Co po referendum?
Elbląscy działacze Stronnictwa Demokratycznego i Polska Jest Najważniejsza tworzą „Ratunkowy Program Naprawczy SD i PJN dla Elbląga na lata 2013-2014”. Dziś przesłali nam jego pierwszą część.
"Urząd Miasta po referendum to etyka, umiar, kompetencja
Czas światowej recesji gospodarczej, widoczny już w Europie i także w Polsce, będzie okresem szczególnie trudnym dla naszego miasta, tym bardziej, że zadłużenie Elbląga na koniec tego roku przekroczy ustawowo dopuszczalny próg 60 proc. Analiza dochodów budżetu miasta z lat poprzednich wskazuje, iż każdy rok kończył się niedoborem blisko 10 mln zł. Ocena wysokości niedoboru na koniec bieżącego roku nie jest lepsza. Pod tym względem rok 2013 potwierdzi tylko bardzo dobitnie, że przed nami najgorszy od wielu lat okres, prowadzący do gospodarczej zapaści miasta. Wszelkie diagnozy wskazują, że wobec wysokiego wskaźnika bezrobocia – w tym szczególnie w naszym rejonie – i zwiększającej się skali rezygnacji z działalności gospodarczej oraz upadłości przedsiębiorstw, dochody – także naszego miasta – z tytułu podatku PIT i CIT obniżą się gwałtownie.
Pogarszające się warunki życia elblążan i malejąca konsumpcja indywidualna nie zraża jednak władz miasta, które podnosząc podatki oraz wszelkiego rodzaju opłaty, realizują swoje fanaberie wykraczające ponad możliwości budżetowe – zresztą kosztem wielu innych potrzeb mieszkańców. Myślenie władz Elbląga o budżetowej swobodzie mija się z dążeniami obywateli do racjonalnego gospodarowania i do oszczędności. Elblążanie mówią już donośnie, że proces liczenia każdej wydatkowanej przez nich złotówki musi zacząć obowiązywać także elbląskie władze. Względem obywateli to przede wszystkim postawa władz ma być wyrazem absolutnej gotowości do samoograniczenia się i brania na siebie większych ciężarów, nim zacznie nakładać je na mieszkańców.
Ta – zdawać by się mogło – naturalna kolej rzeczy została w Elblągu w sposób nieodpowiedzialny odwrócona, ze szkodą dla całej wspólnoty samorządowej. Sprawowanie władzy, rozpoczęte od zaspokajania za publiczne pieniądze własnej próżności, a przy tym – beztroskie i niewspółmierne do możliwości ich udźwignięcia – opłaty i podatki nakładane na mieszkańców, doprowadziło do utraty zaufania społecznego, niezbędnego zwłaszcza wtedy, gdy trzeba podejmować trudne decyzje w obronie równowagi finansów miasta. Przywrócenie powagi oraz szacunku i zaufania do władzy wykonawczej jest warunkiem przeprowadzenia Elbląga przez czas recesji, ku perspektywie stopniowego wzrostu gospodarczego. Służyć temu powinny proponowane przez nasze formacje (SD i PJN) działania zmierzające do podjęcia od zaraz zmian w strukturze organizacji Urzędu Miasta, w stylu rządzenia i doborze kadry zarządzającej, zawartej w haśle: Ratujemy budżet miasta i zaczynamy od siebie, tzn.:
1. Zmniejszamy ilość wiceprezydentów i zamrażamy wynagrodzenia w sferze budżetowej.
Prezes Zarządu Spółki PKN Orlen zatrudniającej ponad 20 tysięcy pracowników ma jednego zastępcę. Nie ma żadnego uzasadnienia, by Urząd Miasta Elbląga zatrudniający 450 pracowników był zarządzany przez prezydenta i trzech wiceprezydentów. Naszym zdaniem wystarczy jeden wiceprezydent, ewentualnie dwóch – przy połączeniu funkcji ze skarbnikiem miasta. Efekt – przejrzystość organizacyjna i oszczędności budżetowe.
2. Likwidujemy straż miejską.
Rozformowanie straży miejskiej, której zadania nie przyczyniły się do zwiększenia stanu bezpieczeństwa w mieście, a nakierowane były na drenaż kieszeni mieszkańców. Efekt – oszczędność budżetowe.
