Elbląski Dom Kultury im. K. Jagiellończyka wkrótce otworzy swe podwoje
Zwróciliśmy się do dyrektora Domu Kultury im. K. Jagiellończyka – Zenobiusza Tyburskiego oraz kierownika działu pracy środowiskowej – Lidii Wiśniewskiej z prośbą o poinformowanie naszych czytelników na temat pracy i zamierzeń tej nowej placówki kulturalnej, informował Głos Elbląga z 21 listopada 1962 r.
Społeczeństwo miasta jak i powiatu, jest bardzo zainteresowane kiedy rozpocznie swą działalność Dom Kultury?
Odwlekanie terminów przyjącia komisyjnego pomieszczeń części „A” Domu Kultury (część „B” to teatr będący w budynku) od poszczególnych wykonawców zadecydowało głównie o opóźnieniu oddania do użytku tej nowej i nowocześnie wyposażonej placówki kulturalnej. Obecnie można stwierdzić, że jesteśmy w przededniu otwarcia Domu Kultury.
Wiemy, że główna część gmachu to teatr, będący jeszcze w budowie, a na jego otwarcie, zarówno aktorzy, jak i społeczeństwo muszą jeszcze poczekać. Jakie więc pomieszczenia zostaną wkrótce udostępnione społeczeństwu?
Z kina „Światowid” mieszkańcy już korzystają. W najbliższym czasie oddane zostaną do użytku wypożyczalnia książek oraz czytelnia książek i czasopism (będących filią Miejskiej Biblioteki Publicznej), kawiarnia klubowa, sala brydżowo-szachowa, bilardowa i telewizyjna. Ponad to otwarta zostanie hala sportowa.
A kiedy oddana zostanie do użytku sala odczytowo-prelekcyjna, w której również mają być wyświetlane filmy popularno-naukowe i oświatowe?
Oddanie jej przez wykonawców jest przewidziane dopiero na początek przyszłego roku. To trochę skomplikuje nam w br. organizację odczytów i prelekcji oraz wyświetlanie filmów popularno-naukowych i oświatowych. Do tego celu chwilowo zamierzamy wykorzystywać pomieszczenia sal klubowych i kawiarni.
A jak zamierzacie organizować życie kulturalno-oświatowe?
Jesteśmy placówką kulturalną nie tylko dla miast ale i powiatu. Stąd nazwa Elbląski Dom Kultury. Dział instrukcyjno metodyczny będzie wypełniał zadania jakie należały w gestii dotychczasowej Powiatowej Poradni Kulturalno-Oświatowej, która jest przy Prezydium PRN. Jest to już osobny problem wymagający szerszego omówienia. Drugi dział naszego Domu Kultury zajmować się będzie pracą środowiskową.
Jak więc wygląda przygotowanie programowe do działalności kulturalno-oświatowej EDK?
Nawiązaliśmy już pierwsze kontakty z różnymi zrzeszeniami i towarzystwami, które reprezentują oraz grupują określone środowiska społeczeństwa. To jest dopiero pierwszy krok w dziedzinie podjęcia pracy środowiskowej. Ustalamy problemowy plan pracy działu określamy m.in. tematy (oraz terminy) odczytów lub prelekcji. Nawiązane kontakty pozwalają nam obecnie określić charakter przyszłych a zamierzonych spotkań dyskusyjnych społeczeństwa np. z aktorami, nauczycielami, przedstawicielami miejscowych władz partyjnych i władz terenowych.
A czy sprawa sekcji zainteresowań znalazła miejsce w waszych planach?
Oczywiście. Pragniemy je zorganizować uwzględniając w tej dziedzinie znaczne już zainteresowanie amatorów plastyków, muzyków i miłośników fotografii. Można będzie stworzyć sekcję żywego słowa, języków obcych i inne. Ponad to dział pracy środowiskowej zamierza swoją inicjatywę w dziedzinie pracy kulturalno-oświatowej łączyć z propozycjami środowisk w celu pobudzenia oraz zaspokojenia potrzeb kulturalno-oświatowych społeczeństwa. Zadanie trudne, bo również stawia ono wymogi ożywienia społecznej działalności wielu środowisk.
Odwlekanie terminów przyjącia komisyjnego pomieszczeń części „A” Domu Kultury (część „B” to teatr będący w budynku) od poszczególnych wykonawców zadecydowało głównie o opóźnieniu oddania do użytku tej nowej i nowocześnie wyposażonej placówki kulturalnej. Obecnie można stwierdzić, że jesteśmy w przededniu otwarcia Domu Kultury.
Wiemy, że główna część gmachu to teatr, będący jeszcze w budowie, a na jego otwarcie, zarówno aktorzy, jak i społeczeństwo muszą jeszcze poczekać. Jakie więc pomieszczenia zostaną wkrótce udostępnione społeczeństwu?
Z kina „Światowid” mieszkańcy już korzystają. W najbliższym czasie oddane zostaną do użytku wypożyczalnia książek oraz czytelnia książek i czasopism (będących filią Miejskiej Biblioteki Publicznej), kawiarnia klubowa, sala brydżowo-szachowa, bilardowa i telewizyjna. Ponad to otwarta zostanie hala sportowa.
A kiedy oddana zostanie do użytku sala odczytowo-prelekcyjna, w której również mają być wyświetlane filmy popularno-naukowe i oświatowe?
Oddanie jej przez wykonawców jest przewidziane dopiero na początek przyszłego roku. To trochę skomplikuje nam w br. organizację odczytów i prelekcji oraz wyświetlanie filmów popularno-naukowych i oświatowych. Do tego celu chwilowo zamierzamy wykorzystywać pomieszczenia sal klubowych i kawiarni.
A jak zamierzacie organizować życie kulturalno-oświatowe?
Jesteśmy placówką kulturalną nie tylko dla miast ale i powiatu. Stąd nazwa Elbląski Dom Kultury. Dział instrukcyjno metodyczny będzie wypełniał zadania jakie należały w gestii dotychczasowej Powiatowej Poradni Kulturalno-Oświatowej, która jest przy Prezydium PRN. Jest to już osobny problem wymagający szerszego omówienia. Drugi dział naszego Domu Kultury zajmować się będzie pracą środowiskową.
Jak więc wygląda przygotowanie programowe do działalności kulturalno-oświatowej EDK?
Nawiązaliśmy już pierwsze kontakty z różnymi zrzeszeniami i towarzystwami, które reprezentują oraz grupują określone środowiska społeczeństwa. To jest dopiero pierwszy krok w dziedzinie podjęcia pracy środowiskowej. Ustalamy problemowy plan pracy działu określamy m.in. tematy (oraz terminy) odczytów lub prelekcji. Nawiązane kontakty pozwalają nam obecnie określić charakter przyszłych a zamierzonych spotkań dyskusyjnych społeczeństwa np. z aktorami, nauczycielami, przedstawicielami miejscowych władz partyjnych i władz terenowych.
A czy sprawa sekcji zainteresowań znalazła miejsce w waszych planach?
Oczywiście. Pragniemy je zorganizować uwzględniając w tej dziedzinie znaczne już zainteresowanie amatorów plastyków, muzyków i miłośników fotografii. Można będzie stworzyć sekcję żywego słowa, języków obcych i inne. Ponad to dział pracy środowiskowej zamierza swoją inicjatywę w dziedzinie pracy kulturalno-oświatowej łączyć z propozycjami środowisk w celu pobudzenia oraz zaspokojenia potrzeb kulturalno-oświatowych społeczeństwa. Zadanie trudne, bo również stawia ono wymogi ożywienia społecznej działalności wielu środowisk.
oprac. Olaf B.