Walka o windy na elbląskim dworcu

Banałem jest napisać, że elbląski dworzec PKP nie jest najbardziej przystosowany dla potrzeb osób z niepełnosprawnościami. Naocznie mógł się o tym przekonać Mateusz Majkut, poruszający się na wózku członek rady dostępności przy ministrze funduszy i polityki regionalnej, który był gościem na konferencji prasowej Ruchu Nowy Elbląg 2.0 poświęconej dostępności elbląskiego dworca dla osób z niepełnosprawnościami.

- Przełożyliśmy godzinę dzisiejszej konferencji, bo okazało się, że z pociągu PKP Intercity na dworcu w Elblągu nie wysiądę. Pociąg jest za wysoki, nie pokonam odległości pomiędzy rampą pociągu a peronem – mówił Mateusz Majkut, który na elbląską konferencję przyjechał z Warszawy.

- Mieliśmy podobny przypadek, kiedy uczestnicy warsztatów PSONI przyszli na dworzec i wtedy dowiedzieliśmy się, że nie pojedziemy Intercity. Bilety wcześniej nam sprzedano. Poradziliśmy sobie, ale problem jest. Wnoszenie kogoś na wózku do pociągu to nie jest akceptowalne rozwiązanie – dodała Michalina Dulny z elbląskiego koła PSONI.

Mateusz Majkut przyjechał pociągiem Polregio, którego Impulsy są bardziej przystosowane do potrzeb podróżnych z niepełnosprawnościami (chociaż też parę rzeczy można poprawić). Kolejny problem to kwestia (nie)dostępności do peronów, którą rozwiązałoby zainstalowanie wind. Korzystanie z przejazdu przez tory sprawia osobom z nieupełnoprawnieniami ruchowymi dużo problemów. Podczas ostatniej śnieżnej zimy problemy te jeszcze się nawarstwiły. Warto też pamiętać, że przejście przez tory na perony jest możliwe tylko od strony dworca PKP, od strony Zatorza nie ma już takiej możliwości.

- Przy okazji chciałabym pochwalić obsługę elbląskiego dworca. Starają się nam pomóc w pokonywaniu barier – mówiła Michalina Dulny.

 

Infrastruktura to tylko jedna grupa problemów, z która muszą się zmierzyć podróżni z niepełnosprawnościami Kolejna to np. konieczność zamówienia sobie asysty do pomocy przy wejściu i wyjściu z pociągu.

- Wniosek o asystę trzeba złożyć najpóźniej 24 godziny przed planowaną podróżą. A potem czekać na odpowiedź ze strony PKP. Nawet pozytywna nie gwarantuje udanej podróży. Asystę zapewniają funkcjonariusze Służby Ochrony Kolei. W regulaminie jest zapis, że mogą jej nie udzielić, kiedy będzie potrzeba interwencji. Aby asysta została mi udzielona, muszę być minimum 30 minut przed podróżą na dworcu – wyjaśniał Mateusz Majkut.

- Kolejny problem to system zakupu biletów, który nie jest przyjazny osobom z niepełnosprawnościami – dodał Artur Pytliński z Ruchu Nowy Elbląg 2.0. - Dla podróżnego z niepełnosprawnościami podróż pociągiem może być wyzwaniem.

- Problemem może być szerokość wózka inwalidzkiego. Te duże czasami nie mieszczą się w korytarzach wagonów – mówił Mateusz Majkut.

` Jakie są orientacyjne koszty montażu windy?

- Trudno powiedzieć. W dotychczasowej komunikacji z ministerstwem nie padł nawet orientacyjny koszt – wyjaśniał Artur Pytliński z Nowego Elbląga 2.0. - Myślę, że od tego warto rozpocząć analizy. Wiele mniejszych od Elbląga miast mają już ten problem za sobą, przykładem choćby dworzec w Ostródzie. Byliśmy dziś w Malborku po naszego gościa, tam windy naprawdę ułatwiają poruszanie się.

Problemy mają też osoby z niepełnosprawnością słuchu, które często nie słyszą lub słyszą niewyraźnie komunikaty stacyjne.

Mateusz Majkut zapowiedział złożenie do dyrekcji PKP PLK wniosku o zapewnienie dostępności elbląskiego dworca. Wnioskuje o montaż wind albo innych trwałych urządzeń technicznych umożliwiających osobie poruszającej się na wózku przemieszczanie się pomiędzy poziomami infrastruktury stacyjnej; zapewnienie takiej wysokości peronu albo innych trwałych rozwiązań technicznych, które umożliwią korzystanie z pociągów PKP Intercity z użyciem ramp lub bez konieczności pokonywania nadmiernej różnicy poziomów.

"Preferowanym sposobem zapewnienia dostępności jest trwałe usunięcie opisanych barier architektonicznych poprzez montaż wind oraz takie dostosowanie peronów, aby osoba poruszająca się na wózku mogła faktycznie dostać się na peron, wsiąść do pociągu i z niego wysiąść na stacji Elbląg. Podkreślam, że samo zapewnienie asysty nie stanowi rozwiązania wystarczającego ani alternatywnego. Brak wind powoduje, że osoba z niepełnosprawnością nie może samodzielnie i w sposób swobodny dostać się na peron, a zbyt niski peron sprawia, że nawet przy udzieleniu pomocy wejście do pociągu PKP Intercity jest niemożliwe – czytamy we wzmiankowanym wniosku.

Wniosek o zapewnienie dostępności jest jednym z narzędzi mających wymóc dostosowanie m.in. infrastruktury do potrzeb osób z niepełnosprawnościami. Możliwość jego złożenia daje ustawa o zapewnianiu dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami z 19 lipca 2019 r.

„Podmiot publiczny powinien zapewnić dostępność (zrealizować żądanie) bez zbędnej zwłoki nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Jeżeli dotrzymanie tego terminu nie jest możliwe, podmiot publiczny niezwłocznie powiadamia wnioskodawcę o przyczynach opóźnienia i wskazuje nowy termin zapewnienia dostępności, nie dłuższy niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Jeżeli zapewnienie dostępności w zakresie określonym we wniosku jest niemożliwe lub znacznie utrudnione, np. ze względów technicznych lub prawnych, podmiot publiczny niezwłocznie zawiadamia wnioskodawcę o braku możliwości zapewnienia dostępności, proponując dostęp alternatywny.” - możemy przeczytać na stronie internetowej Ministerstwa Sprawiedliwości.