Ważne: nasze strony wykorzystują pliki cookies.
Używamy informacji zapisanych za pomocą cookies i podobnych technologii m.in. w celach reklamowych i statystycznych oraz w celu dostosowania naszych serwisów do indywidualnych potrzeb użytkowników. Mogą też stosować je współpracujący z nami reklamodawcy, firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies.
Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza zgodę na zapisywanie ich w pamięci urządzenia. Proszę zapoznać się z informacją na temat cookies stosowanych na naszej stronie.
Czwartek 08-12-2016, imieniny Marii, Wirgiliusza
 
Rek

UWAGA!

Bp. A. Śliwiński: Nosiłem żołnierzom kanapki

Elbląg, Bp. A. Śliwiński: Nosiłem żołnierzom kanapki Ks. bp Andrzej Śliwiński

Rozmowa o stanie wojennego z biskupem Andrzejem Śliwińskim, ordynariuszem Diecezji Elbląskiej.

Joanna Ułanowska-Horn: Jak ksiądz zapamiętał 13 grudnia 1981 roku?
     Bp Andrzej Śliwiński: 13 grudnia wstałem bardzo wcześnie, około godziny 5.00, wyjechałem samochodem z Pelplina do Grudziądza, bo tam miałem rozpocząć rekolekcje adwentowe. O 7.00 rozpocząłem Mszę Świętą. Wygłosiłem kazanie, schodzę z ambony, a tu stoi przerażony proboszcz i mówi, że jest wojna. Pytam: "Jak to, jest wojna?" Wyjaśnił, że generał Jaruzelski ogłosił stan wojenny. Tego stanu wojennego doświadczałem dlatego, że codziennie wieczorem, powracając po naukach, byłem kontrolowany. Jeździłem wtedy oczywiście w sutannie.
     
     J.U.: A jakie uczucie wtedy księdzu towarzyszyło: czy była to złość, nienawiść czy może obojętność?
     Bp.A.: Dopiero po południu dokładnie się dowiedziałem o stanie wojennym, więc było to kompletne zaskoczenie. To była wojna narodu z narodem, Polaków z Polakami. Więc czułem nie tyle nienawiść, ale smutek, że do tego doszło. Ze względu na wykonywaną pracę musiałem dużo jeździć, więc zawsze w stanie wojennym zabierałem ze sobą mnóstwo kanapek, bo najbardziej mi było żal tych biednych żołnierzy, których ściągnięto na patrole. Oni się tam jakoś ogrzewali, ale byli często głodni, więc zawsze dawałem im te kanapki. To była dla nich wielka radość. Taki ludzki gest... Wielu ludzi patrzyło na nich jak na ciemiężycieli i tych, którzy są wykonawcami stanu wojennego, a przecież byli to normalni ludzie, Polacy.
     
     J.U.: Czy ksiądz próbował tłumaczyć sobie zaistniałą wówczas sytuację polityczną?
     Bp.A.: Na pewno każdy to sobie jakoś tłumaczył, tylko nie było to łatwe. W ludziach rodziło się wówczas wiele nienawiści. Trzeba było tę nienawiść wyciszać i wiele tłumaczyć. Oczywiście, trudno bym zajmował się kwestią, czy stan wojenny był potrzebny czy nie, to zupełnie inna sprawa, natomiast takim moim doświadczeniem było to, że wielokrotnie byłem w różnych ośrodkach internowania. Tam spotykałem się z całą śmietanką inteligencką, polską podziemną, działaczami. Odwiedzaliśmy ich cele. Zawsze towarzyszył nam jakiś strażnik więzienny. Podawali mi kartki, co było zakazane, ja je brałem i chowałem do kieszeni, by później dać je ich rodzinom. Strażnik zawsze zwracał mi uwagę, że to bezprawne. Ja mówiłem: "Wiem, ale jest też prawo ludzkie, które mówi, że człowiek ma prawo do kontaktu z najbliższymi. W tych listach nie ma nic politycznego" - zapewniałem.
     
     J.U.: Czy Kościół był odbierany wtedy jako ostoja polskości?
     Bp.A.: Tak było. Zresztą Kościół wtedy spełniał funkcje, które de facto do jego roli nie należą. Wiadomo, że stan wojenny podzielił społeczeństwo i ci, którzy się wycofali z życia publicznego, przenieśli się do Kościoła. Wtedy teatr był w kościele, odczyty były w kościele. To właśnie tam poruszano pewne zakazane tematy... Kościół przejął wówczas rolę mecenasa kultury, dziennikarzy, artystów.
     
