Zdobywcy Paszportu Polityki na Ogrodach
ParisTetris, czyli perkusista i multiinstrumentalista Macio Moretti, pianista Marcin Masecki, jego pochodząca z Argentyny żona Candelaria Saenz Valiente i reszta zespołu. Jak brzmią na żywo, będzie można się przekonać 2 czerwca, podczas drugiego dnia Letnich Ogrodów „Polityki”.
Bilety w cenie 15 zł do kupienia w Bibliotece Elbląskiej. Serdecznie zapraszamy.
Pierwszą płytę nagrali za namową Mirka Olszówki (nieżyjącego już menadżera zespołu Voo Voo). Z połączenia tych indywidualności muzycznych powstał właśnie zespół ParisTetris – zdobywcy Paszportu Polityki 2010 w kategorii Muzyka Popularna.
„Wszyscy muzycy to wojownicy” – śpiewają polskie gwiazdy. Gdyby tak było, Paristetris już dawno spuściliby im łomot. Trudno bowiem gatunkowo sklasyfikować ich oryginalną muzykę, ale na pewno jest mocna. Partie wokalne mieszkającej w Polsce Argentynki Candelarii Saenz Valiente brzmią jak coś pomiędzy bezbłędnym i przenikliwym tonem Mike’a Pattona, a bezczelnym, punkowym skandowaniem w stylu Peaches. Marcin Masecki (właśnie ukazała się jego solowa płyta „John”) świetnie akompaniuje jej na pianinie Wurlitzera lub syntezatorach.
Macio Moretti uzupełnia trzon grupy jako perkusista, choć współtwórców płyty jest więcej – choćby angielski producent Eddie Stevens, znany z występów z Moloko i Roisin Murphy. Ocieplił on garażowe brzmienie Paristetris, choć nie na tyle, by pozbawić zespół siły witalności, a słuchaczy – kluczowego tutaj efektu zaskoczenia. Candelaria wyraźnie ciągnie grupę w stronę muzycznego teatru, z efektami, które bywają urzekające i bajkowe.
Panowie grają spokojne, przyjemne melodie, a pani śpiewa po angielsku lub hiszpańsku niczym kiedyś Aretha Franklin czy Ella Fitzgerald. Głos ma przepiękny, barwę ciekawą, akcent w sam raz. Zamykam oczy i wydaje mi się, że siedzę w zadymionym klubie gdzieś w Chicago w połowie lat sześćdziesiątych. Albo w Buenos Aires, jeszcze wcześniej.
Więcej o Letnich Ogrodach „Polityki” ‘2011 oraz na stronie Biblioteki Elbląskiej.
Pierwszą płytę nagrali za namową Mirka Olszówki (nieżyjącego już menadżera zespołu Voo Voo). Z połączenia tych indywidualności muzycznych powstał właśnie zespół ParisTetris – zdobywcy Paszportu Polityki 2010 w kategorii Muzyka Popularna.
„Wszyscy muzycy to wojownicy” – śpiewają polskie gwiazdy. Gdyby tak było, Paristetris już dawno spuściliby im łomot. Trudno bowiem gatunkowo sklasyfikować ich oryginalną muzykę, ale na pewno jest mocna. Partie wokalne mieszkającej w Polsce Argentynki Candelarii Saenz Valiente brzmią jak coś pomiędzy bezbłędnym i przenikliwym tonem Mike’a Pattona, a bezczelnym, punkowym skandowaniem w stylu Peaches. Marcin Masecki (właśnie ukazała się jego solowa płyta „John”) świetnie akompaniuje jej na pianinie Wurlitzera lub syntezatorach.
Macio Moretti uzupełnia trzon grupy jako perkusista, choć współtwórców płyty jest więcej – choćby angielski producent Eddie Stevens, znany z występów z Moloko i Roisin Murphy. Ocieplił on garażowe brzmienie Paristetris, choć nie na tyle, by pozbawić zespół siły witalności, a słuchaczy – kluczowego tutaj efektu zaskoczenia. Candelaria wyraźnie ciągnie grupę w stronę muzycznego teatru, z efektami, które bywają urzekające i bajkowe.
z recenzji „Polityki”
Panowie grają spokojne, przyjemne melodie, a pani śpiewa po angielsku lub hiszpańsku niczym kiedyś Aretha Franklin czy Ella Fitzgerald. Głos ma przepiękny, barwę ciekawą, akcent w sam raz. Zamykam oczy i wydaje mi się, że siedzę w zadymionym klubie gdzieś w Chicago w połowie lat sześćdziesiątych. Albo w Buenos Aires, jeszcze wcześniej.
z recenzji internetowej
Więcej o Letnich Ogrodach „Polityki” ‘2011 oraz na stronie Biblioteki Elbląskiej.
Aleksandra Buła, BE