Pozwólmy dziecku być dzieckiem

Mimo przedświątecznej gorączki dzisiejsze zajęcia w Świerszczykowym Ogródku cieszyły się dużym zainteresowaniem rodziców zafrapowanych nietypowymi zachowaniami swoich pociech. Dzisiejsze spotkanie poświęcone było budowaniu u dziecka poczucia własnej wartości.
       - Jest to świadomość czy wiedza danej osoby na temat swoich zalet i wad przy jednoczesnej akceptacji tych wad – mówi Elwira Giesek-Pacholska. - Czy my, jako rodzice możemy jednak przekazać dziecku poczucie własnej wartości? – kontynuuje - Częściowo zależy to od osobowości i temperamentu naszej pociechy. Na pewno łatwiej pójdzie nam, gdy dziecko jest otwarte, energiczne, pozytywnie nastawione do świata niż gdy jest zamknięte w sobie, lękowe i wyizolowane.
       Co my, jako rodzice, możemy więc zrobić, by zbudować w dziecku poczucie własnej wartości i przygotować go tym samym do życia w często brutalnym, nastawionym na ciągłą walkę i współzawodnictwo świecie? Pierwszym krokiem do tego jest uświadomienie sobie, jaki my mamy stosunek do naszego dziecka oraz zbadanie własnych uczuć czy postaw wobec niego. Jeżeli akceptujemy dziecko takim, jakie ono jest, zapewniamy mu lepszy start. Dziecku akceptowanemu łatwiej będzie się odnaleźć w często niełatwych relacjach z innymi czy w trudnych sytuacjach życiowych. Ważnym jest też unikanie jakichkolwiek porównań. Nie należy porównywać dziecka w szczególności z jego rówieśnikami. Najbardziej istotnym czynnikiem wpływającym na wzmocnienie u dziecka poczucia własnej wartości jest poświęcenie mu czasu i uwagi.
       -Nie zbuduje się poczucia własnej wartości u dziecka w biegu, w pędzie - mówi Elwira Giesek-Pacholska. - Czasami trzeba zwolnić i poświęcić dziecku więcej uwagi. Dziecko potrzebuje także autorytetu, do którego musi się odnieść. Może być nim rodzic czy nauczyciel. Co ważne jest jeszcze przy budowaniu poczucia własnej wartości? – kontynuuje -W tym całym szaleństwie życia codziennego musimy pozwolić dziecku być dzieckiem. My jako rodzice mamy bowiem często tendencje do stawiania dziecku wymagań powyżej ich możliwości.
       W pewnym okresie rozwoju pojawia się u dzieci tendencja do obwiniania siebie o wszystkie złe rzeczy dziejące się w otoczeniu. Mowa tu o dzieciach w wieku przedszkolnym, cztero- czy pięciolatkach. Poczucie wartości jest w ich przypadku zachwiane. Naszą rolą jest uświadamianie, że zło, które się dzieje, nie jest winą dziecka.
       -Gdy dziecko wchodzi w etap uspołeczniania, a mowa tu o dzieciach w wieku szkolnym, bardzo ważnym zadaniem rodzica jest pomoc dziecku w zrównoważeniu jego słabości – kontynuuje pani psycholog - Naszą rolą jest pokazanie mu jego dobrych stron, pozytywów, które miałyby stanowić swego rodzaju tarczę obronną na etapie wchodzenia w często niełatwe relacje rówieśnicze.
       Bardzo istotną rzeczą w budowaniu poczucia własnej wartości u dziecka jest pomoc w dostosowaniu się do określonego niekoniecznie przez nas akceptowanego otoczenia. Nie da się bowiem zmienić danego środowiska i panujących w nim zwyczajów czy przyjętych norm. Ważne jest więc umiejętne przygotowanie dziecka i wprowadzenie go w ten niekoniecznie przez nas akceptowany świat.
       By dziecko umiało sobie umiejętnie radzić w relacjach z innymi, należy wystrzegać się także nadopiekuńczości i uzależniania dziecka od siebie. Podstawą do budowania poczucia własnej wartości u dziecka jest bez wątpienia wzrastanie w atmosferze pełnej miłości i szacunku.