Ważne: nasze strony wykorzystują pliki cookies.
Używamy informacji zapisanych za pomocą cookies i podobnych technologii m.in. w celach reklamowych i statystycznych oraz w celu dostosowania naszych serwisów do indywidualnych potrzeb użytkowników. Mogą też stosować je współpracujący z nami reklamodawcy, firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies.
Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza zgodę na zapisywanie ich w pamięci urządzenia. Proszę zapoznać się z informacją na temat cookies stosowanych na naszej stronie.
Czwartek 23-11-2017, imieniny Klemensa, Adeli
 
Rek

UWAGA!

Rek
Telefon portElu Halo, tu portEl
512 918 555

Wiadomości

Na osiedlu

Gospodarka

Społeczeństwo

Kultura

Sport

Na uczelniach

Zbrodnia i kara

Prasówka

Jej portEl

Kina i teatr

Konkursy

Dawny Elbląg

Poradnik

Hit czy kit?

Po godzinach

Fotoreportel

Jesienne spacery. Jesienne spacery.

Historia okolic Elbląga: Marzęcino (odcinek 25)

 
Elbląg, Historia okolic Elbląga: Marzęcino  (odcinek 25) Kościół i cmentarz w Marzęcinie (fot. autor)
Rek

Jak dawniej nazywało się Marzęcino? Kto w nim mieszkał? Jakie są losy tej miejscowości? Odpowiedzi na te i inne pytania znajdziecie w najnowszym odcinku „Historii okolic Elbląga”. Oprowadza, jak co tydzień, Karol Wyszyński, przewodnik elbląskiego PTTK.

Marzęcino to wieś położona na terenie woj. pomorskiego, w powiecie i gminie Nowy Dwór Gdański, w latach 1975-1998 w woj. elbląskim, w latach 1945-1975 - w woj. gdańskim. Znajduje się na terenie Wielkich Żuław Malborskich. Do 1945 r. nosiła nazwę Jungfer, a obecnie w skład tej wsi wchodzi też dawna przedwojenna miejscowość Keitlan.  W latach 1945- 1948 Marzęcino nosiło miano Panna - od kanału przebiegającego przez nią, zwanego Panieńskim.
     Marzęcino powstało jako wieś rybacka i znajdowało się niegdyś bliżej Zalewu Wiślanego. Z kolei Keitlan była wsią rolniczą założoną w XVII w. przez olędrów, czyli mennonitów. Po inkorporacji Prus Królewskich do Polski przez Kazimierza Jagiellończyka dawny teren Jungfer został mocą przywileju królewskiego nadany Elblągowi. W latach 1920-1939 Marzęcino należało do Wolnego Miasta Gdańska.
     Miejscowość zabudowana jest potrójną ulicówką, czyli budynkami z jednej lub dwu stron drogi, która wyglądem przypomina miejską ulicę. Zabudowania zwrócone są frontami do Kanału Panieńskiego. Do dzisiejszych czasów zachowały się dawne budynki z charakterystycznymi dla Żuław zdobieniami, przetrwały też zabudowania dawnej mleczarni funkcjonującej również w czasach PRL.
     
     Anioły z trąbami
     Kościół w Marzęcinie – o budowie ryglowej (mur pruski) - pochodzi z XIX w. Jest świątynią katolicką pw. Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny, w przeszłości był świątynią ewangelicką, postawioną w miejscu poprzednio kilku istniejących kościołów, zniszczonych przez pożary. W świątyni znajduje się XIX-wieczny ołtarz główny, prospekt organowy z dmącymi w trąby aniołami, świecznik z XVIII w. Wokół świątyni znajduje się cmentarz parafialny. Obok ewangelików mieszkali tu też mennonici, obecnie obok katolików zamieszkują grekokatolicy, przesiedleni tu w ramach akcji „Wisła”.
     
     Śluza i przepompownia
     Pomiędzy Marzęcinem a miejscowością Osłonka (Grenzdorf A) - położoną bezpośrednio nad odnogą Wisły Szkarpawą - znajdują się pozostałości dawnej śluzy powstałej w 1884 r. Zachowała się też tablica z częściowo czytelnymi nazwiskami: kapitana wałowego Boenchendorfa i inspektora wałowego Goettera. Miejsce to pełniło również rolę wrót sztormowych, tędy przebiegał kanał do Szkarpawy. Po wykonaniu dodatkowych obwałowań oraz nowej przepompowni w Osłonce w 1943 r. osuszono ten teren. Uzyskano w ten sposób dodatkową powierzchnię pod uprawy rolne.

  Pozostałość po śluzie w Marzęcinie (fot. autor) Pozostałość po śluzie w Marzęcinie (fot. autor)


     Przy ujściu rzek Nogatu, Szkarpawy i Kanału Panieńskiego  znajduje się przepompownia. W 1945 r. wysadzili ją cofający się żołnierze niemieccy. Po odbudowie w 1949 r. przystąpiono do ponownego osuszania terenu. Dzisiaj przepompownia w Osłonce wraz z pompami w Rybinie ma wydajność 20 tys. litrów na sekundę.
     
     Szkarpawa
     Szkarpawa jest odnogą Wisły i wpada do Zalewu Wiślanego, od niej w Rybinie (do 1945 Fischerbabke) oddziela się Wisła Królewiecka. Szkarpawa niegdyś zwana była Wisłą Elbląską. Na całej swej długości jest żeglowna i ma 2,5 m. głębokości. Jest to najkrótsza droga wodna z Gdańska na Zalew Wiślany, która zaczyna się od śluzy Gdańska Głowa. Na rzece gniazduje wiele gatunków ptaków, można tu też spotkać bobry.
     

WyKa
Polub ten artykuł
Polub portEl.pl
..., a moim zdaniem
Reklama