Maria Lubocka-Hoffmann

historyk sztuki, wojewódzka konserwator zabytków (1975-2002)

Maria Lubocka-Hoffman (ur. w Bolszewie) była wieloletnią wojewódzką konserwator zabytków w Elblągu. Ukończyła studia na wydziale zabytkoznawstwa i konserwatorstwa Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu w 1970 r., w 1988 r. uzyskała stopień doktora nauk humanistycznych w zakresie nauk o sztuce. W 2005 r. na Wydziale Architektury Politechniki Wrocławskiej otrzymała tytuł doktora habilitowanego, następnie została profesorem Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie.

Karierę zawodową rozpoczynała w Pracowniach Konserwacji Zabytków w Gdańsku. W latach 1975-2002 była wojewódzkim konserwatorem zabytków w Elblągu. Jej działalność przyczyniła się do odbudowy i promocji miasta. Opracowała autorską metodę retrowersji, która stała się fundamentem odbudowy Starego Miasta. Nadzorowała realizację licznych projektów konserwatorskich i rewitalizacyjnych w Elblągu, które przyczyniły się do przywrócenia świetności wielu zabytkowym budynkom. Jednym z jej najważniejszych osiągnięć był Miejscowy Plan Ogólny Zagospodarowania Przestrzennego Elbląga, za który otrzymała nagrodę Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa w 1989 roku.

Była organizatorką licznych konferencji naukowych, w tym prestiżowej międzynarodowej konferencji ICO MOS „Odbudowa miast historycznych” w 1997 roku, która przyniosła miastu rozgłos i przyciągnęła uwagę światowych ekspertów.

Po 2002 r. pracowała kilka lat jako konserwator w muzeum w Malborku i opublikowała kilka prac na temat zamku. Autorka setek programów konserwacji i kilkudziesięciu publikacji naukowych, w tym książki „Elbląg. Stare Miasto” (1998) czy „Retrowersja w Elblągu. Nowe życie Starego Miasta” (2023).

W 2021 roku otrzymała Złoty Krzyż Zasługi. Laureatka m. in. nagrody im. Profesora Jana Zachwatowicza za wybitne osiągnięcia w dziedzinie badań i ochrony zabytków oraz nagrody biskupa elbląskiego TUUS. Jest także laureatką honorowej Nagrody Prezydenta Elbląga za 2024 rok.