Czwartek 13-12-2018, imieniny Łucji, Otylii
 
Rek

UWAGA!

Drogi Czytelniku,

uprzejmie informujemy, że w związku z wejściem w życie Rozporządzenia o Ochronie Danych Osobowych stworzyliśmy zgodną z nim politykę prywatności. Regulacje RODO zmuszają nas do wystąpienia z prośbą do Ciebie o zaakceptowanie jego postanowień, chociaż z praktycznego punktu widzenia nic się nie zmienia w sposobie korzystania z naszego serwisu.

Jedyną rzeczą, która może budzić Twoje obawy jest profilowanie. Wyjaśniamy, że w naszym przypadku, tak jak dotychczas, skutkuje ono wyłącznie tym, że jeśli uprzednio byłeś/aś na stronie jakiegoś biura podróży, to z dużym prawdopodobieństwem nasi zaufani partnerzy reklamowi tacy jak Google serwować będą banery z widokami złocistych plaż.

Prosimy zapoznać się z polityką prywatności stosowaną na naszej stronie i zaakceptować jej postanowienia.

Może później

Zawsze robię to, co lubię

Elbląg, Zawsze robię to, co lubię Marta Masłowska (zdj. ze spektaklu "A-na-wa-s spłyną obłoki")

Marta Masłowska jest aktorką o wyglądzie dziecka, a jednocześnie jest dojrzałą kobietą. Dzięki tym predyspozycjom znakomicie sprawdza się zarówno w rolach bajkowych postaci, młodych dziewcząt, jak też krwistych bab. Jak przyznaje, jest człowiekiem szczęśliwym, bo zawsze robi to, co lubi. Na stronie Aktualności wybieramy najpopularniejszego aktora Teatru im. Sewruka.

Agata Janik: Czy Twoja figura, uroda kobiety-dziecka pomaga czy przeszkadza na scenie?
     Marta Masłowska: Zawsze interesował mnie bardziej teatr alternatywny, laboratoryjny, mięsisty, a w tego rodzaju teatrze tak naprawdę uroda nie ma znaczenia. Aktor nie ma być ładny, aktor ma być interesujący. Uroda czy też jej brak, to, że nie będę grała
     księżniczek, mi nie przeszkadza. Teresa Budzisz-Krzyżanowska zgrała Hamleta! Widać więc, że da się zagrać ciekawe role wbrew wszystkiemu, nawet płci. Czasami obsadzenie kogoś wbrew warunkom jest wyzwaniem i dopiero wtedy pojawiają się ciekawe efekty.
     
     Łatwiej jest zagrać siebie czy „wejść” w skórę kogoś zupełnie innego?
     Oczywiście, dużo łatwiej jest zagrać siebie, bazować na własnych, nam najbliższych emocjach. Najchętniej, najszybciej i najłatwiej bierzemy emocje i zachowania z własnego wachlarzyka doznań i doświadczeń. W ten sposób można jednak zrobić jedną rolę, ale jeśli taka sama jest druga i trzecia, zaczynamy się powtarzać. A widz bardzo szybko zorientuje się, że serwujemy mu jedno danie, powie „a to ja już znam”. Tworzenie to podglądanie innych, poszukiwanie w zakamarkach własnej wrażliwości i robienie czegoś czasem w totalnej opozycji do samego siebie. To dopiero jest wyzwanie - a ja lubię wyzwania.
     
     To również sprawia, że ciągnie Cię do ciekawych, ale i niebezpiecznych sportów?
     Lubię sporty, które niosą ze sobą choćby odrobinę adrenaliny. Z rodzicami jeździłam na nartach, łyżwach, na rowerze. Teraz sięgnęłam dalej, do głębin i to dosłownie. Nurkuję. Ta pasja zaczęła się od przeczytania jakiegoś artykułu w prasie. Zresztą, u mnie wszystko zaczyna się spontanicznie. Ostatnio poszłam na kilka lekcji jazdy konnej i usłyszałam, że doskonale sobie radzę, a przy moich gabarytach byłabym świetnym dżokejem. Amatorskie konkursy w skokach przez przeszkody, super sprawa, i znowu widać, że wszystko da się zrobić. Zapaliłam się, a pomysł czeka na realizację. (śmiech)
     
     Stawiasz sobie cele, do których dążysz konsekwentnie i Twoje marzenia się spełniają.
     Stawianie sobie nowych zadań i osiąganie tych celów sprawia mi przyjemność. Uważam się za człowieka szczęśliwego, bo robię to, co lubię. Nie tylko jeśli chodzi o scenę, ale generalnie, staram się robić rzeczy, które sprawiają mi przyjemność. Nie należy dopuścić do tego, by czuć się niespełnionym, nieszczęśliwym. Trzeba zajmować się tym, co sprawia nam przyjemność i poprawia humor.
     
     Czy myślisz, że spełniłabyś się, wykonując inny zawód?
     W każdym innym zawodzie też stawiałabym sobie wyzwania. Zawód aktora akurat daje mi szansę mierzenia się z samym sobą i to lubię. To zawód, w którym - tak mi się wydaje - jest więcej pasjonatów niż w jakimkolwiek innym. Tworzenie, konstruowanie, budowanie za każdym razem od początku, czy to przez reżysera, choreografa, scenografa, czy też przez aktora, jest pracą związaną z pomysłem, z zapałem, właśnie z twórczą pasją. Wiadomo, że bez tego wewnętrznego ognia nic nie powstanie, a jeśli nawet, to będzie to letnie, bez energii, nijakie.
     
     A nie myślałaś nigdy o innej drodze życiowej?
     Znalazłam ostatnio taką karteczkę, na której dziewczynka, Marta Masłowska z klasy III B napisała, że chciałaby być weterynarzem. I to nadal jest gdzieś blisko mnie. Potrzebuję kontaktu ze zwierzętami, lubię im pomagać i umiem to robić. Gdybym nie była aktorką, na pewno byłabym weterynarzem. Mam dwa koty. Są bardzo komunikatywne, inteligentne a przynajmniej na takie wyglądają (śmiech). Bardzo chciałabym mieć jeszcze psa i konia i... no, na razie wystarczy, ale na tym metrażu, póki co, się nie zmieszczą (śmiech).
     
     Przez kilka miesięcy widzowie nie mogli Cię oglądać na scenie, bo ten czas spędzałaś z nowonarodzoną córeczką. Tęskniłaś?
     Tak, mam silny głód sceny, który mam nadzieję zaspokoić. Już w maju wracam na scenę, przede mną kilkanaście spektakli, a jeszcze wcześniej, w kwietniu, w ramach Wiosny Teatralnej pokażemy „Sen nocy letniej”.
     
     Pozostałe rozmowy:
      Leszek Czerwiński
      Anna Gryszkiewicz
      Mariusz Michalski
      Marcin Tomasik
      Tomasz Muszyński
      Krzysztof Bartoszewicz
      Jolanta Tadla
      Anna Suchowiecka
      Anna Iwasiuta
      Jerzy Przewłocki
      Teresa Suchodolska-Wojciechowska
      Beata Przewłocka
      Irena Adamiak
A
Polub ten artykuł
Polub portEl.pl
..., a moim zdaniem
..., a moim zdaniem
Reklama

To kupisz w pasażu portElu

Fototapeta lateksowa 360x150 cm - Zwierzątka
Naklejki na meble
Fototapeta z ludźmi
Fototapeta lateksowa 290x260 cm - Sowy