Rezerwat z widokiem na Zalew (Opowieści z lasu, odc.71)
To tam rosną okazałe dęby, buki i jesiony. To to także zaplecze zespołu pałacowego oraz dom dla wielu gatunków zwierząt i roślin, w tym bardzo rzadkich. Rezerwat Kadyński Las, zlokalizowany w Leśnictwie Kadyny, ma już 45 lat.
"Rezerwat przyrody „Kadyński Las” „rozsiadł” się w pobliżu zachodniej krawędzi Wysoczyzny Elbląskiej, mającej tu, jak określają to geomorfolodzy, charakter starego, martwego klifu abrazyjnego, silnie przekształconego w wyniku zachodzących w przeszłości intensywnych procesów erozyjnych. Z miejsc, gdzie las nieco rzednie, rozciąga się wspaniała panorama Zalewu Wiślanego z zamykającą go od północnego zachodu Mierzeją Wiślaną" – czytamy na stronie Parku Krajobrazowego Wysoczyzny Elbląskiej.
Ten powstały w 1972 roku rezerwat, o wielkości nieco ponad 8 ha, został utworzony po to, by zachować fragment starego, bukowego lasu, ze względów naukowych, dydaktycznych oraz krajobrazowych.
- W rezerwacie stwierdzono 106 gatunków roślin naczyniowych, w tym trzy gatunki objęte ochroną ścisłą oraz sześć objętych ochroną częściową – tłumaczy Jan Piotrowski z Nadleśnictwa Elbląg. - Odnotowano także 24 gatunki mszaków w tym dwa objęte ochroną ścisłą - zwiślik długolistny oraz gładysz paprociowaty. Ponadto zaobserwowano tam 52 gatunki porostów, w tym pięć objętych ochroną ścisłą, np. biedronecznik wzniesiony czy odnożyca mączysta, 50 gatunków ptaków, 27 gatunków ssaków lądowych, trzy gatunki gadów i sześć płazów – wylicza leśnik. - Uwagę zwraca również liczba nietoperzy, bo jest tam aż dziewięć gatunków. A wśród nich m.in. mopek, który związany jest ze starymi drzewostanami, a także nocki, gacek, karliki czy mroczki.
Co ciekawe do rezerwatu Kadyński Las można wejść, jest on udostępniony dla ruchu turystycznego, ale oczywiście istnieją ograniczenia. Przede wszystkim należy poruszać się wyznaczoną ścieżką.
- Nadleśnictwo Elbląg, jako zarządca tego gruntu, od lat utrzymuje ścieżkę przyrodniczo- historyczną, opowiadającą o wartościach przyrodniczych tego miejsca, a także o wartościach historycznych i kulturowych – wyjaśnia Jan Piotrowski. - Ze względu na wysokie korony drzew, szczelnie zamykające dostęp promieni słonecznych do dna lasu, elementy ścieżki dość szybko ulegają deprecjacji. W związku z tym, co jakiś czas, przeprowadzane są remonty jej elementów. Aktualnie Park Krajobrazowy Wysoczyzny Elbląskiej, we współpracy z Nadleśnictwem Elbląg, stara się o uzyskanie środków m.in. na jej remont.