„Single” przy stoliku
Teatr im. Aleksandra Sewruka zaprasza na kolejne spotkanie ze współczesną polską dramaturgią w ramach cyklu „Scena przy stoliku”. 28 lutego (czwartek) o godz. 17 zaprezentowany utwór Stacha Szulista „Single”. Wstęp wolny.
Przed nami ostatnia odsłona współczesnej dramaturgii polskiej w formie czytanej. Ostatnia, bo, jak zapowiada Tomasz Walczak, rzecznik prasowy elbląskiej sceny, w następnych prezentacjach aktorzy sięgną po utwory literatury duńskiej, rosyjskiej, norweskiej.
- We czwartek 28 lutego zaprezentowany zostanie tekst autorstwa Stacha Szulista, mieszkającego na Pomorzu historyka, dziennikarza i literata – zdradza Tomasz Walczak. - Utwór pt. „Single” - podczas Ogólnopolskiego Festiwalu Sztuk Autorskich i Adaptacji „Windowisko” Gdańsk - Sopot 2005, wygrał konkurs na dramat. Tekst jest bardzo mięsisty i dotykający rzadko podejmowanej przez naszą rodzimą literaturę kwestii orientacji seksualnej. W role bohaterów wcielą się aktorzy: Lesław Ostaszkiewicz, Tomasz Muszyński oraz Marcin Tomasik.
Po prezentacji odbędzie się kolejne spotkanie w ramach Dyskusyjnego Klubu Teatralnego, prowadzone przez Izabelę Piskorek i Tomasza Walczaka. Wstęp wolny.
Autor „Singli” o sobie:
Mieszkam w miejscowości Sobowidz, w województwie pomorskim. Jeśli chodzi o pisanie – to taka nachodząca mnie falami pasja. Wszystko zaczęło się jeszcze w latach osiemdziesiątych, konkretnie od konkursu „Szukamy Martina Edena” ogłoszonego przez Tygodnik Kulturalny. Ponieważ poszło mi nieźle, zacząłem publikować opowiadania i teksty publicystyczne w różnych gazetach (tygodnikach zwłaszcza), tym sposobem zacząłem „bawić się” w dziennikarza. Bawić, bowiem zawodowym dziennikarzem nie jestem, a kilkanaście lat (głównie lata dziewięćdziesiąte minionego wieku i trzy z obecnej dekady) poświęciłem współpracy z Dziennikiem Bałtyckim, Pulsem Kaszub i Pomorza, a także Wiadomościami Kulturalnymi.
Jeśli chodzi o początki, to na wstępie udało mi się wygrać konkurs na sztukę dla dzieci i młodzieży ogłoszony przez telewizję gdzieś tak pod koniec lat osiemdziesiątych (dokładnie nie pamiętam, a szarego dyplomu nie chce mi się szukać), a zaraz potem dostałem nagrodę w konkursie na powieść w wydawnictwie (nigdy się nie ukazała, mimo obietnic, bo zmienił się ustrój i firma wraz z nim chyliła się ku upadkowi).
W latach dziewięćdziesiątych były publikacje opowiadań w tygodnikach, miesięcznikach (min. Nowy Nurt oraz FRAZA), ale przede wszystkim „uwiodło” mnie dziennikarstwo. Gdy ta pasja minęła cztery lata temu, na nowo zacząłem „dłubać w prozie” i pisać dla potrzeb sceny. Mam z tego taką satysfakcję, że proza ponownie zaczyna się ukazywać (ostatnio antologia „Tam gdzie słychać śpiew syren”, o innych planach na razie nie wspominam, niech wpierw ujrzą światło dzienne), a teksty sceniczne zyskują uznanie jurorów. W 2005 roku „Single” wygrały „Windowisko”, w kolejnych edycjach dwa kolejne utworki –„Przesilenie” oraz
„Eksperyment” - znalazły się w finałowej trójce, a w 2007 roku tekst „Z bożym błogosławieństwem” trafił do „Odważnego koszyka” w Radomiu przy okazji Targów Nowej Dramaturgii.
- We czwartek 28 lutego zaprezentowany zostanie tekst autorstwa Stacha Szulista, mieszkającego na Pomorzu historyka, dziennikarza i literata – zdradza Tomasz Walczak. - Utwór pt. „Single” - podczas Ogólnopolskiego Festiwalu Sztuk Autorskich i Adaptacji „Windowisko” Gdańsk - Sopot 2005, wygrał konkurs na dramat. Tekst jest bardzo mięsisty i dotykający rzadko podejmowanej przez naszą rodzimą literaturę kwestii orientacji seksualnej. W role bohaterów wcielą się aktorzy: Lesław Ostaszkiewicz, Tomasz Muszyński oraz Marcin Tomasik.
Po prezentacji odbędzie się kolejne spotkanie w ramach Dyskusyjnego Klubu Teatralnego, prowadzone przez Izabelę Piskorek i Tomasza Walczaka. Wstęp wolny.
Autor „Singli” o sobie:
Mieszkam w miejscowości Sobowidz, w województwie pomorskim. Jeśli chodzi o pisanie – to taka nachodząca mnie falami pasja. Wszystko zaczęło się jeszcze w latach osiemdziesiątych, konkretnie od konkursu „Szukamy Martina Edena” ogłoszonego przez Tygodnik Kulturalny. Ponieważ poszło mi nieźle, zacząłem publikować opowiadania i teksty publicystyczne w różnych gazetach (tygodnikach zwłaszcza), tym sposobem zacząłem „bawić się” w dziennikarza. Bawić, bowiem zawodowym dziennikarzem nie jestem, a kilkanaście lat (głównie lata dziewięćdziesiąte minionego wieku i trzy z obecnej dekady) poświęciłem współpracy z Dziennikiem Bałtyckim, Pulsem Kaszub i Pomorza, a także Wiadomościami Kulturalnymi.
Jeśli chodzi o początki, to na wstępie udało mi się wygrać konkurs na sztukę dla dzieci i młodzieży ogłoszony przez telewizję gdzieś tak pod koniec lat osiemdziesiątych (dokładnie nie pamiętam, a szarego dyplomu nie chce mi się szukać), a zaraz potem dostałem nagrodę w konkursie na powieść w wydawnictwie (nigdy się nie ukazała, mimo obietnic, bo zmienił się ustrój i firma wraz z nim chyliła się ku upadkowi).
W latach dziewięćdziesiątych były publikacje opowiadań w tygodnikach, miesięcznikach (min. Nowy Nurt oraz FRAZA), ale przede wszystkim „uwiodło” mnie dziennikarstwo. Gdy ta pasja minęła cztery lata temu, na nowo zacząłem „dłubać w prozie” i pisać dla potrzeb sceny. Mam z tego taką satysfakcję, że proza ponownie zaczyna się ukazywać (ostatnio antologia „Tam gdzie słychać śpiew syren”, o innych planach na razie nie wspominam, niech wpierw ujrzą światło dzienne), a teksty sceniczne zyskują uznanie jurorów. W 2005 roku „Single” wygrały „Windowisko”, w kolejnych edycjach dwa kolejne utworki –„Przesilenie” oraz
„Eksperyment” - znalazły się w finałowej trójce, a w 2007 roku tekst „Z bożym błogosławieństwem” trafił do „Odważnego koszyka” w Radomiu przy okazji Targów Nowej Dramaturgii.
A