Domowi tyrani w areszcie

Adam R. od trzech miesięcy znęcał się nad swoją konkubiną i jej synem. Będąc najczęściej pod wpływem alkoholu wszczynał domowe awantury, podczas których używał wobec nich wulgarnych i obraźliwych słów, groził pobiciem i pozbawieniem życia.
     - Swoich domowników zmuszał również do ucieczek z domu – mówi Jakub Sawicki z zespołu prasowego KMP w Elblągu. – Ponadto szarpał kobietę i jej syna za odzież, popychał, kopał i bił po całym ciele.
     Mężczyzna działał w warunkach recydywy. W listopadzie ubiegłego roku wyszedł z więzienia, gdzie odsiadywał karę za wcześniejsze czyny.
     Natomiast Zbigniew T. nad swoją żoną i dwójką dzieci znęcał się od września 2008 roku. Tutaj sprawa wyglądała podobnie.
     - Mężczyzna, zazwyczaj pod wpływem alkoholu, wszczynał domowe awantury, podczas których wyzywał żonę i syna wulgarnymi słowami, a córkę poniżał – wymienia Jakub Sawicki. - Uniemożliwiał swojej rodzinie nocny spoczynek, groził im pozbawieniem życia. Ponadto szarpał swoich bliskich za włosy i ubrania, popychał, a także bił otwartą dłonią po twarzy i ciele.
     Nad swoją żoną znęcał się od dłuższego czasu także Franciszek W. Gehenna kobiety trwała od marca 2006 roku.
     - Mężczyzna, będąc najczęściej w stanie nietrzeźwości, wszczynał domowe awantury, w trakcie których używał wobec żony wulgarnych słów, wypędzał ją z domu, groził pozbawieniem życia – mówi Jakub Sawicki. - Wobec żony stosował również przemoc fizyczną – szarpał ją za włosy i ubranie, uderzaniu rękoma po twarzy i głowie, wykręcał ręce, dusił i szczypał. Kobieta była przewracana na podłogę, a następnie kopana po całym ciele.
     Po wnikliwej analizie materiałów dowodowych prokurator we wszystkich trzech przypadkach wnioskował do sądu o tymczasowe aresztowanie. Wczoraj (13 maja) Sąd Rejonowy w Elblągu przychylił się do wniosku. Najbliższe trzy miesiące Adam R., Zbigniew T. oraz Franciszek W. spędzą w areszcie. Za znęcanie grozi im kara nawet do 5 lat pozbawienia wolności.
     
     Pamiętajmy!
     Przemoc w rodzinie jest przestępstwem i może dotyczyć każdego.
     Najczęściej kwalifikowana jest jako przestępstwo z art. 207 k.k., polegające na znęcaniu się fizycznym lub psychicznym nad osobą najbliższą lub inną osobą pozostającą w stałym lub przemijającym stosunku zależności od sprawcy albo nad małoletnim lub osobą nieporadną ze względu na jej stan psychiczny lub fizyczny. Przestępstwo to jest ścigane z urzędu.
     - W 2008 roku elbląscy policjanci założyli 102 Niebieskie Karty, tylko od początku tego roku było ich już 23 – informuje Jakub Sawicki z zespołu prasowego KMP w Elblągu. - W formularzu zawarte są informacje dotyczące danych osób pokrzywdzonych i sprawcy przemocy, data i czas interwencji. Ponadto w formularzu dokładnie opisane są formy przemocy, zawarta jest także informacja o tym, czy sprawca znajdował się pod wpływem substancji psychoaktywnych.
     
     Co powinieneś wiedzieć?
     Jeżeli osoba najbliższa stosuje wobec Ciebie przemoc, czy Twojego dziecka wezwij policję.
     Podczas interwencji policjanci:
     - udzielą Ci niezbędnej pomocy (np. wezwą pogotowie);
     - pomogą, w przypadku stwarzanie przez sprawcę bezpośredniego zagrożenia dla życia lub zdrowia ludzkiego, a także dla mienia, dokonać jego zatrzymania lub umieścić go w izbie wytrzeźwień;
     - udzielą informacji dotyczącej Twoich praw i wskażą, gdzie należy szukać pomocy;
     - udokumentują przebieg interwencji;
     - raz w miesiącu dzielnicowy powinien składać Ci wizytę, aby sprawdzić stan bezpieczeństwa domowników i zachowanie sprawcy.
     Dobre rady:
     Skorzystaj z doświadczenia dzielnicowego w pracy z ofiarami przemocy, aby uzyskać wiedzę o swoich prawach, możliwości przeciwstawienia się dalszej przemocy i instytucjach, które mogą udzielić Ci wszechstronnego wsparcia.
     Zgłoś się do placówek świadczących pomoc ofiarom przemocy m.in. psychologiczną, prawną, terapeutyczną, medyczną, socjalną.
     Pamiętaj, że instytucje i organizacje do tego powołane pomogą w rozwiązywaniu problemów, które powstrzymują Cię przed przeciwstawieniem się przemocy.
     Jeśli nie wiesz, gdzie szukać placówek świadczących pomoc ofiarom przemocy w rodzinie, zgłoś się do dzielnicowego, pracownika socjalnego, pedagoga szkolnego, gminnej komisji rozwiązywania problemów alkoholowych, bądź innych znanych Ci osób lub podmiotów pracujących na rzecz dzieci i rodziny.
     
     Przemoc sama nie ustaje:
     - złóż zawiadomienie do prokuratury lub na policję o popełnieniu przestępstwa,
     - nie pozwól, ktoś z rodziny znęcał się nad Tobą lub Twoimi dziećmi.
     Gromadź dokumentację i wszelkie informacje, które pomogą Ci później udowodnić fakt popełnienia przestępstwa:
     - przypadkach pobicia, uszkodzenia ciała, udaj się o lekarza (nawet pierwszego kontaktu) i poproś o zaświadczenie o stanie zdrowia i doznanych obrażeniach - możesz starać się o uzyskanie obdukcji u uprawnionego lekarza;
     - nie ukrywaj tego, co dzieje się w Twoim domu przed rodziną, sąsiadami, bliskimi osobami - to oni mogą pomóc, gdy będzie groziło Ci niebezpieczeństwo, bądź zeznawać w sądzie na Twoją korzyść.
     Gdy wiesz, że popełniono przestępstwo lub podejrzewasz, ze wobec kogoś stosowana jest przemoc, bo np. słyszysz świadczące o tym odgłosy albo zauważasz niepokojące sygnały, wezwij policję - możesz to zrobić także anonimowo.
     Jeśli krzywdzone są dzieci, masz obowiązek im pomóc, zawiadom sąd rodzinny, prokuraturę lub policję.
     Jeśli byłeś świadkiem przestępstwa, zdecyduj się na złożenie zeznań, żeby pomóc ofierze uwolnić się od przemocy.