3. Rezygnujemy z etatowych doradców i pełnomocników prezydenta.
Rezygnacja z usług etatowych doradców prezydenta i pełnomocników prezydenta. Efekt – oszczędności budżetowe.
4. Zmniejszamy ilość departamentów, a niektóre łączymy.
Szybkiej restrukturyzacji wymaga Departament Komunikacji Społecznej, który jest zbędnym i stałym obciążeniem budżetu miasta – jego funkcje powinno przejąć biuro prezydenta. Także funkcjonalne łączenie departamentów celem ograniczenia pokrewnych kosztów osobowych (17 departamentów) przyniesie oszczędności budżetowe i poprawi stan organizacyjny UM.
5. Likwidujemy spółkę Aquapark.
Zawieszenie działalności lub likwidacja spółki Aquapark – brak racjonalnych przesłanek, by za 100 tys. rocznie utrzymywać prezesa spółki, która nie ma najmniejszej szansy na realizację postawionego celu w okresie najbliższych pięciu lat. Próby pozyskania inwestora powinien przejąć MOSiR lub dział inwestycji UM. Efekt – oszczędności budżetowe i organizacyjne.
6. Rezygnujemy z części samochodów służbowych.
Rezygnacja z samochodów służbowych dla kadry kierowniczej. Efekt – oszczędności budżetowe.
7. Ograniczamy zatrudnienie w UM o 10-15 proc. łącznie.
Zaprzestanie zewnętrznej rekrutacji kadry zarządzającej. Właściwym zasobem kadrowym powinien być kapitał ludzki UM i spółek komunalnych. Rezygnacja z usług osób mających uprawnienia emerytalne. Redukcja zatrudnienia w UM o ogółem 15 proc. wg zasady: kto przyszedł ostatni, ten pierwszy odchodzi. Efekt – oszczędności budżetowe i organizacyjne.
8. Zatrzymujemy zlecenia zewnętrzne na analizy, diagnozy itp. akcje.
Powstrzymanie przetargów na opracowania, których realizacja w czasie najbliższych czterech lat jest mało prawdopodobna. Efekt – oszczędności budżetowe.
9. Analizujemy szczegółowo wydatki budżetu na 2013 rok.
Weryfikacja budżetu miasta na rok bieżący oraz założeń na 2014 r. Efekt – kontrola bieżących wydatków.
10. Zmniejszamy liczbę radnych do 15 osób.
Podjęcie uchwały RM o zmniejszeniu liczby radnych do 15 osób. Efekt – oszczędności budżetowe i organizacyjne.
Oczekujemy, że ugrupowania polityczne podzielą ten pogląd i po wyborach nie będą również dążyć do mnożenia stanowisk wiceprezydentów dla zawiązania ewentualnych koalicji w Radzie Miasta. Efekt – oszczędności budżetowe i nowa jakość organizacyjna samorządu terytorialnego.
Suma tych działań powinna przynieść budżetowi miasta oszczędność rzędu około 5 milionów złotych. Ten zakres działań oszczędnościowych, jako istotny i niezbędny krok w kierunku wypracowania realnej nadwyżki dochodów bieżących nad wydatkami, jest warunkiem utrzymania zdolności kredytowej, która będzie podstawą planowania na lata następne.
Ten pierwszy, najbardziej istotny i pilny pakiet działań antykryzysowych, jest podstawą do kolejnych projektów pożądanych przez mieszkańców, których celem jest poprawa warunków życia elblążan i ich udziału w obywatelskiej samorządności.
Piotr Kamiński – Stronnictwo Demokratyczne
Edward Pukin – Polska Jest Najważniejsza
Jeśli referendum odwoła władze
Propozycje te zakładają, że referendum zakończy się odwołaniem Prezydenta i Rady Miejskiej i są pierwszą publiczną wypowiedzią zwolenników referendum na temat tego, co zrobić potem. Brzmią mile dla ucha przeciwników obecnych władz, ale raczej nie rozwiążą problemów budżetowych miasta, co nie znaczy, że przynajmniej części z nich nie warto zrealizować, bez względu na wynik referendum. Są też bezpieczne dla ich autorów i dla referendum, bo ich skutki dotknęłyby jedynie władze i część urzędników. To część pierwsza programu, zobaczymy, co będzie w części drugiej.
