Wtorek 18-12-2018, imieniny Bogusława, Gracjana
 
Rek

UWAGA!

Drogi Czytelniku,

uprzejmie informujemy, że w związku z wejściem w życie Rozporządzenia o Ochronie Danych Osobowych stworzyliśmy zgodną z nim politykę prywatności. Regulacje RODO zmuszają nas do wystąpienia z prośbą do Ciebie o zaakceptowanie jego postanowień, chociaż z praktycznego punktu widzenia nic się nie zmienia w sposobie korzystania z naszego serwisu.

Jedyną rzeczą, która może budzić Twoje obawy jest profilowanie. Wyjaśniamy, że w naszym przypadku, tak jak dotychczas, skutkuje ono wyłącznie tym, że jeśli uprzednio byłeś/aś na stronie jakiegoś biura podróży, to z dużym prawdopodobieństwem nasi zaufani partnerzy reklamowi tacy jak Google serwować będą banery z widokami złocistych plaż.

Prosimy zapoznać się z polityką prywatności stosowaną na naszej stronie i zaakceptować jej postanowienia.

Może później
Zamknij Zamknij
Reklama w Elblągu
Rek

Św. Wojciecha, Patrona Polski i Diecezji Elbląskiej

Dziś (23 kwietnia) przypada święto św. Wojciecha. Z tej okazji w Świętym Gaju odbędą się w czwartek, piątek, sobotę oraz niedzielę specjalne uroczystości. Z katedry elbląskiej oraz innych parafii w sobotę (25 kwietnia) wyruszy także piesza pielgrzymka.

Znany w Polsce pod imieniem Wojciecha, w świecie chrześcijańskim czczony jest jako Adalbert. Urodził się w Czechach i był drugim z kolei biskupem Pragi. W Polsce poniósł śmierć męczeńską i tu spoczęły jego doczesne szczątki. Żył w latach ok. 956-997. 18 scen z życia św. Wojciecha zostało utrwalonych rzeźbą w spiżu w drzwiach gnieźnieńskich, które powstały ok. 1127 roku.
     Żywoty Świętego opowiadają, że do stanu duchownego został przeznaczony ślubem rodziców, kiedy ciężko zachorował. W 981 r. Wojciech przyjął święcenia kapłańskie w Pradze, gdzie po śmierci miejscowego biskupa w styczniu 982 roku wybrano go na jego następcę. Swoje dobra biskupie przeznaczył Wojciech na utrzymanie budynków, sprzętu kościelnego, kleru katedralnego oraz dla ubogich, których sam odwiedzał. Zajął się też wykupem niewolników. Za zezwoleniem cesarza i swojego metropolity jesienią 996 roku Wojciech udał się do Polski, gdzie został życzliwie przyjęty przez króla Bolesława Chrobrego, który chciał zatrzymać św. Wojciecha w Polsce jako pośrednika w misjach dyplomatycznych. Kiedy jednak ten odmówił i wyraził chęć pracy wśród pogan, powstała myśl wyprawy misyjnej do Prus. Król Bolesław Chrobry dał mu jako osłonę 30 wojów i Wojciech w towarzystwie Radzima i subdiakona Benedykta Bogusza, który znał język pruski, wiosną 997 roku udał się Wisłą do Gdańska, gdzie przez kilka dni głosił Ewangelię Pomorzanom. Stąd wyruszył do ujścia dzisiejszej Pregoły, gdzie tłum Prusaków otoczył misjonarzy i zaczął im złorzeczyć. Ktoś uderzył biskupa wiosłem w plecy tak mocno, że brewiarz wypadł mu z rąk. Wojciech widząc, że Prusacy nie chcą słyszeć o nowej nauce, postanowił zakończyć misję i skierował się ku Polsce. Prusacy jednak szli za nim. Dokładnego miejsca jego śmierci nie udało się ustalić. Przyjmuje się jednak, że były to okolice Elbląga - najprawdopodobniej był to oddalony ok. 30 km od Elbląga Święty Gaj. 23 kwietnia 997 roku w piątek o świcie uzbrojony tłum rzucił się na misjonarzy, związał ich, a św. Wojciecha zawleczono na pobliski pagórek. Tam pogański kapłan pierwszy zadał mu śmiertelny cios. Potem sześć włóczni przeszyło jego ciało, a odciętą głowę Męczennika wbito na żerdź.
     Prusacy wypuścili Radzima i Benedykta z propozycją do króla polskiego oddania ciała św. Wojciecha za okup. Ciało Wojciecha sprowadzono do Trzemeszna, a następnie uroczyście do Gniezna. Cesarz Otton III na wiadomość o męczeńskiej śmierci przyjaciela natychmiast zawiadomił o niej papieża z prośbą o kanonizację Męczennika. Na żądanie papieża na podstawie zeznania naocznych świadków spisano protokół - żywot Świętego. Na jej podstawie papież Sylwester II w roku 999 uroczyście wpisał św. Wojciecha do katalogu świętych, wyznaczając dzień 23 kwietnia jako coroczną pamiątkę jego święta. Wtedy też staraniem Bolesława Chrobrego i za protekcją cesarza Ottona III utworzono metropolię w Gnieźnie, której patronem został św. Wojciech.
     W marcu roku 1000 cesarz Otton III odbył pielgrzymkę do grobu św. Wojciecha w Gnieźnie, gdzie uroczyście proklamowano metropolię gnieźnieńską oraz podległe jej stolice biskupie w Krakowie, Wrocławiu i w Kołobrzegu. Otton III opuścił Polskę, obdarzony relikwią ramienia Świętego, której część złożył w Akwizgranie, a część na wyspie Tybru w Rzymie.
     W 1928 r. na prośbę prymasa polskiego, kardynała Augusta Hlonda relikwia rzymska powróciła do Polski i znajduje się obecnie w skarbcu katedry gnieźnieńskiej.
     Św. Wojciech jest obok Matki Bożej Królowej Polski i św. Stanisława Biskupa-Męczennika, głównym patronem Polski. Jest on też głównym patronem archidiecezji gnieźnieńskiej oraz diecezji gdańskiej, koszalińsko-kołobrzeskiej i warmińskiej. W Gnieźnie co roku w uroczystość doroczną św. Wojciecha (23 kwietnia) przy grobie św. Wojciecha zbiera się cały Episkopat Polski na uroczyste nabożeństwo.
     W diecezji elbląskiej corocznie odbywają się piesze i autokarowe pielgrzymki do Świętego Gaju - miejsca, które uważa się za najbardziej prawdopodobny punkt śmierci świętego. Msza św. w Świętym Gaju odprawiona zostanie w czwartek o godz. 18. W piątek od godz. 14 przewidziane zostało skupienie dla sióstr zakonnych oraz kapłanów.
     W tym roku wyjście cieszącej się dużą popularnością pieszej pielgrzymki do Świętego Gaju spod Katedry św. Mikołaja będzie miało miejsce w sobotę (25 kwietnia) o godz. 6. 30. Planowane dotarcie na miejsce i przywitanie pielgrzymów ma nastąpić o godz. 14.15. Mszy św. o godz. 14.30 ma przewodniczyć ks. bp Józef Wysocki. W niedzielę w Świętym Gaju po Mszy św. o godz. 12. odbędzie się festyn parafialny.
mk
Polub ten artykuł
Polub portEl.pl
..., a moim zdaniem
Reklama

To kupisz w pasażu portElu

Kalendarz Książkowy z Grawerem
Żarówki LED
Kalendarz Książkowy z Grawerem
Pieczątki Firmowe