Wtorek 11-12-2018, imieniny Damazego, Daniela
 
Rek

UWAGA!

Drogi Czytelniku,

uprzejmie informujemy, że w związku z wejściem w życie Rozporządzenia o Ochronie Danych Osobowych stworzyliśmy zgodną z nim politykę prywatności. Regulacje RODO zmuszają nas do wystąpienia z prośbą do Ciebie o zaakceptowanie jego postanowień, chociaż z praktycznego punktu widzenia nic się nie zmienia w sposobie korzystania z naszego serwisu.

Jedyną rzeczą, która może budzić Twoje obawy jest profilowanie. Wyjaśniamy, że w naszym przypadku, tak jak dotychczas, skutkuje ono wyłącznie tym, że jeśli uprzednio byłeś/aś na stronie jakiegoś biura podróży, to z dużym prawdopodobieństwem nasi zaufani partnerzy reklamowi tacy jak Google serwować będą banery z widokami złocistych plaż.

Prosimy zapoznać się z polityką prywatności stosowaną na naszej stronie i zaakceptować jej postanowienia.

Może później
Zamknij Zamknij
Rek

Między Krynicą a Londynem

Elbląg, Między Krynicą a Londynem

Ponad trzydzieści lat na elbląskiej scenie, ponad sto zagranych premier. - Ale jeszcze chce mi się pracować, jeszcze chciałabym coś zrobić, jeszcze nie zejść z oczu - mówi Maria Makowska-Franceson. Na stronie Aktualności wybieramy najpopularniejszego aktora Teatru im. Sewruka.

Piotr Derlukiewicz: Dla Pani był to dobry sezon - kilka, może nie głównych, ale dobrych ról.
     Maria Makowska-Franceson: Ja raczej nie narzekam w ogóle. Dlatego, że cały czas przynajmniej jakąś jedną rolę w sezonie mam. A jestem dinozaurem elbląskiej sceny, jestem od ponad trzydziestu lat na deskach elbląskiego teatru. Ponad sto ról na koncie, nie mniej partnerów na scenie i reżyserów. To jest szmat czasu, który spędziłam w tutejszym teatrze. Ale, jak Bóg da, jeszcze chce mi się pracować, jeszcze chciałabym coś zrobić, jeszcze nie zejść z oczu.
     
     Mówiąc, coś zrobić, ma Pani na myśli coś konkretnego, jakąś konkretną rolę?
     Może nie to. Wydaje mi się, że jestem zawodowo spełniona, ale jeszcze nie powiedziałam ostatniego słowa. Jeszcze mam coś do powiedzenia.
     
     Czy ten Pani długi związek z elbląską sceną przekłada się na popularność w mieście?
     Powiem tak. Młodzież współczesna, ta młodzież teraz, ona mnie nie zna. Natomiast ci wszyscy po trzydziestce, którzy zostali w Elblągu, jeszcze mnie pamiętają. Ale najbardziej pamiętają mnie ludzie z czasowi Grucy, Stasia Tyma, Andrzeja Maya - to jest ta starsza generacja. Poznają mnie, bo dostaję jakiś ładniejszy kawałek mięsa w sklepie, kłaniają się na ulicy. Jestem rozpoznawalna - na pewno jest to miłe - ale raczej przez tych starszych.
     
     Czym zajmuje się Pani poza teatrem? Gdzie można Panią najczęściej w Elblągu spotkać?
     Wiele osób z Elbląga wyjechało. Zostało mi tu paru przyjaciół, niewielka garstka, z nimi się spotykam. Ale najczęściej, jak mam tylko wolną chwilę, wyjeżdżam z Elbląga do rodziny albo jadę do Krynicy Morskiej. Robię kilometry brzegiem morza, to mnie odstresowuje. Albo - jeżeli mam „większą” chwilę - jadę do mojego syna do Londynu. Byłam tam już tyle razy, zwiedziłam prawie wszystko i to miasto jeszcze mi się nie znudziło. Zawsze wracam z Londynu z jakąś porcją adrenaliny i fajnymi wrażeniami.
     
     A Elbląg? Już się Pani znudził?
     To trudne pytanie, dlatego że ja nigdy Elbląga nie lubiłam. Ja ciągle z tego miasta wyjeżdżałam, jak tylko nie byłam potrzebna w teatrze, zawsze gdzieś uciekałam. Jednak chwalę się tym miastem. Gdy ktoś do mnie przyjeżdża, szczególnie z zagranicy, chętnie zaprowadzam go na naszą piękną starówkę, wpadam „do Chińczyka”, bo uwielbiam chińszczyznę. Tak, że można się pochwalić tym miastem.
     
