Poniedziałek 22-10-2018, imieniny Filipa, Salomei
 
Rek

UWAGA!

Drogi Czytelniku,

uprzejmie informujemy, że w związku z wejściem w życie Rozporządzenia o Ochronie Danych Osobowych stworzyliśmy zgodną z nim politykę prywatności. Regulacje RODO zmuszają nas do wystąpienia z prośbą do Ciebie o zaakceptowanie jego postanowień, chociaż z praktycznego punktu widzenia nic się nie zmienia w sposobie korzystania z naszego serwisu.

Jedyną rzeczą, która może budzić Twoje obawy jest profilowanie. Wyjaśniamy, że w naszym przypadku, tak jak dotychczas, skutkuje ono wyłącznie tym, że jeśli uprzednio byłeś/aś na stronie jakiegoś biura podróży, to z dużym prawdopodobieństwem nasi zaufani partnerzy reklamowi tacy jak Google serwować będą banery z widokami złocistych plaż.

Prosimy zapoznać się z polityką prywatności stosowaną na naszej stronie i zaakceptować jej postanowienia.

Może później

"Napój miłosny" z polskim barytonem Mariuszem Kwietniem

Elbląg, "Napój miłosny" z polskim barytonem Mariuszem Kwietniem

30 sierpnia br. w kinach sieci Multikino, w ramach letnich powtórek spektakli, fani oper będą mogli zobaczyć na wielkim kinowym ekranie „Napój miłosny” z polskim barytonem Mariuszem Kwietniem.

Słynna The Metropolitan Opera jak co roku zaprasza na letnie retransmisje w jakości HD swoich wcześniej transmitowanych spektakli. Również latem, gdy kończy się sezon, nowojorski teatr nie zapomina o operowych fanach zgromadzonych w kinach na całym świecie i wybiera kilka cieszących się największą popularnością przedstawień transmitowanych w ubiegłych latach w ramach cyklu „The Met: Live in HD”.
     Letni sezon operowy 2016 to cztery niezwykle popularne tytuły z żelaznego repertuaru, spektakle zabawne i poważne, w wykonaniu gwiazd światowej wokalistyki (w „Napoju miłosnym” występuje polski baryton Mariusz Kwiecień). Operowe komedie reprezentować będą dzieła Donizettiego i Mozarta. Obok nich zobaczymy dwie tragedie Pucciniego.
     
     „Napój miłosny” (Gaetano Donizetti)
     30 sierpnia 2016, 18:00
     Dyrygent: Maurizio Benini | Reżyseria: Bartlett Sher | W rolach głównych: Anna Netrebko, Matthew Polenzani, Mariusz Kwiecień, Ambrogio Maestri | Przedstawienie transmitowano na cały świat 13.10.2012. | Przedstawienie trwa 2 godziny i 23 minuty (w tym jedna 10-minutowa przerwa).
     
     Anna Netrebko jako Adina
     Matthew Polenzani jako Nemorino
     Mariusz Kwiecień jako sierżant Belcore
     Ambrogio Maestri jako wędrowny handlarz Dulcamara
     Anne-Carolyn Bird jako Giannetta
     Chór i orkiestra The Metropolitan Opera
     
     Maurizio Benini dyrygent
     
     Realizatorzy:
     Bartlett Sher reżyser
     Michael Yeargan scenografia
     Catherine Zuber kostiumy
     Jennifer Tipton światło
     
     
Treść opery
     

     Akt pierwszy
     Nemorino, niezbyt bogaty i niezbyt wykształcony młodzieniec jest zakochany w pięknej Adinę, jednak dziewczyna nie zwraca na niego uwagi. Adina wraz z przyjaciółkami czyta właśnie legendę o Tristanie i Izoldzie, których połączyła wieczna miłość po wypiciu czarodziejskiego miłosnego napoju. Dziewczęta marzą o takiej właśnie miłości.
     Do wsi przybywa regiment żołnierzy pod dowództwem sierżanta Belcore. Pewny siebie dowódca bezceremonialnie zaleca się do Adiny, proponując nawet małżeństwo. Adina wprawdzie nie jest na serio zainteresowana żołnierzem, ale flirtuje z nim i przyjmuje jego zaloty łaskawie. Nemorino jest zrozpaczony.
     Do wsi przybywa wędrowny handlarz i szarlatan, Dulcamara. Zakochany Nemorino przypomina sobie czytana przez Adinę legendę i pyta go o czarodziejski napój królowej Izoldy. Handlarz wykorzystuje naiwność młodzieńca i jako napój miłosny sprzedaje mu flaszkę mocnego wina. Nic dziwnego, ze po wypiciu w celach „miłosnych” całej butelki Nemorino wpada w beztroski nastrój. Teraz to on staje się mniej wrażliwy na wdzięki i spojrzenia Adiny, które tak naprawdę chciałaby usłyszeć wyznanie miłosne z prawdziwego zdarzenia właśnie od Nemorina. Aby rozbudzić jego zazdrość i zmotywować do działania nieoczekiwanie Adina przyjmuje oświadczyny sierżanta Belcore i – skoro regiment otrzymuje rozkaz do wymarszu – zgadza się na szybki ślub.
     
