Tadeusz Bałakier w Galerii Zum
Galeria Zum (ul. Kowalska 3-5/d) zaprasza na wernisaż wystawy malarstwa Tadeusza Bałakiera „Zapisane nastroje – Wenecja, Toskania...”. Wernisaż odbędzie się 26 stycznia (czwartek) o godz. 18. Wystawa będzie czynna do końca lutego.
Tadeusz Bałakier urodził się w 1958 r. w Sokółce. Studiował malarstwo w pracowni prof. Wojciecha Sadleya w Wyższej Szkole Sztuki Stosowanej w Poznaniu. Dyplom uzyskał w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych w pracowni prof. Leszka Misiaka. Obecnie mieszka i tworzy na Warmii i Mazurach (przez dziesięć lat mieszkał w Mrągowie).
Jest członkiem związku Polskich Artystów Plastyków. W latach 2006-2008 był członkiem grupy „Zaścianek”. W tym okresie brał udział w wystawach organizowanych przez grupę w Krakowie, Lublinie i Wrocławiu. Uczestniczył także w wielu wystawach i konkursach na terenie Warmii i Mazur.
Zajmuje się malarstwem sztalugowym i akwarelą. W swej twórczości nawiązuje do plenerowego malarstwa Jana Stanisławskiego. Inspiracje do swej twórczości znajduje na Warmii i Mazurach, w Kazimierzu Dolnym i okolicach, na wybrzeżu bałtyckim, w Krakowie oraz innych zakątkach kraju. Tematem dominującym w jego twórczości są pejzaże Warmii i Mazur.
Tadeusz Bałakier: – Tematem moich prac są fragmenty starej architektury wiejskiej i skromne podwórka, przydomowe sady, wiejskie poletka, wydeptane dróżki, stare, przydrożne drzewa i wiejski pejzaż. Uważam, że sztuka jest kształtem natury, podobnie jak twierdzili dawni mistrzowie oraz wielu obecnie tworzących, czerpiąc inspirację z natury, często ją przetwarzając do form abstrakcyjnych. Obraz rzeczywistości, traktowany jako wizerunek świata, okazuje się jedynie sposobem ukazywania jego różnorodności. Staram się chaos rzeczywistości sprowadzić do równowagi, bardzo często uzyskuję to dzięki horyzontowi, który jest wyznacznikiem harmonii. Horyzont jako miejsce spotkania nieba z ziemią jest też miejscem, gdzie łączy się myślenie z odczuciem, potrzeba istnienia z jego racją. Ponieważ zarówno inspiracją, jak i miejscem pracy jest dla mnie plener, często w trakcie pracy zmieniające się warunki zewnętrzne (np. światło) decydują o zmianie pierwotnej koncepcji, pojawiają się również zmiany powodowane napływającymi w trakcie malowania pomysłami. Uważam, że aby oddać pewną prawdę wypływającą z natury, należy się na nią otworzyć i dostroić. Można to osiągnąć przez poznawanie, cierpliwość obserwacji i skupienie, towarzyszyć temu musi powodowany różnymi przyczynami stan fascynacji.
Jest członkiem związku Polskich Artystów Plastyków. W latach 2006-2008 był członkiem grupy „Zaścianek”. W tym okresie brał udział w wystawach organizowanych przez grupę w Krakowie, Lublinie i Wrocławiu. Uczestniczył także w wielu wystawach i konkursach na terenie Warmii i Mazur.
Zajmuje się malarstwem sztalugowym i akwarelą. W swej twórczości nawiązuje do plenerowego malarstwa Jana Stanisławskiego. Inspiracje do swej twórczości znajduje na Warmii i Mazurach, w Kazimierzu Dolnym i okolicach, na wybrzeżu bałtyckim, w Krakowie oraz innych zakątkach kraju. Tematem dominującym w jego twórczości są pejzaże Warmii i Mazur.
Tadeusz Bałakier: – Tematem moich prac są fragmenty starej architektury wiejskiej i skromne podwórka, przydomowe sady, wiejskie poletka, wydeptane dróżki, stare, przydrożne drzewa i wiejski pejzaż. Uważam, że sztuka jest kształtem natury, podobnie jak twierdzili dawni mistrzowie oraz wielu obecnie tworzących, czerpiąc inspirację z natury, często ją przetwarzając do form abstrakcyjnych. Obraz rzeczywistości, traktowany jako wizerunek świata, okazuje się jedynie sposobem ukazywania jego różnorodności. Staram się chaos rzeczywistości sprowadzić do równowagi, bardzo często uzyskuję to dzięki horyzontowi, który jest wyznacznikiem harmonii. Horyzont jako miejsce spotkania nieba z ziemią jest też miejscem, gdzie łączy się myślenie z odczuciem, potrzeba istnienia z jego racją. Ponieważ zarówno inspiracją, jak i miejscem pracy jest dla mnie plener, często w trakcie pracy zmieniające się warunki zewnętrzne (np. światło) decydują o zmianie pierwotnej koncepcji, pojawiają się również zmiany powodowane napływającymi w trakcie malowania pomysłami. Uważam, że aby oddać pewną prawdę wypływającą z natury, należy się na nią otworzyć i dostroić. Można to osiągnąć przez poznawanie, cierpliwość obserwacji i skupienie, towarzyszyć temu musi powodowany różnymi przyczynami stan fascynacji.
oprac. PD