Ważne: nasze strony wykorzystują pliki cookies.
Używamy informacji zapisanych za pomocą cookies i podobnych technologii m.in. w celach reklamowych i statystycznych oraz w celu dostosowania naszych serwisów do indywidualnych potrzeb użytkowników. Mogą też stosować je współpracujący z nami reklamodawcy, firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies.
Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza zgodę na zapisywanie ich w pamięci urządzenia. Proszę zapoznać się z informacją na temat cookies stosowanych na naszej stronie.
Niedziela 19-11-2017, imieniny Salomei, Seweryna
 
Rek

UWAGA!

Zamknij Zamknij
Rek
Rek
Telefon portElu Halo, tu portEl
512 918 555

Wiadomości

Na osiedlu

Gospodarka

Społeczeństwo

Kultura

Sport

Na uczelniach

Zbrodnia i kara

Prasówka

Jej portEl

Kina i teatr

Konkursy

Dawny Elbląg

Poradnik

Hit czy kit?

Po godzinach

Fotoreportel

Szpital Miejski ul.Komeńskiego Szpital Miejski ul.Komeńskiego

Starosłowiańskie Święto Peruna

W dniu dzisiejszym (21 lipca) warto wspomnieć o zapomnianym święcie naszych pra, pra… przodków, które Słowianie obchodzili na cześć jednego z głównych bóstw zwanego Perunem. Święto to związane było z wiarą w największą tej właśnie nocy moc lata. Wiązało się też z oczekiwaniem na burzę, która miała przynieść życiodajny deszcz.

Kim był Perun?
     Perun był jednym z głównych bóstw panteonu słowiańskiego. Uważano go za Gromowładcę. Do jego atrybutów należały góra, dąb i niebo, które w językach indoeuropejskich łączyły się z pojęciem „kamiennego sklepienia”, oraz koń, wóz, ogień i różnego rodzaju broń, taka jak topór, młot i strzała.
     Peruna czczono pod postacią figury wykonanej z drewna ze srebrną głową i złotymi wąsami. Roślinną hipostazą bóstwa był dąb, który powszechnie uważano za miejsce kultu i składania ofiar z wołu, barana, koguta itp. Znaczone dęby stały na granicach wiejskiej wspólnoty i jako stacje obchodzono je podczas święta wsi późną wiosną i latem.
     Archeologicznie zbadaną słowiańską świątynią poświęconą Perunowi jest miejsce kultu zwane „Perynia” koło Nowogrodu Wielkiego, gdzie odnaleziono koliste rowy ze śladami regularnie rozmieszczonych na obwodzie palenisk, otaczające kolistą przestrzeń, w której niegdyś znajdował się posąg bóstwa.
     Współczesne słowo „piorun” odnosi się i bierze początek właśnie od tego słowiańskiego bóstwa zwanego „Perunem”, którego imię znaleźć można czasem np. w krzyżówkach.

mk
Polub ten artykuł
Polub portEl.pl
..., a moim zdaniem
Reklama