Ważne: nasze strony wykorzystują pliki cookies.
Używamy informacji zapisanych za pomocą cookies i podobnych technologii m.in. w celach reklamowych i statystycznych oraz w celu dostosowania naszych serwisów do indywidualnych potrzeb użytkowników. Mogą też stosować je współpracujący z nami reklamodawcy, firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies.
Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza zgodę na zapisywanie ich w pamięci urządzenia. Proszę zapoznać się z informacją na temat cookies stosowanych na naszej stronie.
Wtorek 21-11-2017, imieniny Janusza, Konrada
 
Rek

UWAGA!

Rek
Telefon portElu Halo, tu portEl
512 918 555

Wiadomości

Na osiedlu

Gospodarka

Społeczeństwo

Kultura

Sport

Na uczelniach

Zbrodnia i kara

Prasówka

Jej portEl

Kina i teatr

Konkursy

Dawny Elbląg

Poradnik

Hit czy kit?

Po godzinach

Fotoreportel

Ewenement natury Ewenement natury

Jabłuszek nie je, woli dżdżownice (Opowieści z lasu, odc. 30)

Elbląg, Jabłuszek nie je, woli dżdżownice (Opowieści z lasu, odc. 30) Erinaceus roumanicus - jeż wschodni

W bajkach nosi na grzbiecie jabłko albo gruszkę. W rzeczywistości owoce go nie interesują, bo jest zwierzęciem, które głównie żywi się owadami. Jego waga zależy od... pory roku, a kolce, czyli nieodłączny atrybut jeża, to po prostu przekształcone włosy.

Pozornie wszystkie jeże w Polsce są takie same – mają łapki, pyszczek i kolce na grzbiecie. Ale pozory lubią mylić, a przysłowiowy diabeł tkwi w szczegółach. I to właśnie te drobne różnice w budowie ciała mówią nam, że w Polsce są dwa gatunki tego zwierzęcia. Jeż wschodni, którego spotkamy m.in. na terenach wokół Elbląga, ma jaśniejsze pokrycie twarzy oraz białą plamę na brzuchu. Brzuch jeża zachodniego, występującego np. w lasach pod Szczecinem albo na Dolnym Śląsku, jest ciemny, szary albo brązowy, tak jak i jego pyszczek.
     Dorosłe osobniki tych gatunków mogą osiągnąć długość nawet 30 centymetrów, ważą zazwyczaj w granicach 0,6 – 1,2 kg. Co ciekawe ich masa ciała zależy od pory roku – zanim zapadą w zimowy sen zazwyczaj ważą więcej. Jeż ma na grzbiecie około pięć tysięcy igieł, a ich rodzaj zmienia się w jego życiu trzy razy. Ostatnie badania udowodniły, że kolce to przekształcone włosy, które zostały utworzone z keratyny.
     Poluje w nocy, głównie je owady, nie pogardzi dżdżownicą, drobnym ssakiem, a nawet ptasim jajem. Jego najczulszym zmysłem jest węch i na nim głównie polega. Wiąże się z nim pewna tajemnica tych zwierząt, czyli samonamaszczenie. Na czym polega? W momencie, gdy jeż natrafia na nieznany mu wcześniej zapach zaczyna wytwarzać bardzo dużo śliny, którą końcem języka próbuje nanieść na kolce. Biolodzy mają różne teorie na ten temat, jedna z nich mówi, że w ten sposób zwierzę maskuje swoją woń, dzięki czemu robi się "niewidzialne".
     
     Przygotowując artykuł korzystałam z tekstu Adama Robińskiego "Pięć tysięcy kolców", który został zamieszczony w Echach Leśnych, nr 3 (625) 2016.

Polub ten artykuł
Polub portEl.pl
..., a moim zdaniem
Reklama