Czas światowej recesji gospodarczej, widoczny już w Europie i także w Polsce, będzie okresem szczególnie trudnym dla naszego miasta, tym bardziej, że zadłużenie Elbląga na koniec tego roku przekroczy ustawowo dopuszczalny próg 60 proc. Analiza dochodów budżetu miasta z lat poprzednich wskazuje, iż każdy rok kończył się niedoborem blisko 10 mln zł. Ocena wysokości niedoboru na koniec bieżącego roku nie jest lepsza. Pod tym względem rok 2013 potwierdzi tylko bardzo dobitnie, że przed nami najgorszy od wielu lat okres, prowadzący do gospodarczej zapaści miasta. Wszelkie diagnozy wskazują, że wobec wysokiego wskaźnika bezrobocia – w tym szczególnie w naszym rejonie – i zwiększającej się skali rezygnacji z działalności gospodarczej oraz upadłości przedsiębiorstw, dochody – także naszego miasta – z tytułu podatku PIT i CIT obniżą się gwałtownie.
Pogarszające się warunki życia elblążan i malejąca konsumpcja indywidualna nie zraża jednak władz miasta, które podnosząc podatki oraz wszelkiego rodzaju opłaty, realizują swoje fanaberie wykraczające ponad możliwości budżetowe – zresztą kosztem wielu innych potrzeb mieszkańców. Myślenie władz Elbląga o budżetowej swobodzie mija się z dążeniami obywateli do racjonalnego gospodarowania i do oszczędności. Elblążanie mówią już donośnie, że proces liczenia każdej wydatkowanej przez nich złotówki musi zacząć obowiązywać także elbląskie władze. Względem obywateli to przede wszystkim postawa władz ma być wyrazem absolutnej gotowości do samoograniczenia się i brania na siebie większych ciężarów, nim zacznie nakładać je na mieszkańców.
Ta – zdawać by się mogło – naturalna kolej rzeczy została w Elblągu w sposób nieodpowiedzialny odwrócona, ze szkodą dla całej wspólnoty samorządowej. Sprawowanie władzy, rozpoczęte od zaspokajania za publiczne pieniądze własnej próżności, a przy tym – beztroskie i niewspółmierne do możliwości ich udźwignięcia – opłaty i podatki nakładane na mieszkańców, doprowadziło do utraty zaufania społecznego, niezbędnego zwłaszcza wtedy, gdy trzeba podejmować trudne decyzje w obronie równowagi finansów miasta. Przywrócenie powagi oraz szacunku i zaufania do władzy wykonawczej jest warunkiem przeprowadzenia Elbląga przez czas recesji, ku perspektywie stopniowego wzrostu gospodarczego. Służyć temu powinny proponowane przez nasze formacje (SD i PJN) działania zmierzające do podjęcia od zaraz zmian w strukturze organizacji Urzędu Miasta, w stylu rządzenia i doborze kadry zarządzającej, zawartej w haśle: Ratujemy budżet miasta i zaczynamy od siebie, tzn.:
1. Zmniejszamy ilość wiceprezydentów i zamrażamy wynagrodzenia w sferze budżetowej.
Prezes Zarządu Spółki PKN Orlen zatrudniającej ponad 20 tysięcy pracowników ma jednego zastępcę. Nie ma żadnego uzasadnienia, by Urząd Miasta Elbląga zatrudniający 450 pracowników był zarządzany przez prezydenta i trzech wiceprezydentów. Naszym zdaniem wystarczy jeden wiceprezydent, ewentualnie dwóch – przy połączeniu funkcji ze skarbnikiem miasta. Efekt – przejrzystość organizacyjna i oszczędności budżetowe.
2. Likwidujemy straż miejską.
Rozformowanie straży miejskiej, której zadania nie przyczyniły się do zwiększenia stanu bezpieczeństwa w mieście, a nakierowane były na drenaż kieszeni mieszkańców. Efekt – oszczędność budżetowe.
3. Rezygnujemy z etatowych doradców i pełnomocników prezydenta.
Rezygnacja z usług etatowych doradców prezydenta i pełnomocników prezydenta. Efekt – oszczędności budżetowe.