     Akt drugi
     Wszyscy mieszkańcy wioski uczestniczą w zaręczynowej uczcie. Dulcamara i Adina śpiewają dla zabawy duet pięknej gondolierki i senatora. Gdy jednak przychodzi do podpisania ślubnego kontraktu Adina się waha, nie widzi bowiem wśród zebranych Nemrina, którego przecież chciała pobudzić do czynu swoim zachowaniem. Skoro ślub Adiny i Belcore ma się odbyć jeszcze tego samego wieczora, Nemorino obawia się, że miłosny napój, który wypił, nie zdąży podziałać. Sprytny Dulcamara radzi mu kupić jeszcze jedną butelkę dla natychmiastowego efektu, ale młodzieniec nie ma już ani grosza.
     Aby zdobyć pieniądze postanawia zaciągnąć się do wojska. Belcore roztacza przed młodzieńcem wizje kariery w armii i przede wszystkim wypłaca zaliczkę na poczet żołdu. Tymczasem wiejskie dziewczęta otrzymują wiadomość, że daleki wuj Nemorina zakończył żywot i zapisał cały swój majątek właśnie jedynemu siostrzeńcowi. Dziewczęta zaczynają spoglądać zalotnie na dotychczas niezauważanego Nemorina. Młodzieniec przypisuje te zaloty wpływowi napoju miłosnego, który zażył w dużej ilości.
     Adina, widząc to nagłe zainteresowanie innych kobiet Nemorinem, odczuwa zazdrość i uświadamia sobie, że kocha Nemorina. Gdy dodatkowo dowiaduje się, że chłopak z miłości do niej zaciągnął się do wojska, zrywa zaręczyny z sierżantem. Dziewczyna wykupuje wojskowy kontrakt Nemorina i wyznaje mu miłość. Zakochani nareszcie mogą się połączyć. Dulcamara tryumfuje, mieszkańcy wioski bowiem chętnie wierzą, że wszystko to stało się za sprawą czarodziejskiego napoju miłosnego.
     
     Z komentarza Piotra Kamińskiego
     Napój miłosny to jeden z klejnotów włoskiej opery buffa. Nie sposób powiedzieć, co tu bardziej zachwyca, subtelność scenariusza czy świeżość muzyki. Romani przełożył tekst Scribe’a niemal dosłownie, dorzucając jednak kilka sławnych numerów, takich jak pierwszy duet Adiny i Nemorina oraz nieśmiertelne Una furtiva lagrima (aria Nemorina-przyp.red), a także poprawiając tu i ówdzie intrygę. Wyposażył tym samym główne postaci w psychologiczną subtelność rzadko spotykaną w operze komicznej (co warto porównać z prostszym, choć skutecznym mechanizmem Don Pasquale). Godny uwagi jest też kunszt, z jakim powiązał rzeczywiste i urojone motywy postaci, stwarzając pozory „skuteczności” eliksiru, a nie naruszając przy tym zasad prawdopodobieństwa. Ta doskonale opowiedziana historia błyszczy najpiękniejszą inwencją Donizettiego, który nie dopuścił się tu ani jednej niedbałej stronicy, ani jednej dłużyzny.
     Piotr Kamiński, „Tysiąc i jedna opera”, Polskie Wydawnictwo Muzyczne SA, Kraków 2008.
     
     
     Anna Netrebko (sopran)
     Adina

     Urodzona w Krasnodarze rosyjska sopranistka zyskała międzynarodową sławę po swoim debiucie w partii Violetty w „La traviacie” Verdiego na Salzburger Festspiele w 2002 roku. W kolejnych latach była uznawana dwukrotnie przez grono krytyków za najlepszą śpiewaczkę świata. Jej kariera rozpoczęła się w 1994 roku na scenie Teatru Maryjskiego w Sankt Petersburgu. Od tryumfu w Salzburgu Netrebko występuje we wszystkich najważniejszych teatrach operowych świata, m.in. w: The Metropolitan Opera, Lyric Opera of Chicago, londyńskiej Royal Opera House Covent Garden, mediolańskim Teatro alla Scala, a także operach Wiednia, Paryża, Zurychu, Berlina i Monachium. W Met zadebiutowała jako Natasza w monumentalnym spektaklu „Wojny i pokoju” Prokofiewa (2002). Do tej pory wystąpiła w aż czternastu premierach tego teatru. Przez trzy lata pod rząd brała udział w wieczorach inaugurujących sezon w Met. W ubiegłych sezonach podziwialiśmy ją jako Tatianę w „Eugeniuszu Onieginie”, Lady Makbet w „Makbecie” Verdiego i tytułową Jolantę w operze Czajkowskiego.
     
