Jutro bez obaw

– Proszę w trzech zdaniach przedstawić się wyborcom.
       Władysław Mańkut: – Mieszkaniec Elbląga od wielu, wielu lat. Na pewno patriota lokalny. W swojej pracy zawodowej zawsze działający na rzecz elblążan i regionu Elbląga.
      
       – Był Pan dyrektorem banku, wojewodą, radnym sejmiku i senatorem. W której z tych ról odnajdywał się Pan najlepiej? Która z wykonywanych prac dawała Panu najwięcej satysfakcji?
       – Ogromną satysfakcję miałem z wykonywania pracy w charakterze wojewody elbląskiego. Podczas kadencji doprowadziłem do powstania Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej – pierwszej publicznej uczelni w historii Elbląga. To był też ten czas, kiedy rozpocząłem odbudowę trasy Elbląg-Kaliningrad. Międzynarodowa trasa S22 jest nazywana trasą hanzeatycką, bo łączy Sankt Petersburg z Hamburgiem. Trasa stanowi taki korytarz, łączący wszystkie państwa bałtyckie. Miałem przyjemność wbudowania kamienia węgielnego pod tę inwestycję. Doprowadziłem również do odbudowy dwóch kamieniczek staromiejskich, które stanowiły pomieszczenia recepcyjne władz miejskich przy ul. Św. Ducha. To zrobiłem dla samego Elbląga. Natomiast dla regionu – badania i koncepcje kanału żeglugowego przez Mierzeje Wiślaną.
      
       – Czym zajmuje się Pan obecnie?
       – Obecnie nadal pracuję w obszarze wsparcia środowiska uczelnianego Elbląga, pełniąc funkcję prezesa Elbląskiej Fundacji Akademickiej. Nadal jestem związany ze środowiskiem energetycznym, głównie poprzez świadczenie usług na rzecz firmy Alstom Power, jakie realizuję w ramach umowy Elbląskiej Fundacji Akademickiej. Jestem przewodniczącym komisji ds. mniejszości narodowych i etnicznych w sejmiku wojewódzkim oraz członkiem stałej komisji rządowej ds. mniejszości narodowych i etnicznych. Niezależnie od tego pełnię także funkcję przewodniczącego Rady Wojewódzkiej Sojuszu Lewicy Demokratycznej. To moja działalność polityczna.
      
       – Jeśli zostanie Pan wybrany, zamierza Pan być posłem zawodowym?
       – Dzisiaj nie chciałbym wypowiadać się na ten temat, bo nie wiem, jaki będę miał zakres obowiązków. Mamy jeszcze parę dni do wyborów. O tych kwestach wolałbym mówić po wyborach.
      
       – Jakimi obszarami chciałby się Pan zajmować jako poseł? W czym czuje się Pan mocny?
       – Zawsze interesowały mnie kwestie gospodarcze – polityka socjalna, społeczna i problem bezrobocia. Ponad połowa bezrobotnych to ludzie młodzi o wyższym wykształceniu. Myślę, że niewiele jest państw, w których młodzi wykształceni ludzie nie mogą się odnaleźć w otaczającej rzeczywistości. To też byłoby obszarem moich zainteresowań. W Senacie byłem członkiem komisji ds. międzynarodowych i komisji europejskiej. Jeżeli będzie taka potrzeba, to te obszary też nie są mi obce.
      
       – Co Elbląg może zyskać na silnej reprezentacji w Parlamencie?
       – Elblążanie powinni dostrzegać potrzebę wyboru elblążan do Parlamentu, gdyż brak silnej reprezentacji, która utożsamia się z regionem elbląskim, skutkuje brakiem zdecydowanej obrony miejsca i roli Elbląga na mapie gospodarczej, społecznej i kulturalnej państwa.
       Można też powiedzieć, że mamy dobre wyniki w szeregu dziedzinach – sporcie, kulturze, ale ciągle brakuje nam gospodarczej stabilizacji i inwestycji, które będą czynnikiem miastotwórczym, ale też dającym zatrudnienie elblążanom, którzy już od wielu lat poszukują pracy. Z tym nie możemy się godzić, to obniża rolę Elbląga. W jednym z wywiadów ktoś powiedział, że udało się uratować 200 miejsc pracy 13. Pułku na Mazurskiej, ale nie powiedział, że straciliśmy 400 miejsc pracy. Ten przykład pokazuje, jak ważna jest silna reprezentacja polityczna w Parlamencie.
      
       – Czy możliwa jest współpraca posłów z jednego okręgu, reprezentujących różne opcje polityczne?
       – Wręcz niezbędna jest taka współpraca. Nie chciałbym tutaj przywoływać bajki o rybie, maku i gołębiu, ale zdarza się, że właśnie brak tej współpracy powoduje, że ten „wóz” stoi w miejscu. Dlatego też uważam, że obowiązkiem elbląskich parlamentarzystów jest współpraca na rzecz Elbląga i regionu. Takie myślenie musi być naczelną dewizą każdego, kto w imieniu swoich wyborców będzie zasiadał w Parlamencie. Jeżeli będę miał tę możliwość, zrobię wszystko, aby ta współpraca mogła mieć wymiar nie tylko formalny. Z tej współpracy muszą wypływać konkretne, wspólne dokonania na rzecz Elbląga.
      
       – Proszę wymienić trzy problemy dotyczące naszego regionu, które będzie chciał Pan załatwić w tej kadencji Sejmu.
       – Bolączką, która od wielu lat trawi region, jest infrastruktura komunikacyjna. Nierytmicznie realizowana „siódemka”, bez prawidłowego zainwestowania w kierunku Gdańska, odkładana budowa trasy numer 15 i 16 – to problemy, które uniemożliwiają prawidłowe połączenie z krwiobiegiem komunikacyjnym kraju i Europy. Tym samym hamują rozwój regionu.
       Drugą, ciągle nierozwiązaną sprawą jest sprawa żeglugi na Zalewie Wiślanym, możliwość swobodnej żeglugi bander państw trzecich. To ogranicza, a niejednokrotnie uniemożliwia szybszy rozwój Fromborka, Braniewa, Krynicy Morskiej, no i oczywiście Elbląga. Ten problem musi być pilnie rozwiązany. Tym bardziej, że przed nami już nie Euro 2012, ale Mistrzostwa Świata w piłce nożnej 2018. A jedna z aren piłkarskich będzie w Kaliningradzie. Dlatego tak ważne są te dwa problemy.
       Trzeci problem jest bezrobocie, jedno z najwyższych w kraju. Tego tolerować nie wolno. Będę chciał zrobić wszystko, co będzie możliwe, żeby wspierać każdą formę przedsiębiorczości, która będzie powodowała przyrost miejsc pracy. Należy pamiętać, że lokalny biznes połączony z zewnętrznymi inwestycjami może być najlepszym sposobem na likwidowanie tego tak niepożądanego zjawiska, jakim jest bezrobocie wśród młodego pokolenia.