Ważne: nasze strony wykorzystują pliki cookies.
Używamy informacji zapisanych za pomocą cookies i podobnych technologii m.in. w celach reklamowych i statystycznych oraz w celu dostosowania naszych serwisów do indywidualnych potrzeb użytkowników. Mogą też stosować je współpracujący z nami reklamodawcy, firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies.
Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza zgodę na zapisywanie ich w pamięci urządzenia. Proszę zapoznać się z informacją na temat cookies stosowanych na naszej stronie.
Czwartek 23-11-2017, imieniny Klemensa, Adeli
 
Rek

UWAGA!

Zamknij Zamknij
Rek
Rek
Telefon portElu Halo, tu portEl
512 918 555

Wiadomości

Na osiedlu

Gospodarka

Społeczeństwo

Kultura

Sport

Na uczelniach

Zbrodnia i kara

Prasówka

Jej portEl

Kina i teatr

Konkursy

Dawny Elbląg

Poradnik

Hit czy kit?

Po godzinach

Fotoreportel

Szpital Miejski ul.Komeńskiego Szpital Miejski ul.Komeńskiego

Teraz ja - „Antykwariat” po naszemu

„Antykwariat” w pojęciu słownikowym jest miejscem, w którym sprzedaje się stare przedmioty, mające wartość historyczną lub estetyczną. W polskich miastach niewiele jest antykwariatów, których działalność pokrywa się z tą definicją. Za to nie ma praktycznie miasta, w którym nie byłoby miejsca skupu książek, kiermaszu używanych podręczników, który działa pod tą nazwą.

Obserwujemy obecnie wszechogarniające przemieszanie nazewnicze. Nasze czasy dostarczają szczególnych wrażeń pod tym względem, pamiętam ogólnopolską dyskusję, czy „J… Walker” powinniśmy nazywać „Jasiem Wędrowniczkiem”. Na co dzień bombardowani jesteśmy „dywersyfikacją dostaw gazu” lub „dziurą budżetową”. Niektórzy prowadzą „wojnę na górze”, inni w tym samym czasie „siadają przy wspólnym stole”. W nawyk wielu osób wchodzą sformułowania typu „dokładnie” czy „generalnie”, inni nadużywają leksemów „fajnie” i „żal”.
     Antykwariusz, czyli osoba prowadząca antykwariat, to nie tylko handlarz, to także osoba katalogująca zbiory, znająca księgozbiór i poruszająca się w nim niezwykle sprawnie.
     W polskiej rzeczywistości, tak wyjątkowej i charakterystycznej, zdecydowaną rację bytu mają sklepy z tanimi książkami, beletrystyką, słownikami i przede wszystkim podręcznikami szkolnymi. Komplet książek do którejkolwiek klasy szkoły powszechnej, obowiązkowej, to wydatek rzędu kilkuset złotych. Jest on niewspółmierny do zarobków dużej części społeczeństwa, które uzyskuje ze stosunku pracy najniższe, gwarantowane prawnie, wynagrodzenie lub świadczenie przewidziane dla bezrobotnych, których na domiar złego liczba rośnie.
     Do tej ponurej wizji dostosowuje się elbląski „antykwariusz”, który z łaską przyjmuje podręczniki od sfrustrowanej osoby. Pracownik ten o swej pracy wie tylko tyle, co potrzeba, jak i kiedy przyjąć książki, jak je rozliczyć. Informacji udzielać on niekoniecznie musi, tym bardziej pomóc w poszukiwaniach, w odnalezieniu spośród bezładnie odłożonych na półkę wolumenów, interesującej nas pozycji.
     Na zakończenie… nie napiszę nic. Namawiam do dyskusji. Mówi się, że Polacy potrafią tylko narzekać. Moi drodzy. My naprawdę mamy do tego powody. U nas niszczeje to, co piękne, chlubny „antykwariat” staje się miejscem popisu jednego aktora, człowieka skupującego książki, areną, na której prowadzony jest nierówny pojedynek.

Rafał Konefał
Liczba publikacji: 2
W tym miesiącu: 0
Ocena Głosów Komentarzy
5.5 11 2

..., a moim zdaniem
Polub ten artykuł
Polub portEl.pl
..., a moim zdaniem
..., a moim zdaniem
Pokazuj od
najnowszych
  • a moim zdaniem nie masz racji. .. za każdym razem gdy byłam w antykwariacie udzielono mi odpowiedzi, pokazano gdzie mogę szukać wybranej przeze mnie literatury. Była to obsługa jak najbardziej uprzejma i rzeczowa. Wiele razy jestem tam bo lubię tanią książkę i czasem zadziwia mnie chamstwo i głupota niektórych klientów, zwłaszcza młodych ludzi, ale nie tylko. Postawa jest typowo roszczeniowa, bez szacunku do drugiej osoby. pozdrawiam
    Zgłoś do moderacji     Odpowiedz
    0 0
    Rahhel(2009-02-06)
  • Wowka Z łezką w oku wspominam czasy, kiedy antykwariat był na rogu ul. 1-go maja i ul. Hetmańskiej. Jeszcze w połowie lat 80 znajdywałem tam prawdziwe „ skarby’ , które mam do dziś. Swoboda przeglądania i kupowania książek była zaletą tego przybytku, a panią antykwariusz pamiętam do dziś.
    Zgłoś do moderacji     Odpowiedz
    0 0
    Wowka(2009-02-06)
Reklama