UWAGA!

Drogi Czytelniku,

uprzejmie informujemy, że w związku z wejściem w życie Rozporządzenia o Ochronie Danych Osobowych stworzyliśmy zgodną z nim politykę prywatności. Regulacje RODO zmuszają nas do wystąpienia z prośbą do Ciebie o zaakceptowanie jego postanowień, chociaż z praktycznego punktu widzenia nic się nie zmienia w sposobie korzystania z naszego serwisu.

Jedyną rzeczą, która może budzić Twoje obawy jest profilowanie. Wyjaśniamy, że w naszym przypadku, tak jak dotychczas, skutkuje ono wyłącznie tym, że jeśli uprzednio byłeś/aś na stronie jakiegoś biura podróży, to z dużym prawdopodobieństwem nasi zaufani partnerzy reklamowi tacy jak Google serwować będą banery z widokami złocistych plaż.

Prosimy zapoznać się z polityką prywatności stosowaną na naszej stronie i zaakceptować jej postanowienia.

Może później

Świąteczna premiera w Teatrze im. Aleksandra Sewruka

2007-12-07
Aktualizowany 2007-12-08 12:18
Elbląg, Grzegorz Nowaczyk dekoruje Maję Makowską-Franceson
Grzegorz Nowaczyk dekoruje Maję Makowską-Franceson (fot. Paweł Serocki).

W mikołajkowy (6 grudnia) wieczór w elbląskim teatrze było bardzo uroczyście. Po długich staraniach oficjalnie przyjął on imię Aleksandra Sewruka. Troje aktorów odebrało odznaczenia, a w magiczny nastrój świąt Bożego Narodzenia wprowadziła widzów premiera „Opowieści wigilijnej” Karola Dickensa. Zobacz fotoreportaż .

