W niedzielę w nocy przestawiamy zegarki
W niedzielę 30 marca o godzinie 2 nad ranem następuje zmiana czasu zimowego na czas letni. Oznacza to, że musimy przestawić zegarki o godzinę do przodu, z drugiej na trzecią.
Na szczęście z przestawieniem zegara nie trzeba czekać do drugiej w nocy. Można to zrobić wcześniej, tuż przed zaśnięciem. Ważne, żeby wstać z łóżka o odpowiedniej porze. A z tym niektórzy mogą mieć kłopot, ponieważ w nocy z soboty na niedzielę - niestety - spać będziemy godzinę krócej. Za to dzień będzie coraz dłuższy, jaśniejszy i cieplejszy…
Letnia zmiana czasu ma na celu efektywniejsze wykorzystanie światła słonecznego, a co za tym idzie, oszczędność energii. Słońce wschodzi później, ale i później zachodzi. Dzięki temu zmrok zapada później, a dzień trwa coraz dłużej. I nie trzeba będzie już zapalać świateł w mieszkaniu popołudniami, do obiadu, oszczędności widać więc gołym okiem. Jedyny problem z dostosowaniem się organizmu do zmian. Ale gdy nadejdzie czas wieczornego grillowania, spacerów i letnich wypadów za miasto, organizm szybko zapomni nam te „nieszczęsne” przestawienie zegara. I jeszcze jeden plus: jak sama nazwa wskazuje, z letnim czasem musi przyjść i lato, a któż za nim nie tęskni?
Prekursorami wprowadzenia czasu letniego byli Niemcy już w 1916 roku. W Polsce wskazówki zegarów przesuwaliśmy w okresie międzywojennym, później w latach 1957-1964, a następnie od 1977 roku. Zmianę czasu stosuje się w około 70 krajach na całym świecie. Od 2000 roku wszystkie kraje członkowskie Unii Europejskiej zmieniają czas w tym samym dniu (czas letni zaczyna się w ostatnią niedzielę marca, a kończy w ostatnią niedzielę października), jednak o różnej godzinie, zależnej od strefy czasowej. W Europie jako jedyna zmiany czasu nie praktykuje Islandia. Poza Europą zmianę czasu stosują m.in. w USA, Kanadzie, Meksyku, Australii i Nowej Zelandii. Jedynym wysoko uprzemysłowionym państwem, które nie wprowadziło zmiany czasu na czas letni, jest Japonia.
Do czasu zimowego wrócimy 26 października. Wówczas przestawimy zegary o godzinę do tyłu, z trzeciej na drugą. I to wtedy odeśpimy tę skradzioną nam godzinę.
Letnia zmiana czasu ma na celu efektywniejsze wykorzystanie światła słonecznego, a co za tym idzie, oszczędność energii. Słońce wschodzi później, ale i później zachodzi. Dzięki temu zmrok zapada później, a dzień trwa coraz dłużej. I nie trzeba będzie już zapalać świateł w mieszkaniu popołudniami, do obiadu, oszczędności widać więc gołym okiem. Jedyny problem z dostosowaniem się organizmu do zmian. Ale gdy nadejdzie czas wieczornego grillowania, spacerów i letnich wypadów za miasto, organizm szybko zapomni nam te „nieszczęsne” przestawienie zegara. I jeszcze jeden plus: jak sama nazwa wskazuje, z letnim czasem musi przyjść i lato, a któż za nim nie tęskni?
Prekursorami wprowadzenia czasu letniego byli Niemcy już w 1916 roku. W Polsce wskazówki zegarów przesuwaliśmy w okresie międzywojennym, później w latach 1957-1964, a następnie od 1977 roku. Zmianę czasu stosuje się w około 70 krajach na całym świecie. Od 2000 roku wszystkie kraje członkowskie Unii Europejskiej zmieniają czas w tym samym dniu (czas letni zaczyna się w ostatnią niedzielę marca, a kończy w ostatnią niedzielę października), jednak o różnej godzinie, zależnej od strefy czasowej. W Europie jako jedyna zmiany czasu nie praktykuje Islandia. Poza Europą zmianę czasu stosują m.in. w USA, Kanadzie, Meksyku, Australii i Nowej Zelandii. Jedynym wysoko uprzemysłowionym państwem, które nie wprowadziło zmiany czasu na czas letni, jest Japonia.
Do czasu zimowego wrócimy 26 października. Wówczas przestawimy zegary o godzinę do tyłu, z trzeciej na drugą. I to wtedy odeśpimy tę skradzioną nam godzinę.
OK