     J.U.: Czy wśród innych księży, księdza przyjaciół, decyzja o wprowadzeniu stanu wojennego była impulsem do działania, do podjęcia pewnej misji?
     Bp.A.: Uważam, że tak. Kościół otrzymał wówczas nowe zadania: dotarcia do internowanych i do ich rodzin. Ale najważniejszym było jednoczenie narodu. Pewnie prawda leży po środku, czy stan wojenny był koniecznością, ale myślę, że w takich szczególnych momentach w dziejach narodu i ojczyzny kościół miał specjalną rolę do spełnienia i tak dobrze, jak mógł, ją spełnił.

przyg. Joanna Ułanowska-Horn (Radio Olsztyn)
Polub ten artykuł
Polub portEl.pl
..., a moim zdaniem
..., a moim zdaniem
Pokazuj od
najnowszych
  • Ojej, jak ON wszystko dobrze pamieta...Cieszmy sie, ze nasz biskup juz nie cierpi na amnezje jaka go niedawno dosiegla w zwiazku z wyjazdem do Rosji, gdy cala Polska do szukala przez kilka dni, a on sie bawil w hotelu za 700$ doba.Biedaczysko zmeczyl sie podroza... Z okazji zblizajacych sie Swiat, wszystkiego najlepszego ksieze biskupie, duzo zdrowia i pamieci nie tylko o tym co bylo 20 lat temu, ale tez o czasach nam wspolczesnych.
    Zgłoś do moderacji     Odpowiedz
    0 0
    Parafia sw. Wojciecha(2001-12-14)
  • Jak widać po brzusiu- nie za dużo tych kanapek do żołnierzy dotarło.
    Zgłoś do moderacji     Odpowiedz
    0 0
    :)(2001-12-14)
  • Teraz wielu pomagało, wielu udzielało schronienia itd. Kiedy to się działo, tak naprawdę było ich bardzo nie wielu! Po latach zapomina się o tych co naprawdę stanowili podstawę - robotnikach. Dziś ponad 50% tych ludzi jest bez pracy i żyje na skraju ubustwa, nędzy!!! Elity ruchów społecznych są ustawieni, a on ? Mamy wolność , ale co dalej - połknie nas europa? staniemy się murzynami zachodu? Przemysł zniszczony, rozgrabiony dorobek naszych rodziców!
    Zgłoś do moderacji     Odpowiedz
    0 0
    Sumienie(2001-12-15)
  • Witamy w klubie ks. biskupie! Ja osobiscie, podczas okupacji przepuscilem partyzantow przez stodole! Dzis jestem w ZBOWIDzie i mysle, ks. biskup tez powinien zapisc sie do tej organizacji.
    Zgłoś do moderacji     Odpowiedz
    0 0
    Zbowidowiec(2001-12-17)
  • Ciekawe z czym były te kanapki ? A z resztą co za różnica i tak Biskup pójdzie za to do nieba .
    Zgłoś do moderacji     Odpowiedz
    0 0
    Głodna(2001-12-18)
  • Nie jestem za ani przeciw wam. Jednak wydaje mi się że jak już piszecie takie opinie to powinniście mieć na tyle odwagi aby się pod nimi podpisać AKTUALNYM adresem e-mail. Pozdrawiam
    Zgłoś do moderacji     Odpowiedz
    0 0
    Maciej(2001-12-18)
  • skoro demokracja -to ten co chce podać adres niech podaje ,jezeli nie chce niech nie podaje
    Zgłoś do moderacji     Odpowiedz
    0 0
    (2001-12-18)
  • Dajcie spokoj dla Biskupa-on juz i tak ma wiele na glowie-przygotowanie suto zastawionego stolu na swieta,zbieranie tacy itd.itd....a zwlaszca przygotowanie kanapek,dla zolnierzy o przepraszam dla ludzi bezdomnych z elblaga ktorzy sa w potrzebie.Mam nadzieje,ze ksiadz Biskup o nich pomysli nie tylko w modlitwie....
    Zgłoś do moderacji     Odpowiedz
    0 0
    sTUDENCIK(2001-12-19)
  • ... grubasku, czy ci teraz nie jest żal tych kanapek? Mógłbyś się nimi nażreć do syta, bo idą cięższe czasy! (For You)!
    Zgłoś do moderacji     Odpowiedz
    0 0
    Katolik(2001-12-20)
  • Ach cóz za poświęcenie, to z tąd ta opuchlizna głodowa u jego ekselencji.Puti puti grubasku !
    Zgłoś do moderacji     Odpowiedz
    0 0
    Ubogi(2001-12-20)
Reklama