Nie ma już w Elblągu Teatru Dramatycznego. Zastąpił go Teatr im. Aleksandra Sewruka.
     - Po długich staraniach sejmik województwa warmińsko-mazurskiego podjął uchwałę o zmianie nazwy naszego teatru - mówił dyrektor elbląskiej sceny Mirosław Siedler. - Teraz nie jesteśmy już teatrem bezimiennym. Mamy zacnego patrona Aleksandra Sewruka, byłego dyrektora Teatru im. Stefana Jaracza Olsztyn-Elbląg.
     Prezentacja multimedialna przybliżyła gościom postać patrona. Zaprezentowano
     jego dorobek artystyczny, ważniejsze role teatralne i filmowe.
     Uroczysty wieczór stał się również okazją do wręczenia odznaczeń przyznanych przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Aktorka Maria Makowska-Franceson i aktor Lesław Ostaszkiewicz odebrali z rąk Grzegorza Nowaczyka, członka zarządu województwa warmińsko-mazurskiego, honorowe odznaki „Zasłużony dla Kultury Polskiej”, zaś dyrektor Mirosław Siedler - brązowy medal „Zasłużony Kulturze - Gloria Artis”.
     Swoje nagrody - Kryształowe Aleksandry - przyznał także teatr.
     - To dowód naszej wdzięczności za pomoc i serce - podkreślał dyrektor Siedler. Kryształowe Aleksandry otrzymali: Nina Błeszyńska-Wojewska, Ingrid Hintz-Nowosad, redaktor naczelna „Dziennika Elbląskiego” oraz senator RP Stanisław Gorczyca.
     - Rzadko się zdarza, by parlamentarzysta interesował się teatrem jako instytucją - mówił Mirosław Siedler. - Stanisław Gorczyca jest chlubnym wyjątkiem. Przychodzi do naszego teatru nie tylko jako widz. Zagląda także za kulisy, pyta, czego nam potrzeba i pomaga.
     Po części uroczystej przyszedł czas na premierowy pokaz „Opowieści wigilijnej” Karola Dickensa, którą wyreżyserował Czesław Sieńko. Spektakl wprowadził widzów w świąteczny nastrój, pomógł poczuć magię Bożego Narodzenia. Stał się także spektaklem historycznym, bo pierwszym zagranym w Teatrze im. Aleksandra Sewruka.
     Z dyrektorem Teatru Mirosławem Siedlerem rozmawia Marta Hajkowicz:
A
Polub ten artykuł
Polub portEl.pl
A moim zdaniem...
A moim zdaniem... (od najstarszych opinii)
  • trzeba przyznac iz lepiej pózno niż wcale. .. . Pan Aleksander Sewruk poświęcił tetrowi w Elblągu wiele lat. W czasach gdy nie było telewizji teatr wiele znaczył- nawet ten na ul. Obrońców Pokoju. .. Wiele premier i przedstawień to było wydarzenie, a ile emocji niosły te próby amatorów i zawodowych aktorów. Pod kierunkiem Pana Sewruka wyrosło kilka sław telewizji, inni ich odrzucili, a on dał im szansę. .. . Szczególnie ludzie w pięknym wieku po 70 siatce wspominają na pewno jak wiele wzruszeń i przyjemności dawały wizyty w teatrze. .. Osobowośc TEGO CZŁOWIEKA ukształtowały czasy straszne i dlatego dbał o każdy drobny nawet przejaw dobroci, sympatii czy taktu w zespole, poprostu pomagał byc sobą. .. Nie dorobił sie pomników, majatku, ale znalazł miejsce w pamieci ludzi, z którymi był. ..
  • Przesympatyczna Pani Mario! Gratuluje odznaczenia i wytrwania w Elblągu! To już tyle lat, ale jak zawsze jesteśmy młodzi, sympatyczni, weseli i nic nam nie zaszkodzi. .. przepraszam. .. zapomniałem słowa tej wesołej piosenki. ..
  • Gratuluję ludziom teatru odznaczeń, zasłuzyli Państwo na nie piękną pracą i zaangażowaniem. Gratulacje także dla laureatów Kryształowych Aleksandrów. Szczeólnie serdeczne dla Pani Ingrid Hintz. Wreszcie w Dzienniku są ciekawe materiały poświęcone teatrowi. Czyta się to z ochotą, oj czyta!
  • A moim zdaniem WIELKA PREMIERA mająca uczcic nie-wiadomo-co była jedną wielą porażką. Jarmarczne przedstawienia i kuglarskie wybryki można oglądac na przeglądzie amatorskich i szkolnych kółek teatralnych. Nie powinno byc chyba dla nich miejsca w teatrze, który do niedawna śmiał zwac się Dramatycznym. Czy naprawdę poziom teatru w Elblągu i edukacji teatralnej mieszkańców Naszego Miasta nie mógłby sięgnąc choby Białegostoku czy Koszalina, którego reprezentantów gościliśmy tak niedawno.
    Zgłoś do moderacji     Odpowiedz
    0
    0
    Natalie(2007-12-08)
  • Natalie może wyraziłabyś co dokładnie nie podobało Ci się na tej premierze? łatwo powiedzieć; porażka, dno itp. ale trudniej określić co o tym postanowiło prawda? Dziwięsię takim ludziom, ktorzy krytykują nie mając za tym konkretnych argumentów. ..
    Zgłoś do moderacji     Odpowiedz
    0
    0
    Leokadia(2007-12-09)
  • Pani Natalii! Muszę powiedzieć, że jestem dość wytrawnym znawcą Teatru i Dramatu. I muszę powiedzieć, że jest pani mało precyzyjna w określeniu tego, co mogloby się nie podobać w inscenizacji, ,Opowieści wigilijnej''. Bo ja wiem co nie przypadło mi do gustu, z czym chciałbym polemizować. Np z koncepcją prowadzenia postaci w formie, szczególnie Scroooga, bez krztyny uczuć, które pojawią się dopiero na koniec, po przemianie postaci. Ale rozumiem zamysł aktora i reżysera, widzę konsekwencję i efekt jaki w ten sposób uzyskano i jestem w podziwie. Scenografia piękna, może trochę gryzie coś w tych zielonościach ścian, piękne obrazy wscenach zbiorowych, cudna Kataryniarka, jedyna obok Ducha Teraźniejszej Wigilii, ciepła i pełna uczuć postać, od początku chwytająca wzruszeniem za gardło. Świetnie pomyślane sceny z reminiscencji życiorysu bohatera. Brak u aktorów w kreowanych rolach ducha i duszy, ale może tak poprowadził reżyser. Niemniej wszystko wysmakowane i na znakomitym pozimie. Można, powiadam, polemizować z koncepcją niektórych rozwiązań, ale nie można powiedzieć, że spektakl jest zły. Bo jest na wysokim poziomie, a na pewno podobac się będzie widzom, kochającym swój Elbląski Teatr. Z uszanowaniem. Wic
Reklama