swoje domy, podcieniowe, pośrodku swych gospodarstw. Na przełomie XIX i XX w. zaczęto je zastępować murowanymi. W 1925 r. podcieniowych konstrukcji było jeszcze 14.
     W styczniu 1945 roku przez wieś przeszła Armia Czerwona. Sowieccy żołnierze spalili ponad 20 domów, w tym pięć podcieniowych, zamordowali mieszkańców wsi, którzy nie zdążyli uciec i przebywających tu jeńców niemieckich.  

  Młodzi turyści na terenie danego grodziska przed głazem Roberta  Dorra (fot. autor) Młodzi turyści na terenie danego grodziska przed głazem Roberta Dorra (fot. autor)


     
     Grodzisko „Zamek”
     
Przez Łęcze przebiega Szlak Kopernikowski który prowadzi z Torunia do Olsztyna. Przebiega obok dawnego grodziska, którego ślady znajdują się obecnie w lesie na trasie do Suchacza. Grodzisko istniało we wczesnej epoce żelaza (400-100 p.n.e.). Pierwsze prace wykopaliskowe prowadziło tu w 1913 r. Elbląskie Towarzystwo Starożytności, którego prezesem był Robert Dorr (1835-1919). Jego działania upamiętnia głaz leżący w miejscu, które do 1945 roku określano jako „Zamek”, „Święte Miejsce” bądź „Grodzisko Łęcze”. Ponownie prace wykopaliskowe prowadzono tu w 1958 i 1959 r. Grodzisko z dwóch stron otaczają głębokie jary.
     Co roku w kwietniu, z okazji odbywającego się Ogólnopolskiego Zlotu Pamięci do Nadbrzeża,a jedna z tras prowadzi z Suchacza do Nadbrzeża poprzez Łęcze i przebiega obok wspomnianego grodziska. Aby doń dotrzeć, trzeba pokonać jeden z tych jarów.

WyKa
Polub ten artykuł
Polub portEl.pl
..., a moim zdaniem
Reklama