60 twarzy elbląskiej kultury: Stanisław Franczak (odcinek 6)
Życie kulturalne współczesnego Elbląga nie zaczęło się dziś, a jego początki sięgają już czasów powojennych, czyli II połowy XX wieku. Niestety nie zachowało się wiele informacji, dokumentów powszechnie dostępnych. Są w archiwach, Bibliotece Elbląskiej czy też w domach prywatnych. Dla wielu elblążan miejsca, ludzie z tamtych lat są często nieznani. Cyklem „60 twarzy elbląskiej kultury” chcemy wspomnieć o osobach ważnych w życiu kulturalnym Elbląga, a dziś trochę zapomnianych. Okazją jest jubileusz 60-lecia Elbląskiego Towarzystwa Kulturalnego. Kolejną osobą będzie Stanisław Franczak. Zobacz zdjęcia z kroniki MDK i arch. rodzinnego.
Stanisław Franczak urodził się w 1948 roku w Tomaszowie Mazowieckim. Był synem Antoniego Franczaka i Heleny ze Stańczykowskich. W 1973 ukończył filologię polską na Uniwersytecie Warszawskim. Od 1971 pracował w Szczecinie, był instruktorem do spraw wydawniczych w Szczecińskim Towarzystwie Naukowym, recenzentem teatralnym w „Głosie Szczecińskim”. W sezonach 1972/73 i 1973/74 był konsultantem programowym, w 1974/75 sekretarzem literackim, a do końca 1975 kierownikiem literackim Teatrów Dramatycznych w Szczecinie. Od 1 stycznia 1976 do końca życia pracował jako kierownik literacki w Teatrze Dramatycznym w Elblągu (obecnie Teatr im. Aleksandra Sewruka w Elblągu) trwale wpisując się w historię tej instytucji. Jego praca obejmowała tworzenie programu repertuarowego, opracowywanie publikacji i programów teatralnych oraz stałą współpracę z lokalną prasą. Był współtwórcą linii programowo-repertuarowej teatru rozumiejącym potrzebę funkcjonowania w Elblągu teatru o różnych funkcjach. Kolejnych dyrektorów, z którymi przyszło mu współpracować starał się przekonywać do teatru pogłębionego intelektualnie. Dzięki jego wyczuciu na elbląskiej scenie pojawiły się wybitne odkrycia i inscenizacje, w tym „Pod akacjami” Jarosława Iwaszkiewicza, „Warszawianka 1920” Jana Augustynowicza, „Ballada łomżyńska” Ernesta Brylla oraz stworzony przez niego tekst kabaretowego widowiska „Pacholska robota” z 1981 roku. W trakcie pobytu w Elblągu nie ograniczał się tylko do teatru ale też współpracował z wieloma instytucjami kultury czy organizacjami pozarządowymi. Wszystko jednak co robił miało związki z szeroko rozumianym teatrem. Był współorganizatorem elbląskiego Studium Wiedzy o Teatrze i Filmie, działającego pod egidą Teatru Dramatycznego i Elbląskiego Towarzystwa Kulturalnego. Współpracował z Młodzieżowym Domem Kultury. W pamięci pozostaje też jako pomysłodawca i wieloletni koordynator popularnego wówczas Turnieju Wiedzy o Teatrze, dla którego osobiście układał pytania i nadzorował jego przebieg.
Dziękuję Pani Ninie Dziwniel-Stępka za pomoc w uzyskaniu materiałów ze zbiorów Młodzieżowego Domu Kultury, Muzeum Archeologiczno-Historycznemu w Elblągu oraz Pani Jolancie Nidzgorskiej za udostępnienie informacji z archiwum Teatru im. Aleksandra Sewruka w Elblągu.
Projekt realizowany jest przy wsparciu finansowym Samorządu Miasta Elbląg.
Partnerem jest Stowarzyszenie Polskie Telewizje Lokalne i Regionalne.
Elbląska Gazeta Internetowa portEl.pl jest patronem medialnym projektu.