     
     Matthew Polenzani (tenor)
     Nemorino

     Zadebiutował w 1998 roku jako Gérald w „Lakmé” Delibesa w Opéra National de Bordeaux we Francji. W tej partii i innych z repertuaru tenorów lirycznych występował na największych scenach europejskich: Teatro Comunale we Florencji, na festiwalu w Aix-en-Provence oraz podczas tournée po Japonii z Teatro Regio z Turynu. Śpiewał w „Capuleti i Montecchi” w Operze Paryskiej oraz w Bayerische Staatsoper, w „Eliksirze miłosnym” w wiedeńskiej Staatsoper, Operze Bawarskiej, Teatro San Carlo i Teatro dell'Opera di Roma. Do jego ważniejszych dokonań należą występy w „Cosi fan tutte” w Covent Garden pod batutą Colina Davisa oraz w Paryżu z Philippem Jordanem, „Łucja z Lammermoor” w Paryżu, Wiedniu i Frankfurcie nad Menem, „Potępienie Fausta” w operze we Frankfurcie i Berlinie w Deutsche Oper, a także partia Księcia w „Rigoletcie” w Operze Wiedeńskiej pod dyrekcją Jezusa Lopeza-Cobosa i partia Don Ottavia w „Don Giovannim” na Festiwalu w Salzburgu. Od szeregu lat z powodzeniem współpracuje z The Metropolitan Opera i Jamesem Levinem. Nagrodzony Richard Tucker Award w 2008 roku i Beverly Sills Artist Award Metropolitan Opera w 2004 roku. Prywatnie jest zapalonym golfistą, żonaty z mezzosopranistką Rosą Marią Pascarellą, mają trzech synów.
     
     Mariusz Kwiecień (baryton)
     Belcore

     Polak. Czołowy śpiewak w zespole nowojorskiej The Metropolitan Opera. Występuje na deskach londyńskiej Royal Opera House Covent Garden, La Scali w Mediolanie i wielu innych teatrów operowych Europy oraz Ameryki Północnej. Ukończył Akademię Muzyczną w Warszawie. W 1995 roku zadebiutował w tytułowej partii w „Weselu Figara” Mozarta na scenie Teatru Wielkiego w Poznaniu. W 1996 śpiewał w Teatrze Muzycznym „Roma” Papagena w „Czarodziejskim flecie” Mozarta. Uczestniczył w Lindemann Young Artist Development Program przy Metropolitan Opera w Nowym Jorku. W 1999 wystąpił w recitalu, śpiewając dziewięć pieśni Mieczysława Karłowicza i zachwycił krytykę talentem oraz pięknym głosem. Na scenie Met zadebiutował w tym samym roku jako Kuligin w operze „Katia Kabanowa”. W Metropolitan Opera występował też m.in. jako Marcello w „Cyganerii” Pucciniego, Silvio w „Pajacach” Leoncavalla, Almaviva w „Weselu Figara”, tytułowy Don Giovanni i Guglielmo w „Così fan tutte” Mozarta, Malatesta w „Don Pasquale” Donizettiego, Ford w „Falstaffie” Verdiego, oraz tytułowy Oniegin w transmitowanym spektaklu otwierającym sezon 2013–14. Do najważniejszych ról artysty należą Don Giovanni i „Król Roger” Szymanowskiego, które z wielkim powodzeniem wykonuje na scenach świata.
     
     Elbląg
     30 zł - bilet normalny
     25 zł - bilet ulgowy (dla uczniów i studentów z ważną legitymacją)
     25 zł – bilet Senior (dla osób powyżej 60 roku życia)
     25 zł - bilet grupowy (dla grup zorganizowanych powyżej 15 osób)
     
     Bilety już w sprzedaży w kasach kin oraz na stronie

Multikino
Polub ten artykuł
Polub portEl.pl
..., a moim zdaniem
Reklama

To kupisz w pasażu portElu

Kuchnia, a aneks kuchenny
Kuchnia nowoczesna II
Kuchnia nowoczesna III
Kuchnia inna niż inne