Niedziela 21-10-2018, imieniny Jakuba, Urszuli
 
Rek

UWAGA!

Drogi Czytelniku,

uprzejmie informujemy, że w związku z wejściem w życie Rozporządzenia o Ochronie Danych Osobowych stworzyliśmy zgodną z nim politykę prywatności. Regulacje RODO zmuszają nas do wystąpienia z prośbą do Ciebie o zaakceptowanie jego postanowień, chociaż z praktycznego punktu widzenia nic się nie zmienia w sposobie korzystania z naszego serwisu.

Jedyną rzeczą, która może budzić Twoje obawy jest profilowanie. Wyjaśniamy, że w naszym przypadku, tak jak dotychczas, skutkuje ono wyłącznie tym, że jeśli uprzednio byłeś/aś na stronie jakiegoś biura podróży, to z dużym prawdopodobieństwem nasi zaufani partnerzy reklamowi tacy jak Google serwować będą banery z widokami złocistych plaż.

Prosimy zapoznać się z polityką prywatności stosowaną na naszej stronie i zaakceptować jej postanowienia.

Może później

Starosłowiańskie Święto Peruna

W dniu dzisiejszym (21 lipca) warto wspomnieć o zapomnianym święcie naszych pra, pra… przodków, które Słowianie obchodzili na cześć jednego z głównych bóstw zwanego Perunem. Święto to związane było z wiarą w największą tej właśnie nocy moc lata. Wiązało się też z oczekiwaniem na burzę, która miała przynieść życiodajny deszcz.

Kim był Perun?
     Perun był jednym z głównych bóstw panteonu słowiańskiego. Uważano go za Gromowładcę. Do jego atrybutów należały góra, dąb i niebo, które w językach indoeuropejskich łączyły się z pojęciem „kamiennego sklepienia”, oraz koń, wóz, ogień i różnego rodzaju broń, taka jak topór, młot i strzała.
     Peruna czczono pod postacią figury wykonanej z drewna ze srebrną głową i złotymi wąsami. Roślinną hipostazą bóstwa był dąb, który powszechnie uważano za miejsce kultu i składania ofiar z wołu, barana, koguta itp. Znaczone dęby stały na granicach wiejskiej wspólnoty i jako stacje obchodzono je podczas święta wsi późną wiosną i latem.
     Archeologicznie zbadaną słowiańską świątynią poświęconą Perunowi jest miejsce kultu zwane „Perynia” koło Nowogrodu Wielkiego, gdzie odnaleziono koliste rowy ze śladami regularnie rozmieszczonych na obwodzie palenisk, otaczające kolistą przestrzeń, w której niegdyś znajdował się posąg bóstwa.
     Współczesne słowo „piorun” odnosi się i bierze początek właśnie od tego słowiańskiego bóstwa zwanego „Perunem”, którego imię znaleźć można czasem np. w krzyżówkach.

mk
Polub ten artykuł
Polub portEl.pl
..., a moim zdaniem
Reklama

To kupisz w pasażu portElu

Karma dla papug średnich
Królik minaturka
ichtovit
karma kanarek