Pierwszy zin artystyczny w tej części Europy
Centrum Sztuki Galeria EL realizuje projekt mający na celu stworzenie kompleksowego systemu informacji o zinie artystycznym „Notatnik Robotnika Sztuki”, wydawanym przez elbląską Galerię EL w latach 1972-73. Głównym celem projektu jest wznowienie tego pierwszego zina artystycznego w Europie Wschodniej.
W ramach tego zadania wydrukowany zostanie reprint pięciu tomów „Notatników Robotnika Sztuki” (w nakładzie 500 sztuk). „Robotnik Sztuki” ukaże się pod koniec bieżącego roku. Do wznowienia zostanie dołączony dodatek - wolumin o charakterze historycznym, „przewodnik” (z dodatkiem na CD), w którym zamieszczone zostaną teksty krytyków, wspomnienia artystów, archiwalny materiał zdjęciowy (500 zdjęć). Wirtualne archiwum „Robotnika Sztuki” oraz dodatek do reprintu będzie tłumaczony na języki angielski i niemiecki.
Obecnie stworzona została podstrona witryny www.galeria-el.pl z wirtualnym archiwum „Robotnika Sztuki” .
Projekt ten jest współfinansowany przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego.
Czym był „Robotnik Sztuki”, przypomina Joanna Mierzejewska z Galerii EL.
„Notatnik Robotnika Sztuki” miał charakter nieregularnika i był wydawany pomiędzy IV Biennale Form Przestrzennych „Zjazd Marzycieli” a V Biennale Form Przestrzennych „Kinolaboratorium”, w latach 1972-73. Ostatni - piąty numer pisma był jednocześnie katalogiem V Biennale Form Przestrzennych.
„Notatnik Robotnika Sztuki” redagowany przez założyciela Galerii EL Gerarda Kwiatkowskiego był przedsięwzięciem wyjątkowym. Powstawał jako autentyczna oddolna inicjatywa, dzieło grupy pasjonatów bez żadnego wsparcia ówczesnych czynników oficjalnych. Drukowany był na powielaczu, na kiepskiej jakości papierze, zachowując nieformalny, zupełnie nowatorski charakter zinu. W założeniu miał być miejscem żywej wymiany idei artystycznych, prezentacji postaw twórczych.
Odegrał rolę konsolidującą nurt sztuki konceptualnej w Polsce. Na jego łamach formułowali programy tak znani twórcy i krytycy, jak Jerzy Ludwiński, Jerzy Rosołowicz, Zofia Kulik, Andrzej Kostołowski. Tam też zamieszczone są oryginalne realizacje sztuki lingwistycznej m.in. Janusza Haki, Pawła Dudy, Romualda Kutery oraz „Poezji aktywnej” Ewy Partum czy „Zasady Sztuki Monodycznej” Andrzeja Partuma. „Robotnik Sztuki” nie był tylko zbiorem komentarzy, opinii czy esejów dotyczących przedsięwzięć w dziedzinie polskiej sztuki współczesnej na początku lat siedemdziesiątych. Sam w sobie stał się efektem kreacji artystycznej.
Dziś „Notatnik Robotnika Sztuki” jest pozycją całkowicie niedostępną, jego pojedyncze egzemplarze odnajdują się w prywatnych księgozbiorach. Nawet podczas słynnej wystawy w Niemczech „Europa, Europa” w latach 90. organizatorzy nie zdobyli kompletu „Notatnika…” a jego ekspozycja cieszyła się dużym zainteresowaniem gości.
Realizacja zadania pozwoli na zintensyfikowanie badań naukowych nad historią nurtu konceptualnego w sztuce polskiej a także pozwoli na przywrócenie znaczenia kluczowej roli Galerii EL w kształtowaniu tego ruchu.
Obecnie stworzona została podstrona witryny www.galeria-el.pl z wirtualnym archiwum „Robotnika Sztuki” .
Projekt ten jest współfinansowany przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego.
Czym był „Robotnik Sztuki”, przypomina Joanna Mierzejewska z Galerii EL.
„Notatnik Robotnika Sztuki” miał charakter nieregularnika i był wydawany pomiędzy IV Biennale Form Przestrzennych „Zjazd Marzycieli” a V Biennale Form Przestrzennych „Kinolaboratorium”, w latach 1972-73. Ostatni - piąty numer pisma był jednocześnie katalogiem V Biennale Form Przestrzennych.
„Notatnik Robotnika Sztuki” redagowany przez założyciela Galerii EL Gerarda Kwiatkowskiego był przedsięwzięciem wyjątkowym. Powstawał jako autentyczna oddolna inicjatywa, dzieło grupy pasjonatów bez żadnego wsparcia ówczesnych czynników oficjalnych. Drukowany był na powielaczu, na kiepskiej jakości papierze, zachowując nieformalny, zupełnie nowatorski charakter zinu. W założeniu miał być miejscem żywej wymiany idei artystycznych, prezentacji postaw twórczych.
Odegrał rolę konsolidującą nurt sztuki konceptualnej w Polsce. Na jego łamach formułowali programy tak znani twórcy i krytycy, jak Jerzy Ludwiński, Jerzy Rosołowicz, Zofia Kulik, Andrzej Kostołowski. Tam też zamieszczone są oryginalne realizacje sztuki lingwistycznej m.in. Janusza Haki, Pawła Dudy, Romualda Kutery oraz „Poezji aktywnej” Ewy Partum czy „Zasady Sztuki Monodycznej” Andrzeja Partuma. „Robotnik Sztuki” nie był tylko zbiorem komentarzy, opinii czy esejów dotyczących przedsięwzięć w dziedzinie polskiej sztuki współczesnej na początku lat siedemdziesiątych. Sam w sobie stał się efektem kreacji artystycznej.
Dziś „Notatnik Robotnika Sztuki” jest pozycją całkowicie niedostępną, jego pojedyncze egzemplarze odnajdują się w prywatnych księgozbiorach. Nawet podczas słynnej wystawy w Niemczech „Europa, Europa” w latach 90. organizatorzy nie zdobyli kompletu „Notatnika…” a jego ekspozycja cieszyła się dużym zainteresowaniem gości.
Realizacja zadania pozwoli na zintensyfikowanie badań naukowych nad historią nurtu konceptualnego w sztuce polskiej a także pozwoli na przywrócenie znaczenia kluczowej roli Galerii EL w kształtowaniu tego ruchu.
oprac. PD