     Za co Pani nie lubi Elbląga?
     Za zaściankowość. Ludzie mają tę cechę. To zawsze od ludzi zależy, jakie jest miasto. Nie wiem, jest tu jakaś taka enklawa. Tu rzadko się zdarza, żeby ludzie się jakoś skonsolidowali i mówili na ważny temat jednym głosem, zawsze są jakieś zgrzyty. Przynajmniej tak to zauważyłam przez te wszystkie lata tutaj.
     
     Zwłaszcza środowisko artystyczne, które Pani dobrze zna?
     Mówię głównie o tym środowisku.
     
     Niewielu elblążan chodzi do teatru.
     Kiedyś to było fajnie, kiedyś premiera to było wielkie święto. Po premierze grało się trzydzieści spektakli pod rząd. Z tym, że musimy pamiętać - to była komuna, zakłady pracy otrzymywały - za darmochę - bilety do teatru, rozdawano je wśród pracowników, no i wtedy ludzie chodzili do teatru. Teraz rzadko się zobaczy kolejkę pod naszą kasą.
     
     Chyba, że jakiś spektakl przyjeżdża...
     Tak. Ludzie nie przychodzą na nasze spektakle, tylko jak usłyszą, że przyjeżdża zespół z Niemiec, z Tarnopola. Wtedy idą do teatru. Jakby nie kochali swoich aktorów. Kiedyś, pamiętam jak Stasiu Tym zaproponował „Wiosnę teatralną”. Chodziło się na Wilhelmiego, na Basię Wrzesińską, a my... gdzieś z boku. Nie chodziło się na nas, tylko na gwiazdy. Zresztą, do dzisiaj tak jest.
     
     Więc aktorowi pomaga jednak pojawianie się na ekranie telewizora?
     Młodzież, owszem, niech chodzi na te castingi, natomiast mi się już nie chce. Nie chce mi się juz jechać na casting, gdzie jest sto aktorek i mają tylko jedną wybrać. Myśli pan, że akurat mnie wybiorą? Myślę, że nie. Tam też są różne koneksje. Poza tym, ja nie lubię seriali, rzadko oglądam. Lubię natomiast kino, nie w domu, przy telewizorze, tylko kino, duży ekran. No i jak jestem za granicą, lubię oglądać spektakle. To jest dla mnie jak jakiś narkotyk. Uwielbiam chodzić do teatrów i oglądać „zachodnie granie”.
     
     Jaki teatr lubi Pani najbardziej, których autorów?
     Bardzo lubię Czechowa, lubię Szekspira. W ogóle lubię klasykę, klasyka bardzo mi odpowiada. Choć lubię też klasyczną już dramaturgię amerykańską i czuję te amerykańskie sztuki. Tylko gdy się sięga po klasykę, coś znanego, musi być dobry reżyser. Musi być pomysł na tę sztukę. Ale - taka refleksja. Gdy byłam młoda, chciałam grać tylko w dramatach, w bardzo poważnych rzeczach. Natomiast teraz uwielbiam grać w komediach, w farsach. Ja się tym bawię, po prostu chce mi się to grać. Naprawdę, niech mi pan wierzy, ludzie są tak zmęczeni życiem, mają tyle problemów, tyle trosk, że przychodzą do teatru i chcą się pośmiać, chcą odpocząć. Ja to rozumiem.
     
     Zgoda, czasem można się pośmiać, ale chyba proporcje ulegają zachwianiu. Teraz w teatrze króluje śmiech, a klasyka, sztuki poważniejsze, o czymś, sztuki, wobec których nie można przejść obojętnie, co najwyżej się zdarzają.
     Kiedyś był taki teatr, jak pan mówi, teraz nie. Coraz bardziej zbliżamy się do komercji, ale takiego mamy widza. Nie chcę ubliżać elbląskiemu widzowi - cała Warszawa gra komercję, sztuki lekkie, łatwe i przyjemne. Coraz mniej ludzi przychodzi do teatru, żeby pomyśleć, żeby coś wziąć dla siebie i realizować w życiu. Szkoda.
     
