UWAGA!

Drogi Czytelniku,

uprzejmie informujemy, że w związku z wejściem w życie Rozporządzenia o Ochronie Danych Osobowych stworzyliśmy zgodną z nim politykę prywatności. Regulacje RODO zmuszają nas do wystąpienia z prośbą do Ciebie o zaakceptowanie jego postanowień, chociaż z praktycznego punktu widzenia nic się nie zmienia w sposobie korzystania z naszego serwisu.

Jedyną rzeczą, która może budzić Twoje obawy jest profilowanie. Wyjaśniamy, że w naszym przypadku, tak jak dotychczas, skutkuje ono wyłącznie tym, że jeśli uprzednio byłeś/aś na stronie jakiegoś biura podróży, to z dużym prawdopodobieństwem nasi zaufani partnerzy reklamowi tacy jak Google serwować będą banery z widokami złocistych plaż.

Prosimy zapoznać się z polityką prywatności stosowaną na naszej stronie i zaakceptować jej postanowienia.

Może później
Zamknij Zamknij
Reklama w Elblagu
Rek

Podrzuca więcej niż sam waży

 
Elbląg, Tomasz Talewicz, wicemistrz Polski w podnoszeniu ciężarów
Tomasz Talewicz, wicemistrz Polski w podnoszeniu ciężarów (fot. Michał Skroboszewski)
Reklama

- Znałem swoje możliwości, wiedziałem, że może być dobrze i po cichu liczyłem na medal - mówi Tomasz Talewicz, wicemistrz Polski w podnoszeniu ciężarów do lat 15. A miał być bokserem.

- Jak to się stało, że trafiłeś do podnoszenia ciężarów?

- Szukałem jakieś dyscypliny sportu dla siebie. Na początku zainteresowałem się boksem. Treningi odbywały się na tej samej sali, co podnoszenie ciężarów. Trener Grzegorz Rajkowski zwrócił mi uwagę na niepoprawną sylwetkę ciała. Na początku zaproponował mi dodatkowe treningi przed treningiem bokserskim. Wykonywałem ćwiczenia mające na celu korekcję sylwetki. Z biegiem czasu spodobały mi się treningi ciężarowców i postanowiłem chodzić częściej. Zrezygnowałem z treningów bokserskich na rzecz podnoszenia ciężarów. Trenuję już dwa i pół roku. Jest satysfakcja z przełamywania własnych granic, pokonywania własnych słabości oraz podnoszenia coraz to większych ciężarów.

 

- Jak wyglądały początki?

- Zaczyna się od zupełnych podstaw. Od podnoszenia samego „patyka” bez ciężarów. Niby nic, "patyk" waży tylko 7 kg. Ale chodzi o to, żeby nauczyć się prawidłowej techniki rwania i podrzutu, nabrać prawidłowych nawyków. Na tym etapie, 7 kg potrafi przy złym ruchu technicznym przewrócić człowieka. W późniejszym etapie treningu można oczywiście poprawiać drobiazgi, ale podstawą jest prawidłowa technika. Byle jak się dużych ciężarów nie podniesie. Teraz jak już jest większa siła i technika, podnosi się coraz więcej i satysfakcja jest większa.

 

- Jak często trenujesz?

- Trenuję cztery razy w tygodniu, treningi zazwyczaj trwają dwie godziny. Trenujemy w sali gimnastycznej w Atleticonie pod okiem Grzegorza Rajkowskiego. No i najważniejsze: jestem zawodnikiem LUKS Meyer Elbląg. Mamy fajną ekipę, co też jest zaletą, bo lepiej się trenuje w gronie dobrych kolegów i koleżanek. Zajęcia są bardzo urozmaicone. Trenujemy siłę, wejście na większe ciężary, ale też np. skaczemy przez płotki, żeby wyrobić sobie dynamikę.

 

- Jak to się udaje połączyć ze szkołą?

- Trzeba to jakoś połączyć. Taryfy ulgowej nie mam. Uczę się w Zespole Szkół Mechanicznych. Oczywiście, wszyscy się cieszą z moich sukcesów, ale łatwiejszych pytań na sprawdzianie z tego powodu nie mam. Daję radę.

 

- Potem przyszły pierwsze zawody.

- Po kilku miesiącach treningu wystartowałem po raz pierwszy w zawodach okręgowych w Elblągu. Stres oczywiście był, pierwszy raz występowałem przed publicznością. W dwuboju osiągnąłem wynik 57 kg. Wtedy było ciężko, ale patrząc z perspektywy czasu, to drobiazg. Teraz już robię lepsze wyniki.

 

- Kolejne starty i kolejne sukcesy.

- W ubiegłym roku wystąpiłem na Mistrzostwach Polski LZS – ów, i Mistrzostwach Polski do lat 15. Na obu zawodach zająłem piąte miejsce. W tym roku udało mi się poprawić wynik. Najpierw na Mistrzostwach Polski LZS – ów zdobyłem srebrny medal uzyskując wynik w dwuboju 195 kg, a niedawno zostałem wicemistrzem Polski do lat 15 w wadze do 96 kg z wynikiem 202 kg.

 

- Srebro to raczej niespodzianka, czy wiedziałeś, że jedziesz po medal?

- W sporcie nic nie jest pewne. Znałem swoje możliwości, wiedziałem, że może być dobrze i po cichu liczyłem na medal. W rwaniu [podnoszenie ciężarów składa się z dwóch konkurencji: rwania i podrzutu. Zawodnicy mają po trzy próby, w których starają się podnieść jak największy ciężar. – przyp. red.] zaliczyłem podejście 85 kg i 90 kg, trzecie podejście 95 kg spaliłem. W podrzucie odpowiednio: 105 kg, 110 kg i 117 kg. Ostatniego podejścia nie zaliczyłem, ale i tak medal był mój.

