Ważne: nasze strony wykorzystują pliki cookies.
Używamy informacji zapisanych za pomocą cookies i podobnych technologii m.in. w celach reklamowych i statystycznych oraz w celu dostosowania naszych serwisów do indywidualnych potrzeb użytkowników. Mogą też stosować je współpracujący z nami reklamodawcy, firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies.
Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza zgodę na zapisywanie ich w pamięci urządzenia. Proszę zapoznać się z informacją na temat cookies stosowanych na naszej stronie.
Niedziela 21-01-2018, imieniny Agnieszki, Jarosława. Dzień Babci
 
Rek

UWAGA!

Piec z makami i świerszczami (Historia jednego przedmiotu cz. 29)

 
Elbląg, Piec z makami i świerszczami (Historia jednego przedmiotu cz. 29) Kafle ozdobne to atut pieca (fot. MAH)
Rek

Wspólnie z Muzeum Archeologiczno-Historycznym w Elblągu prowadzimy cykl pn. "Historia jednego przedmiotu", w którym prezentujemy ciekawe eksponaty i ich historię. Przedmioty codziennego użytku odnalezione przez badaczy na ziemi (a czasem i w ziemi) elbląskiej przybliżą nam jej dawnych mieszkańców. Dzisiaj o piecu kaflowym.

Miłośników secesji na pewno zachwyci piec, który znajduje się na jednej z sal w budynku Gimnazjum. Posiada on niezwykle bogatą dekorację, złożoną głównie z kwiatów: maków, konwalii, kaczeńców, irysów, floksów, tulipanów, pnącego się chmielu oraz świerszczy, które przysiadły na gzymsie. Piec powstał w około 1910 roku. W latach 90-tych XX w. został uratowany z jednego z elbląskich mieszkań przy Grobli św. Jerzego i trafił do Muzeum jako zespół kafli, pokrytych wieloma warstwami farb, którymi został pomalowany w trakcie użytkowania. Ta zbędna i wątpliwa „dekoracja” została usunięta po żmudnej i długotrwałej konserwacji. Dzięki tym zabiegom kafle wróciły do stanu pierwotnego i zostały złożone w muzealnym magazynie. Musiały jednak poczekać jeszcze kilkanaście lat na moment, gdy podjęto decyzję o ponownym złożeniu kafli i postawieniu pieca.
     Na podstawie znaków firmowych, znajdujących się na kaflach biskwitowych, udało się ustalić miejsce produkcji pieca. Został on wykonany w manufakturze Richarda Blumenfelda (żyjącego w latach 1867-1943), późniejszego dyrektora Fabryki Wyrobów Ceramicznych J. Ackermanna w Velten pod Berlinem, który dość szybko stał się wiodącym producentem pieców i ceramiki architektonicznej. Kafle szkliwione, zdobione motywem stokrotek, pochodzą natomiast z manufaktury Hermanna Schmidta.

  I piec w całej okazałości (fot. MAH) I piec w całej okazałości (fot. MAH)


     Zachowana jest także metalowa osłona drzwiczek piecowych z kwiatami i łodygami maków. Posiada ona sygnaturę „F&R” oraz numer seryjny. Najprawdopodobniej została wykonana w wytwórni Frister & Rossmann, założonej niedaleko Berlina w 1864 r. (firma działała do 1924 r.). Fabrykanci zasłynęli produkcją maszyn do szycia, wzorowanych na amerykańskich, produkowali także maszyny do pisania i rowery, a w czasie I wojny światowej bagnety oraz części do silników statków i samolotów.
     Ten typowo secesyjny piec możemy porównać z podobnymi piecami, które zostały wykonane w wytwórni w Velten, a także H. Monatha w Elblągu i znajdują się m. in. w Kwidzynie, Malborku i Dalwinie (gmina Tczew).
     


     Elbląska Gazeta Internetowa portEl.pl sprawuje patronat medialny nad Muzeum Archeologiczno-Historycznym
     

Joanna Fonferek, kustosz Muzeum Archeologiczno-Historycznego w Elblągu
Polub ten artykuł
Polub portEl.pl
..., a moim zdaniem
Reklama