Dziś prezentacja „Elbląskiej Księgi Wojennej”

Elbląska Księga Wojenna jest liczącym ponad 60 kart rękopisem powstałym najprawdopodobniej w końcu 1409 r. w Starym Mieście Elblągu. Jest to czystopis stworzony przez pisarza miejskiego zawierający wykaz mieszczan staroelbląskich zobowiązanych do różnorodnych powinności wojskowych wobec władz miasta (rady). Stąd nadana mu w końcu XIX w. przez historyków nazwa „Elbląska Księga Wojenna”. Rękopis obejmuje spisy mieszkańców związane z aktywnością militarną miasta w okresie od 1383 do 1409 r., a więc łącznie w ciągu ponad ćwierć wieku. Tym samym jest źródłem o niepowtarzalnej wartości dla badaczy wojskowości późnośredniowiecznej, zwłaszcza słabo jeszcze poznanej problematyki wojskowości miejskiej. Z uwagi na fakt uczestnictwa mieszkańców Starego Miasta Elbląga w wyprawach krzyżowych na Litwę organizowanych w XIV w. przez zakon niemiecki, w których uczestniczyli rycerze z krajów Europy Zachodniej i Południowej, EKW stanowi pośrednio świadectwo uczestnictwa mieszkańców XIV-wiecznego Elbląga w sieci rozległych, ogólnoeuropejskich kontaktów, powiązań i interakcji. Zawierając blisko 1000 imion i „nazwisk” mieszczan staroelbląskich stanowi EKW niepoślednie źródło do badań nad prozopografią ówczesnej gminy miejskiej. W wymiarze historii lokalnej jej wartość badawcza jest równie wysoka, co w makroskali, a dla lokalnej wspólnoty niewątpliwie jeszcze większa. Dlatego jest ona niewątpliwie źródłem godnym bliższej prezentacji.
       Elbląska Księga Wojenna przechowywana jest w Archiwum Państwowym w Gdańsku, jej odpis (prawdopodobnie autorstwa Maxa Töppena – elbląskiego historyka, który był również autorem pierwszego opracowania tego źródła) znajduje się w Geheimes Staatarchiv Preußischer Kulturbesitz w Berlinie.
       Wydana w marcu tego roku edycja EKW, omówiona i przygotowana do druku przez dra Dietera Heckmanna (z Geheimes Staatsarchiv Preussischer Kulturbesitz w Berlinie) przy współpracy dra Krzysztofa Kwiatkowskiego (z Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu) jest pierwszym od czasów Töppena i zarazem pierwszym pełnym opracowaniem tego ważnego dla historii Elbląga i Prus, a zarazem unikatowego w skali środkowoeuropejskiej dokumentu.