4. Zmniejszamy ilość departamentów, a niektóre łączymy.
Szybkiej restrukturyzacji wymaga Departament Komunikacji Społecznej, który jest zbędnym i stałym obciążeniem budżetu miasta – jego funkcje powinno przejąć biuro prezydenta. Także funkcjonalne łączenie departamentów celem ograniczenia pokrewnych kosztów osobowych (17 departamentów) przyniesie oszczędności budżetowe i poprawi stan organizacyjny UM.
5. Likwidujemy spółkę Aquapark.
Zawieszenie działalności lub likwidacja spółki Aquapark – brak racjonalnych przesłanek, by za 100 tys. rocznie utrzymywać prezesa spółki, która nie ma najmniejszej szansy na realizację postawionego celu w okresie najbliższych pięciu lat. Próby pozyskania inwestora powinien przejąć MOSiR lub dział inwestycji UM. Efekt – oszczędności budżetowe i organizacyjne.
6. Rezygnujemy z części samochodów służbowych.
Rezygnacja z samochodów służbowych dla kadry kierowniczej. Efekt – oszczędności budżetowe.
7. Ograniczamy zatrudnienie w UM o 10-15 proc. łącznie.
Zaprzestanie zewnętrznej rekrutacji kadry zarządzającej. Właściwym zasobem kadrowym powinien być kapitał ludzki UM i spółek komunalnych. Rezygnacja z usług osób mających uprawnienia emerytalne. Redukcja zatrudnienia w UM o ogółem 15 proc. wg zasady: kto przyszedł ostatni, ten pierwszy odchodzi. Efekt – oszczędności budżetowe i organizacyjne.
8. Zatrzymujemy zlecenia zewnętrzne na analizy, diagnozy itp. akcje.
Powstrzymanie przetargów na opracowania, których realizacja w czasie najbliższych czterech lat jest mało prawdopodobna. Efekt – oszczędności budżetowe.
9. Analizujemy szczegółowo wydatki budżetu na 2013 rok.
Weryfikacja budżetu miasta na rok bieżący oraz założeń na 2014 r. Efekt – kontrola bieżących wydatków.
10. Zmniejszamy liczbę radnych do 15 osób.
Podjęcie uchwały RM o zmniejszeniu liczby radnych do 15 osób. Efekt – oszczędności budżetowe i organizacyjne.
Oczekujemy, że ugrupowania polityczne podzielą ten pogląd i po wyborach nie będą również dążyć do mnożenia stanowisk wiceprezydentów dla zawiązania ewentualnych koalicji w Radzie Miasta. Efekt – oszczędności budżetowe i nowa jakość organizacyjna samorządu terytorialnego.
Suma tych działań powinna przynieść budżetowi miasta oszczędność rzędu około 5 milionów złotych. Ten zakres działań oszczędnościowych, jako istotny i niezbędny krok w kierunku wypracowania realnej nadwyżki dochodów bieżących nad wydatkami, jest warunkiem utrzymania zdolności kredytowej, która będzie podstawą planowania na lata następne.
Ten pierwszy, najbardziej istotny i pilny pakiet działań antykryzysowych, jest podstawą do kolejnych projektów pożądanych przez mieszkańców, których celem jest poprawa warunków życia elblążan i ich udziału w obywatelskiej samorządności.
Piotr Kamiński – Stronnictwo Demokratyczne
Edward Pukin – Polska Jest Najważniejsza
Jeśli referendum odwoła władze
Propozycje te zakładają, że referendum zakończy się odwołaniem Prezydenta i Rady Miejskiej i są pierwszą publiczną wypowiedzią zwolenników referendum na temat tego, co zrobić potem. Brzmią mile dla ucha przeciwników obecnych władz, ale raczej nie rozwiążą problemów budżetowych miasta, co nie znaczy, że przynajmniej części z nich nie warto zrealizować, bez względu na wynik referendum. Są też bezpieczne dla ich autorów i dla referendum, bo ich skutki dotknęłyby jedynie władze i część urzędników. To część pierwsza programu, zobaczymy, co będzie w części drugiej.
Piotr Derlukiewicz