Ten dym kosztuje wszystkich zbyt dużo
Sprawa zadymiania północnej dzielnicy Elbląga przez olbrzymie ilości popiołów elektrowni nie jest wcale błaha, informował Głos Elbląga z 3 sierpnia 1957 r.
Przyjmując 3 proc. od 400 ton spalonego na dobę węgla, przez kominy elektrowni opada na miasto w ciągu 24 godzin aż 12 ton popiołu.
Takie duże ilości opadającego popiołu zatruwają życie mieszkańcom, powodują przy tym rozmaite komplikacje – konkretnie: dla sąsiadujących z elektrownią Zakładów im. Wielkiego Proletariatu jest to sprawa „być albo nie być”.
Prezydium MRN w Elblągu wspólnie z dyrekcją ZWP stwierdziły przed sejmową komisją aktywizacji Ziem Zachodnich, że w istniejących warunkach sąsiedztwa z elektrownią, Zakłady im. Wielkiego Proletariatu nie mogą podjąć żadnej opłacalnej produkcji meblarskiej, a ograniczyć się muszą do wykonywania produkcji nie wymagającej polerowania.
Wyłania się wobec tego poważny problem, którego rozwiązanie wymaga szybkiej decyzji. Wszyscy są zgodni, że ZWP zostały źle zlokalizowane, ale co zrobić wobec faktu, że zostały one rozbudowane na terenie 80 ha, że pracują i zatrudniają poważne ilości ludzi, a co więcej – z punktu widzenia zdolności produkcyjnej mogą jeszcze wchłonąć 484 pracowników, co nie jest bez wpływu na rozwój Elbląga.
Wydaje się, że w tych warunkach warto i trzeba przeznaczyć kilka milionów zł na zainstalowanie elektrofiltrów.
Rzecz prosta, że przy rozpatrywaniu tej sprawy nie wolno brać pod uwagę tylko problemu ZWP, poszukując np. wyjścia z tej sytuacji przez ustalenie takiego profilu produkcji dla zakładów, przy którym dymy wyrządzałyby mniejszą szkodę.
Rozpatrując ten problem i szukając dla niego rozwiązania trzeba przede wszystkim pomyśleć o zdrowiu mieszkańców północnej dzielnicy miasta.
Takie duże ilości opadającego popiołu zatruwają życie mieszkańcom, powodują przy tym rozmaite komplikacje – konkretnie: dla sąsiadujących z elektrownią Zakładów im. Wielkiego Proletariatu jest to sprawa „być albo nie być”.
Prezydium MRN w Elblągu wspólnie z dyrekcją ZWP stwierdziły przed sejmową komisją aktywizacji Ziem Zachodnich, że w istniejących warunkach sąsiedztwa z elektrownią, Zakłady im. Wielkiego Proletariatu nie mogą podjąć żadnej opłacalnej produkcji meblarskiej, a ograniczyć się muszą do wykonywania produkcji nie wymagającej polerowania.
Wyłania się wobec tego poważny problem, którego rozwiązanie wymaga szybkiej decyzji. Wszyscy są zgodni, że ZWP zostały źle zlokalizowane, ale co zrobić wobec faktu, że zostały one rozbudowane na terenie 80 ha, że pracują i zatrudniają poważne ilości ludzi, a co więcej – z punktu widzenia zdolności produkcyjnej mogą jeszcze wchłonąć 484 pracowników, co nie jest bez wpływu na rozwój Elbląga.
Wydaje się, że w tych warunkach warto i trzeba przeznaczyć kilka milionów zł na zainstalowanie elektrofiltrów.
Rzecz prosta, że przy rozpatrywaniu tej sprawy nie wolno brać pod uwagę tylko problemu ZWP, poszukując np. wyjścia z tej sytuacji przez ustalenie takiego profilu produkcji dla zakładów, przy którym dymy wyrządzałyby mniejszą szkodę.
Rozpatrując ten problem i szukając dla niego rozwiązania trzeba przede wszystkim pomyśleć o zdrowiu mieszkańców północnej dzielnicy miasta.
oprac. Olaf B.