UWAGA!

Drogi Czytelniku,

uprzejmie informujemy, że w związku z wejściem w życie Rozporządzenia o Ochronie Danych Osobowych stworzyliśmy zgodną z nim politykę prywatności. Regulacje RODO zmuszają nas do wystąpienia z prośbą do Ciebie o zaakceptowanie jego postanowień, chociaż z praktycznego punktu widzenia nic się nie zmienia w sposobie korzystania z naszego serwisu.

Jedyną rzeczą, która może budzić Twoje obawy jest profilowanie. Wyjaśniamy, że w naszym przypadku, tak jak dotychczas, skutkuje ono wyłącznie tym, że jeśli uprzednio byłeś/aś na stronie jakiegoś biura podróży, to z dużym prawdopodobieństwem nasi zaufani partnerzy reklamowi tacy jak Google serwować będą banery z widokami złocistych plaż.

Prosimy zapoznać się z polityką prywatności stosowaną na naszej stronie i zaakceptować jej postanowienia.

Może później

Biżuteria starożytnej damy (Historia jednego przedmiotu cz. 64)

 
Elbląg, Biżuteria starożytnej damy  (Historia jednego przedmiotu cz. 64)
(fot. MAH)

Wspólnie z Muzeum Archeologiczno-Historycznym w Elblągu prowadzimy cykl pn. "Historia jednego przedmiotu", w którym prezentujemy ciekawe eksponaty i ich historię. Przedmioty codziennego użytku odnalezione przez badaczy na ziemi (a czasem i w ziemi) elbląskiej przybliżą nam jej dawnych mieszkańców. Na ciekawe znaleziska archeolodzy natrafiają również w okolicy Elbląga. Dziś o tym, co znaleźli na cmentarzysku gockim w Weklicach.

Jakkolwiek z powodu swego przepychu cały pochówek zasługuje na szczególne zainteresowanie, uwagę przykuwają dwie, wyróżniające się kształtem, wielkością i bogactwem zdobienia zapinki. Z racji swojej wielkości przez specjalistów zaliczane do typu tzw. monstruoso. Wykonane z niezwykłym kunsztem i pietyzmem oraz z ogromną dbałością o detale, wyróżniają się spośród innych tego typu trójkątnym ukształtowanie nóżek. Niezwykle tajemniczym elementem zdobienia tych zapinek są antropomorficzne wizerunki, które artysta umieścił na złotych „języczkach” pochewek - miejscach zamknięcia igły w obu zapinkach. Widać tam męską postać z wyraźnie przedstawioną głową, z tzw. celtyckimi oczami, nosem oraz włosami lub hełmem. Interesującym szczegółem tego wizerunku jest spleciona w dwa długie warkocze broda. Reszta postaci jest przedstawiona bardzo schematycznie.

  Elbląg, Biżuteria starożytnej damy  (Historia jednego przedmiotu cz. 64)
(fot. MAH)


       Obecność tak unikatowych zapinek monstrualnych w kobiecych grobach uznawana jest powszechnie w archeologii za wyznacznik wysokiej pozycji, którą owe niewiasty zajmowały pośród swojej społeczności. Można więc bezpiecznie wysnuć wniosek, że kobieta pochowana w opisywanym grobie była najpewniej kapłanką-wróżką-rozdawczynią amuletów, o których istnieniu i dużym znaczeniu wśród germańskich plemion pisali starożytni autorzy. Najbardziej znane z nich to Veleda, która przewodziła Brukterom oraz wróżka Ganna, która wraz z królem Semnonów Masyosem przebywała na dworze cesarza Domicjana.
       Prawdopodobnie nasza dama zmarła około połowy III wieku n.e. Jej niezwykłą biżuterię można zobaczyć na wystawie ”Goci. Znad Bałtyku do Rzymu” w Muzeum Archeologiczno-Historycznym w Elblągu, do czego serdecznie zachęcamy.
      


      
       Elbląska Gazeta Internetowa portEl.pl sprawuje patronat medialny nad Muzeum Archeologiczno-Historycznym
Grzegorz Stasiełowicz, kustosz Muzeum Archeologiczno-Historycznego w Elblągu
Polub ten artykuł
Polub portEl.pl
..., a moim zdaniem
Reklama