Miało być rondo, będzie tablica
1 marca (sobota) o godz. 12 w Narodowym Dniu Pamięci „Żołnierzy Wyklętych” przy Pomniku Podziemnego Państwa Polskiego, Żołnierzy Armii Krajowej (ul. Gen. Stefana Grota-Roweckiego) odbędzie się uroczyste odsłonięcie tablicy pamiątkowej.
Nadal nie podjęto decyzji, co z rondem Żołnierzy Wyklętych. Radni mieli zająć się tą kwestią na sesji w lutym, jednak ten punkt porządku obrad został przeniesiony na 6 marca. Póki co, zgodnie z zapowiedzią prezydenta Jerzego Wilka, przy pomniku PP i Żołnierzy AK odsłonięta zostanie tablica pamiątkowa: "Żołnierzom niezłomnym polskiego podziemia niepodległościowego, wyklętym i skazanym na zapomnienie przez reżim komunistyczny 1944-1956" - tak głosi napis.
W programie uroczystości: przemówienia okolicznościowe, odsłonięcie tablicy, Apel Pamięci, salwa honorowa, składanie kwiatów. Data 1 marca nie jest przypadkowa. Tego dnia w 1951 w mokotowskim więzieniu komuniści strzałem w tył głowy zamordowali przywódców IV Zarządu Zrzeszenia Wolność i Niezawisłość – Łukasza Cieplińskiego i jego towarzyszy walki. Tworzyli oni ostatnie kierownictwo ostatniej ogólnopolskiej konspiracji kontynuującej od 1945 roku dzieło Armii Krajowej.
Zajęcie Polski przez Armię Czerwoną i włączenie połowy jej terytorium do ZSRR sprawiło, że dziesiątki tysięcy żołnierzy nie złożyło broni. Gotowi byli walczyć o odzyskanie niepodległości, wypełnić złożoną przysięgę. W roku największej aktywności zbrojnego podziemia, 1945, działało w nim bezpośrednio 150-200 tysięcy konspiratorów, zgrupowanych w oddziałach o bardzo różnej orientacji. Dwadzieścia tysięcy z nich walczyło w oddziałach partyzanckich. Kolejnych kilkaset tysięcy stanowili ludzie zapewniający partyzantom aprowizację, wywiad, schronienie i łączność. Łącznie daje to grupę ponad pół miliona ludzi tworzących społeczność Żołnierzy Wyklętych. Ostatni „leśny” żołnierz ZWZ-AK, a później WiN – Józef Franczak „Laluś” zginął w walce w październiku 1963 roku.
W programie uroczystości: przemówienia okolicznościowe, odsłonięcie tablicy, Apel Pamięci, salwa honorowa, składanie kwiatów. Data 1 marca nie jest przypadkowa. Tego dnia w 1951 w mokotowskim więzieniu komuniści strzałem w tył głowy zamordowali przywódców IV Zarządu Zrzeszenia Wolność i Niezawisłość – Łukasza Cieplińskiego i jego towarzyszy walki. Tworzyli oni ostatnie kierownictwo ostatniej ogólnopolskiej konspiracji kontynuującej od 1945 roku dzieło Armii Krajowej.
Zajęcie Polski przez Armię Czerwoną i włączenie połowy jej terytorium do ZSRR sprawiło, że dziesiątki tysięcy żołnierzy nie złożyło broni. Gotowi byli walczyć o odzyskanie niepodległości, wypełnić złożoną przysięgę. W roku największej aktywności zbrojnego podziemia, 1945, działało w nim bezpośrednio 150-200 tysięcy konspiratorów, zgrupowanych w oddziałach o bardzo różnej orientacji. Dwadzieścia tysięcy z nich walczyło w oddziałach partyzanckich. Kolejnych kilkaset tysięcy stanowili ludzie zapewniający partyzantom aprowizację, wywiad, schronienie i łączność. Łącznie daje to grupę ponad pół miliona ludzi tworzących społeczność Żołnierzy Wyklętych. Ostatni „leśny” żołnierz ZWZ-AK, a później WiN – Józef Franczak „Laluś” zginął w walce w październiku 1963 roku.
oprac. A