Ważne: nasze strony wykorzystują pliki cookies.
Używamy informacji zapisanych za pomocą cookies i podobnych technologii m.in. w celach reklamowych i statystycznych oraz w celu dostosowania naszych serwisów do indywidualnych potrzeb użytkowników. Mogą też stosować je współpracujący z nami reklamodawcy, firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies.
Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza zgodę na zapisywanie ich w pamięci urządzenia. Proszę zapoznać się z informacją na temat cookies stosowanych na naszej stronie.
Sobota 03-12-2016, imieniny Franciszka, Ksawerego
 
Rek

UWAGA!

Średniowieczne apteki

Aktem z 9 kwietnia 1687 r. apteka otrzymała zezwolenie na umieszczenie, jako swego godła, herbu miasta, z czego skwapliwie skorzystała, informował Dziennik Bałtycki z 4 marca 1955 r.

W Elblągu apteki istniały już w średniowieczu i można było nabywać w nich różnego rodzaju korzenie i towary kolonialne. Aptek było dwie: jedna z nich była apteka Rady, założona jako apteka miejska w połowie XV stulecia (1420 -1440).
     Król Jan Kazimierz potwierdził w roku 1666 przywilej, mocą którego miasto miało prawo aptekę tę prowadzić. Aktem z 9 kwietnia 1687 r. otrzymała apteka zezwolenie na umieszczenie, jako swego godła, herbu miasta, z czego skwapliwie skorzystała. 14 września 1708 roku Rada Miejska Elbląga udzieliła zezwolenia aptekarzowi Franciszkowi Brechtowi na prowadzenie tej apteki jako miejskiej.
      Drugą apteką była tak zwana „ apteka polska”. Założył ją wielki mistrz Zakonu Krzyżackiego Konrad von Erlichshausen w Nowym Mieście Elbląga. Wprawdzie dokumenty stwierdzające ten fakt, spłonęły w nowomiejskim ratuszu podczas pożaru, ale kronikarz Elbląga wspomina o aptece już w roku 1443.
      W czasie, kiedy Elbląg należał do Polski, zabroniono otwierania w Nowym Mieście Elbląga kramów sklepowych. Jedynie właściciel apteki otrzymał zezwolenie na prowadzenie apteki w domu, oznaczonym wówczas numerem 653.
      Nazwa „ polski” powtarza się często w średniowieczu w Elblągu. I tak, poza wspomnianą już ulicą i apteką „Polska”, była jeszcze i „Polska” karczma, położona przy tejże ulicy co apteka, była Polska Brama nazwana później Malborska. Jako Polska Brama figuruje w zapiskach już z lat 1350- 1360. Wchodziło się przez nią w ulicę Kowalska, przy której ongiś położony był ratusz.
     

oprac. Olaf B.
Polub ten artykuł
Polub portEl.pl
..., a moim zdaniem
Reklama