     Pozostałe rozmowy:
      Leszek Czerwiński
      Anna Gryszkiewicz
      Mariusz Michalski
      Marcin Tomasik
      Tomasz Muszyński
      Krzysztof Bartoszewicz
      Jolanta Tadla
      Anna Suchowiecka
      Anna Iwasiuta
      Jerzy Przewłocki
      Teresa Suchodolska-Wojciechowska
      Beata Przewłocka
      Irena Adamiak
      Marta Masłowska
PD
Polub ten artykuł
Polub portEl.pl
..., a moim zdaniem
..., a moim zdaniem
Pokazuj od
najnowszych
  • I znowu te stare utyskiwania Aktorów z Elbląga. Ludzie chodzą na tzw. gwiazdy z Warszawy. Naszych nie kochają. Srodowisko kulturalne pokłócone itp. .. Ani jednej przyczyny klęski artystycznej w sobie !. We własnych ułomnościach: braku siły przebicia na rynku, braku talentu czy wytrwałości. Ani jednego zdania o tym, że Teatr Dramatyczny jest organizmem mocno skostniałym i juz - muzealnym.
    Zgłoś do moderacji     Odpowiedz
    0 0
    Duo(2009-03-26)
  • Ja lubię sztuki skłaniające do głębszych refleksji. .. niestety u Sewruka serwują same farsy i bajki (nie mam na myśli tylko spektakli )
    Zgłoś do moderacji     Odpowiedz
    0 0
    Pantalonada(2009-03-26)
  • A w Elblągu jest jakieś "środowisko kulturalne"? Pani Mario! Śledzię Pani karierę od lat! Nie poniosła Pani żadnej klęski artystycznej! Wręcz przeciwnie! Ma Pani wielki talent i ogromną siłę przebicia! A Teatr A. Sewruka stał się teatrem nowoczesnym i bardzo liczącym się w Polsce!
    Zgłoś do moderacji     Odpowiedz
    0 0
    K.(2009-03-26)
  • skoro nie lubi Elbląga to po co w nim mieszka i pracuje wynocha z naszego fajowskiego Elblążkowa, a branie kasy z Teatu to fajna rzecz przez cały rok. Jeden miesiąc pracy a reszta to wakacje.
    Zgłoś do moderacji     Odpowiedz
    0 0
    mieszczanin(2009-03-26)
  • No coz Pani Mario! W odpowiedzi na Duo moge tylko powiedziec: De gustibus non est disputandum Pani Wierny Widz
    Zgłoś do moderacji     Odpowiedz
    0 0
    Wierny Widz(2009-03-26)
  • Ma Pani racje! Czy Pani widziala kiedys w Elblagu przy jednym stole: aktora, artyste malarza, muzyka, tancerza, pisarza, fotoreportera czy dziennikarza? Takie to skonsolidowane srodowisko tworcze Elblaga!A Pani niech gra jak najdluzej! Tylko pozazdroscic takiego talentu i takiej kondycji!
    Zgłoś do moderacji     Odpowiedz
    0 0
    Quel(2009-03-26)
  • Hermetyczny światek, bo świat to nadużycie. Przyznaję racje
    Zgłoś do moderacji     Odpowiedz
    0 0
    Polack(2009-03-26)
  • Podobno dyrektor teatru organizuje co roku wigilje środowiskowe. Bywają tam ponoć różni twórcy naszego miasta.
    Zgłoś do moderacji     Odpowiedz
    0 0
    zax(2009-03-27)
  • Mam 46 lat i od bardzo dawna jestem pod Pani urokiem. Dziekuję za wspaniałe kreacje, które dzięki Pani Wielkiemu Talentowi nabrały odpowiedniego klimatu. A te sztuki, w których obok Pani występował śp. Pan Józef Osławski! Przesyłam Pani życzenia wszelkiej pomyślności i jeszcze wielu wspaniałych Ról. Dziękuję.
    Zgłoś do moderacji     Odpowiedz
    0 0
    dziękuję(2009-03-27)
  • No i co z tego, że na Wigilię orgonizowane przez Dyr. Siedlera przychodzi trzech twórców na krzyż! A Pani i tak swoim profesjonalizmem i temperamentem rozniesie kiedyś elbląską scenę. Tak jak w przypadku Pani Pernelle. Tylko dlaczego po Pani zejściu było tak nudno!? Fakt: na klasykę trzeba mieć pomysł! Życzę sukcesów!
    Zgłoś do moderacji     Odpowiedz
    0 0
    K.(2009-03-27)
  • Do "Wiernego widza" - znawcy łaciny popularnej. O upodobania nie należy się spierać, ale o istotę działań teatro-podobnych - tak. Zwłaszcza, że one kosztują, a znaczą tak mało.
    Zgłoś do moderacji     Odpowiedz
    0 0
    (2009-03-27)
  • Ależ skąd pomysł, że współczesna młodzież Pani nie zna. Wśród moich znajomych elbląskie spektakle i aktorzy w nich występujący są znani, a Pani ekspresyjna gra i talent z pewnością są doceniane zarówno przez starszych jak i młodszych widzów. Pozdrawiam i życzę wielu niezapomnianych ról.
    Zgłoś do moderacji     Odpowiedz
    0 0
    leintele(2009-03-27)
Reklama

To kupisz w pasażu portElu

Podpis elektroniczny zestaw na 2 lata Mini
Podpis elektroniczny zestaw na 1 rok Mini
Czytnik kart kryptograficznych
Podpis elektroniczny zestaw na 2 lata (bez czytnika)