Artystyczne poszukiwania... początku

„Weiss czyni rysunki własnym ciałem, zostawiając ślady i smugi swych ruchów i ujawniając obecność żywego ciała artysty" (Pennina Barnett, Performing the Drawing).
       Monika Weiss jest amerykańską artystką urodzoną w Warszawie i mieszkającą w Nowym Jorku. Jej instalacje (wideo, dźwięk, obiekty), takie jak cykl prac Phlegethon-Milczenie (2005-2009), rozpatrują relacje pomiędzy historią i pamięcią oraz badają akt inskrypcji i pozostawiania śladu jako stanu transformacji. Artystka podejmuje problem współczesnej demokracji poprzez budowanie pojęcia tożsamości jako wykluczenia oraz formułowania nowych form klasyfikacji. Przykładem pojawiającym się często w pracach artystki jest okres nazistowski i jego paradoksalny status jednoczesnego ustanawiania prawa i bycia poza prawem. Jedna z ostatnich prac Weiss, Keimai 3 (2008), była zainspirowana postacią Helene Mayer i włączyła oryginalne dokumenty dotyczące Olimpiady w Berlinie w 1936 roku. Artystka, która z wykształcenia jest również muzykiem, sama komponuje dźwięk do swoich instalacji i prac wideo.
      
       Michael Haerdter pisze: „Roland Schefferski jest rzeczywiście wędrowcem poruszającym się między granicami. Jego artystyczne poszukiwania krążą permanentnie wokół pytań związanych z tożsamością. Należy do analitycznych krytyków rzeczywistości i nie traktuje swoich prac na zasadzie zadowalających się sobą eksponatów wystawienniczych w konwencjonalnych, neutralnych miejscach. Jego sztuka w sposób o wiele bardziej subwersywny osiąga swoje działanie w precyzyjnie wyszukanym i zdefiniowanym kontekście codzienności, ponieważ pragnie dotrzeć do ludzi, a nie jedynie do nastawionej na sztukę publiczności (...) poszukuje oczywiście takiego odbiorcy, który partycypuje intelektualnie i emocjonalnie, w sposób kreatywny i bezpośredni, stając się jej partnerem.”

       Roland Schefferski urodził się w 1956 roku w Polsce, od 1984 roku mieszka w Berlinie. Studiował w Państwowej Szkole Sztuk Plastycznych we Wrocławiu. W swoich pracach przyjmuje rolę krytycznego analityka codziennej rzeczywistości, nierzadko przewrotnie wykorzystując ją do celów artystycznych. To, co Schefferskiego interesuje szczególnie, to idea sztuki realizowanej z uwzględnieniem kontekstu otoczenia. Tożsamość, zapomniane ślady, elementy symboliczne w historii należą do głównych motywów jego twórczości. Swobodne poruszanie się w obszarze różnych mediów pozwala artyście na dopasowanie swoich koncepcji do specyfiki miejsca, w którym praca zostaje zaprezentowana. Prace Schefferskiego to przede wszystkim gra intelektualna. Szczególnym rysem jest atmosfera refleksji, prostoty i wyciszenia. Wiele z nich dotyczy biografii własnej, ale treść zawsze odwołują się do wrażliwości widza. To sztuka w znacznej mierze zaangażowana i krytyczna, choć dystansująca się od aktualności politycznych i społecznych.