UWAGA!

W błocie i w ciemnościach walczyli ze słabościami

 
Elbląg, Wystartowało ponad pół tysiąca wiernych, jednak nie wszystkim wystarczyło sił na całą trasę EDK
Wystartowało ponad pół tysiąca wiernych, jednak nie wszystkim wystarczyło sił na całą trasę EDK (fot. MS)

Około sześciuset wiernych postanowiło powalczyć z własną słabością i przemierzyć szlak pierwszej w województwie warmińsko-mazurskim Ekstremalnej Drogi Krzyżowej. Najmłodszy uczestnik miał jedenaście lat, najstarszy - siedemdziesiąt. Trasa liczyła 40 km i prowadziła od elbląskiego kościoła salwatorianów do fromborskiej katedry. Było ekstremalnie.

Byle nie padało, byle nie padało. Takie myśli przechodziły przez głowy większości osób wybierających się na Ekstremalną Drogę Krzyżową. Tymczasem cały piątek lało. Ogromnym zaskoczeniem dla organizatorów musiały być więc tłumy ludzi, którzy w salce pod kościołem potwierdzały ostatecznie i mimo wszystko chęć uczestnictwa.
       - Spodziewałem się stu osób, a jest dużo więcej – mówi ks. Kamil Leszczyński, główny organizator EDK. - Na szczęście, podczas mszy św. będącej inauguracją drogi, deszcz przestał padać.
       Przyjechali z różnych stron.
       - Przyjechałam z Suchej na Kaszubach, na drogę krzyżową wybrałam się z wnukiem – mówi Małgorzata.
       - Do przejścia Ekstremalnej Drogi Krzyżowej skłoniła mnie chęć przeżycia przygody – mówi z kolei 15-letni Karol.
       - Idę w intencji odnowienia wiary, nawrócenia i utrzymania małżeństwa – Stanisław zdradza nam powody podjęcia takiego trudu.
       Powodów dla których sześćset osób, zamiast oglądać serial w telewizji zdecydowało się ruszyć w trasę, są tysiące. Od potrzeby porozmawiania z Bogiem, po chęć sprawdzenia siebie. Z doświadczeniem też jest różnie. Są osoby, które były już na kilku pielgrzymkach, są i debiutanci.
       - Na tej drodze krzyżowej nie będzie tuby i kabelka, nie będzie kogoś śpiewającego pobożne pieśni, tutaj jesteś tylko Ty i Bóg – ks. Kamil Leszczyński uzmysłowił wiernym różnicę pomiędzy pielgrzymką a Ekstremalną Drogą Krzyżową.
       Po mszy świętej kilkuosobowe grupki ruszyły ul. Ogólną i al. Jana Pawła II w kierunku Modrzewiny. Przechodnie patrzyli z zaciekawieniem na niosących krzyże. Gwar i ogólne rozbawienie znikają, jak nożem uciął na pierwszej stacji, na rondzie, na końcu al. Jana Pawła II. Po krótkich rozważaniach wkraczamy na miedzę pomiędzy polami na Modrzewinie. To prawdziwy odcinek specjalny. Uczestnicy ślizgają się na błocie. Raz po raz ktoś moczy buty w kałużach. Jest ciemno, tylko latarki tworzą kilkukilometrowy wąż światła. To pierwsza próba, na której można sobie zadać pytanie, może jednak wrócić do domu? Na ul. Rzepakowej Ania zmienia buty.
       - Wpadłam w kałużę i zadzwoniłam po rodziców. Muszę jakoś dojść do końca.
       Na skrzyżowaniu ul. Rzepakowej z Mazurską stoi wielki drogowskaz: Elbląg w lewo, Tolkmicko w prawo. Ostatnia szansa na to, żeby się jednak wyspać w domu. Jeżeli nawet ktoś ma takie myśli, to ich nie zdradza. Niemal wszyscy „ekstremalni” skręcają w prawo. Odcinek do Suchacza pozwala odetchnąć i nabrać wiary we własne siły. Po drodze ubezpiecza nas policja i znajomi w samochodach, których światła nas oślepiają. Kilkadziesiąt osób ma kamizelki odblaskowe, pozostali małe odblaski. Na szczęście, do żadnych potrąceń nie dochodzi. Kilka osób nie wytrzymuje i jedzie do domu. Wrócą nad ranem w okolice Fromborka i przejdą ostatni etap. Wąż ludzi coraz bardziej się wydłuża.
       - Szłam z kuzynką, ale się zgubiłyśmy. Ja jestem na czwartej stacji, ona dopiero na drugiej – mówi Kasia.
       W Suchaczu idziemy wzdłuż Zalewu Wiślanego. Tu już każdy idzie sam, ewentualnie w kilkuosobowych grupkach. Ale od kolejnego pielgrzyma lub kolejnej grupki dzieli go kilkadziesiąt, czasami kilkaset metrów.
       - Jest dobrze, kryzysu jeszcze nie mamy – zwierza się Paweł gdzieś na wale powodziowym przed Tolkmickiem.
       Ludzie różnie sobie radzą ze słabościami. Ale nie ma limitu czasowego, można sobie odpocząć i po nabraniu sił kontynuować wędrówkę. Pierwsze osoby wchodzą na wzgórze katedralne we Fromborku przed godziną szóstą rano.
       - Udało się – cieszy się Marcin. Chwila na modlitwę i można zjeść ciasto, wypić kawę lub herbatę i podzielić się wrażeniami.
       - Kryzys miałem na trzydziestym kilometrze – zdradza Konrad.
       Po odpoczynku rozjeżdżamy się autobusami do domów. Po drodze widzimy współtowarzyszy z drogi krzyżowej, którzy jeszcze kontynuują swój marsz.
      