 

- Po tym srebrnym medalu pora na zawody międzynarodowe.

- Nie powiem, żebym nie chciał. Ale znam realia europejskie i wiem ile mi brakuje do najlepszych w Europie. Ja stosunkowo późno zacząłem treningi, bo w wieku 13 lat. W innych krajach ośmiolatki zaczynają swoją przygodę z podnoszeniem ciężarów. I na zawodach widać tę różnicę. O wszystkim zdecyduje trener.

 

- Jakie masz marzenia sportowe?

- Oryginalny chyba nie będę. Marzeniem każdego sportowca jest występ na igrzyskach olimpijskich i mistrzostwach świata. Chciałbym wystąpić na tych zawodach. Trenować chcę, dopóki będę miał z tego satysfakcję. A jak jeszcze będą wyniki to już zupełnie będę zadowolony. W każdym razie jeszcze kilka lat potrenuję. A co będzie, to czas pokaże.

rozmawiał Sebastian Malicki
Polub ten artykuł
Polub portEl.pl
..., a moim zdaniem
  • podnoszenie ciężarów to sport dla ludzi ambitnych, nie jest dobrze opłacany i nie ma wielkich widowni ale robi z człowieka twardziela i wyrabia charakter, jesteś tylko Ty i sztanga a jak jesteś przygotowany okazuje się w ciągu paru sekund ? po miesiącach przygotowań.
    Zgłoś do moderacji     Odpowiedz
    24 0
    sztangistaold(2019-11-10)
  • Najważniejsze że młodzi ludzie mają pasję. Brawo, trzymaj tak dalej.
    Zgłoś do moderacji     Odpowiedz
    21 0
    (2019-11-10)
  • Nie chce sie czepiać i nie myslcie ze hejtuje chlopaka bo zycze mu wszystkiego dobrego ale podnoszenie cięzarow nie jest dobre dla zdrowia. Mam w rodzinie byłego sztangiste i wiem o czym mowie.
    Zgłoś do moderacji     Odpowiedz Pokaż ten wątek
    5 5
    (2019-11-10)
  • Brawo, brawo, brawo. M.S.
    Zgłoś do moderacji     Odpowiedz
    7 0
    (2019-11-10)
  • Brawo Tomku!!!
    Zgłoś do moderacji     Odpowiedz
    6 0
    koleżanka z sp18(2019-11-10)
  • No mój ziomeczek kozak
    Zgłoś do moderacji     Odpowiedz
    1 0
    pierscionkialieeexpres(2019-11-10)
  • Ja ci tylko powiem że gadasz głupoty ???? powiedz czemu nie jest zdrowe?
    Zgłoś do moderacji     Odpowiedz Pokaż ten wątek
    1 0
    DZIUB(2019-11-10)
  • DZIUB Każdy sport który uprawiany jest wyczynowo bardzo obciąża nasz organizm. Podnoszenie ciezarow czy to zawodowo czy na silowni ma swoje minusy....cytuje: ....Niewskazane dla serca są wysiłki statyczne i izometryczne, takie jak podnoszenie ciężarów, potoczne ''pakowanie'' na siłowni. Taki trening nie wpływa na poprawę wydolności organizmu i poprawę kondycji fizycznej, a powoduje jedynie zwiększenie masy mięśniowej i w niektórych przypadkach może prowadzić do przerostu mięśnia sercowego, nadciśnienia tętniczego czy też nasilenia epizodów arytmii.....
    Zgłoś do moderacji     Odpowiedz Pokaż ten wątek
    0 0
    (2019-11-10)
  • Do dziuba - Czlowieku ja tanczylam od dziecka w balecie i w wieku 30 lat moje stawy byly w gorszej kondycji niz u 60 letniej kobiety. Nie wspomne o licznych kontuzjach przez ktore przeszlam i rehabilitacjach. Kregoslup rowniez wysiadl od nienaturalnych pozycji. Przyjmowalam leki, zastrzyki zeby jakos funkcjonowac ale to nigdy w 100% nie przywroci mi zdrowia. Gdybym mogla cofnac czas nigdy nie zdecydowalabym sie tanczyc w balecie. Co dopiero podnoszenie ciezarow. Widziales filmik jak kobieta podniosla sztange i wygielo jej łokiec? Uwazasz to za zdrowe? Mowi sie ze sport to zdrowie ale wiesz co powie ci kazdy lekarz do ktorego trafisz z kolejna kontuzja? Aktywnosc fizyczna to zdrowie a sport to kalectwo!
    Zgłoś do moderacji     Odpowiedz Pokaż ten wątek
    2 0
    BylaBalerina(2019-11-10)
  • Tylko tak moze zaznacze, ze podnoszenie ciezarow jest moze zle dla stawow i wgl ,ale trenujac źle. Trener Rajkowski dobrze dobiera cwiczenia dla Tomka jak i obciazenie. Wynikiem kontuzji po skonczeniu kariery to poprostu zle dobieranie treningow czy tez za duze obciazenia.
    Zgłoś do moderacji     Odpowiedz Pokaż ten wątek
    3 0
    (2019-11-10)
  • A pokaż mi sport na poziomie wyczynowym będący dobry dla zdrowia?Nie ma takiego!
    Zgłoś do moderacji     Odpowiedz Pokaż ten wątek
    5 0
    mm263(2019-11-11)
  • Idąc takim tokiem myślenia to praca też jest szkodliwa dla zdrowia co nie jeden się o tym przekonał.
    Zgłoś do moderacji     Odpowiedz
    7 0
    40 lat w zawodzie frezer(2019-11-11)
Reklama