UWAGA!

(2003-09-10)Fot. Janusz PotrawiakKL Stutthof

W 64. rocznicę wybuchu wojny i przybyciu do obozu koncentracyjnego Stutthof pierwszego transportu więźniów, odbyła się uroczystość poświęcona pamięci pomordowanych w tym miejscu. W uroczystościach wzięła udział m.in. grupa żyjących byłych więźniów obozu. Z tej okazji warto przypomnieć sobie, czym był faszyzm. Stutthof służył przede wszystkim eksterminacji patriotów polskich, głownie inteligencji z terenu Gdańska i Pomorza. Od 1942 r. napływały transporty Polaków, kierowane nie tylko przez jednostki policji z terenu okręgu Gdańsk - Prusy Zachodnie, ale i z innych regionów okupowanego kraju. W tym czasie Stutthof zaczął stawać się obozem międzynarodowym, ponieważ osadzano w nim coraz liczniejsze grupy więźniów innych narodowości. W czerwcu 1944 r. włączono go do realizacji "ostatecznego rozwiązania kwestii żydowskiej" ("Endloesung"), nabrał więc charakteru obozu masowej zagłady. Stutthof był miejscem osadzenia 110 000 osób: mężczyzn, kobiet i dzieci, obywateli 25 krajów, 25 narodowości. W wyniku eksterminacyjnych warunków bytu, jak również rozstrzeliwania, wieszania, mordowania w komorze gazowej za pomocą gazu cyklon B, uśmiercania dosercowymi zastrzykami z fenolu, bicia i katowania oraz podczas ewakuacji pieszej i morskiej męczeńską śmierć poniosło 65 000 ludzi. *Tekst opracowano na podstawie www.stutthof.pl
Brama śmierci - przechodzili tędy ci, którzy zostali skazani na wyniszczenie.
Baraki bloku kobiecego.
Sypialnia bloku kobiecego. Na jednej pryczy spało jednocześnie nawet do czterech osób.
Łaźnia.
Szubiennica - wykonywano tu wyroki na więźniach, których śmierć chciano ukryć przed całym obozem. Wyroki publiczne
Pociąg, którym dowożono więźniów do obozu.
Komora gazowa i krematorium.
Wieżyczka strażnicza Obozu Nowego z zasiekami.
Była wartownia - posterunek oddziału SS.
W tym domu mieszkał komendant obozu Max Pauly.
Reklama