UWAGA!

Drogi Czytelniku,

uprzejmie informujemy, że w związku z wejściem w życie Rozporządzenia o Ochronie Danych Osobowych stworzyliśmy zgodną z nim politykę prywatności. Regulacje RODO zmuszają nas do wystąpienia z prośbą do Ciebie o zaakceptowanie jego postanowień, chociaż z praktycznego punktu widzenia nic się nie zmienia w sposobie korzystania z naszego serwisu.

Jedyną rzeczą, która może budzić Twoje obawy jest profilowanie. Wyjaśniamy, że w naszym przypadku, tak jak dotychczas, skutkuje ono wyłącznie tym, że jeśli uprzednio byłeś/aś na stronie jakiegoś biura podróży, to z dużym prawdopodobieństwem nasi zaufani partnerzy reklamowi tacy jak Google serwować będą banery z widokami złocistych plaż.

Prosimy zapoznać się z polityką prywatności stosowaną na naszej stronie i zaakceptować jej postanowienia.

Może później

Teraz ja - Na rozstajach

 
Elbląg, Żuławy,
Żuławy, fot. har (zdjęcie z konkursu Fotka miesiąca)

Kontynuując publikację wierszy w rubryce Teraz ja, prezentujemy Czytelnikom kolejne utwory. Zapraszamy osoby, chcące zaprezentować swój poetycki talent, do nadsyłania wierszy.

Ziemio Żuławska
      
       Ziemio żuławska od innych mi droższa
       i choć nie jesteś jak piaski Mazowsza
       tutaj spędziłem swe lata młodości
       tutaj też umrę i złożę swe kości.
      
       Ziemio żuławska cudowna kraino,
       wśród twych licznych rzek kanałów
       białe statki płyną,
       białe statki płyną jak białe łabędzie
            łopot żagli i szum skrzydeł,
       słychać tutaj wszędzie.
      
       Ziemio żuławska zielona równino
       pod twym niebem siwe żurawie jak okręty płyną
       a po łąkach twych zielonych szczudłują bociany
       tak dostojnie jakby chciały iść z przyrodą w tany.
      
       Ziemio żuławska kraino historii
       kraino szczęścia, bólu ludzkiej euforii
       ziemio mennonitów ziemio pruska germanów
       ziemio królewska cesarska i feudalnych panów.
      
       Ziemio żuławska polderem pocięta
       ziemio pielgrzymki Świętego Wojciecha
       ziemio wniebowzięta.
      
       Na rozstajach
      
       Na rozstajach dróg
       gdzie drogi wiodą
       w różne strony,
       stoi kapliczka
       bardzo stara w niej
       Jezus Frasobliwy zamyślony.
       A wokół tylko łany zboża
       i suchy bukiet zakurzony.
      
       To maki czerwone prosto z pola
       przyniosły go matczyne ręce
       swojemu Panu w dziękczynieniu
       za hojne plony w zwykłej podzięce.
      
       I choć przywiędłe lecz czerwone
       tak jak jej oczy i jej serce
       zrywały je z pobliskiej miedzy
       jej twarde spracowane ręce.
      
       I z znakiem krzyża je złożyła
       i odmówiła Anioł Pański
       upadła przy tym na kolana
       w ten dzień upalny w ten
       dzień pański.
      
Kaczor
Liczba publikacji: 21
W tym miesiącu: 0
Ocena Głosów Komentarzy
  0 2

A moim zdaniem...
Polub ten artykuł
Polub portEl.pl
A moim zdaniem...
A moim zdaniem... (od najstarszych opinii)
Reklama