Sebastian Malicki
Polub ten artykuł
Polub portEl.pl
A moim zdaniem...

Przeczytaj też co działo się w Elblągu wcześniej

Zamieszczenie następnej opinii do tego artykułu wymaga zalogowania

W formularzu stwierdzono błędy!

Ok
Dodawanie opinii
Aby zamieścić swoje zdjęcie lub avatar przy opiniach proszę dokonać wpisu do galerii Czytelników.
NOWOŚĆ! Dział "A moim zdaniem" obsługuje hashtagi.
Dołącz zdjęcie:

Podpis:

Jeśli chcesz mieć unikalny i zastrzeżony podpis
zarejestruj się.
E-mail:(opcjonalnie)
  • Nie Ty będziesz mi mówił czy mam wstać z kolan. .. pewnie klękasz przed innymi bożkami-Twoja sprawa. .. bo na to żeby to zrobić przed Bogiem nie masz jaj.
  • Haha a to niby co za koles jest?zenada i zacofanie
  • Zacna inicjatywa. Jak któremuś się nie podoba to niech siedzi i klan ogląda i nic mu do czyjejś wiary. Do autora- na J. Pawła nie ma ronda.
  • Niesamowite przeżycie. Jestem pod ogromnym wrażeniem mimo, że nie udało mi się dojść do samego końca. Za rok na pewno będzie lepiej.
  • Już odzywa się postępowe lewactwo. Guzik robią i tylko jęzorem mielą - bo co im innego zostało - nażreć się, napić i posadzić tyłek przez TV
  • ci co szli w drodze krzyżowej upraszali łaski dla tych bezbożnych co ich tu opluwają. Może kiedyś im podziękują.
    Zgłoś do moderacji     Odpowiedz
    20
    4
    zlodziej(2015-03-29)
  • podziwiam, moze za rok tez pojde:)
  • a w tym czasie wszelkiej maści lewaki ćpały i chlały i im teraz szkoda,...wasze najlepsze wizje po grzybkach to pikuś co można zobaczyć w świetle słabnącej latarki po 30 km marszu nocą, ...cieniasy i frajerzy plujcie dalej i melanżujcie dalej
    Zgłoś do moderacji     Odpowiedz
    12
    2
    he,he(2015-03-29)
  • wszyscy Andrzeju, wszyscy,jedynie ci z amputowanymi rękoma nie biją żon, a teraz zarzyj zapach to cię ukoi w bólu głupoty drążącej twój chory z nienawiści do ludzi mózg
  • "chleje, wódę pije " mówisz. A czym to się różni według Ciebie mały zawistny trolu?
  • Grzeczny jest każdy i z pewnością z kolan schodzić nie powinien. Z pewnością każdy jest człowiekiem i ma swoje słabości, ważne że je sobie uświadamia i stara się je przezwyciężyć. Takie doświadczenia jak EDK pokazują kruchość i słabość natury ludzkiej, niemoc. Ja GRZECZNICA i własnych siłach doszłam do 30 km, dalej to nie ja szłam, z pewnością nie ja. Pozdrawiam! :)
  • Cudowna inicjatywa, szlachetny zryw miłości Bożej. Podziwiam wszystkich, którzy byli. Wyrazy uznania i wielkiego szacunku dla księży i ludzi biorących udział w EDK. Bogu dziękuję za mojego syna, który w takim trudzie przeszedł 40 km nocnej drogi krzyżowej. Brakuje słów na wyrażenie podziwu i postawy tych młodych i pięknych ludzi.
Reklama