Sekatorem obciął psu ogon

Ta nietypowa i jakże dramatyczna sytuacja rozegrała się w minioną sobotę (7 sierpnia) na targowisku miejskim w Elblągu. Około godziny 7 rano oficer dyżurny odebrał telefon o zdarzeniu. Dzwonił jeden ze świadków, któremu nie był obojętny los zwierzęcia. Na miejscu policjanci zatrzymali 73-letniego Bogdana K., który za pomocą sekatora odciął dwutygodniowemu szczeniakowi ogon. Okaleczony pies został zabrany przez właściciela samochodem przed przyjazdem policjantów. Według relacji świadków, mężczyzna miał więcej czworonogów. Funkcjonariusze ustalili już dane właściciela, który zwrócił się do znajomego 73-latka o pomoc przy "zabiegu". Jego zatrzymanie to kwestia czasu. Nie jest wykluczone, że może odpowiedzieć również za znęcanie się nad zwierzęciem. Policjanci zabezpieczyli na miejscu sekator oraz płyn dezynfekujący.
       Zatrzymany Bogdan K. wyjaśnił, że nie miał świadomości, że taki czyn stanowi przestępstwo. Przyznał się i dobrowolnie poddał karze. W uzgodnieniu z prokuratorem otrzymał 300 zł grzywny.
       W tej materii kluczowym aktem prawnym jest ustawa z dnia 21 sierpnia 1997r. o ochronie zwierząt (tekst jednolity Dz.U. z 2003r. Nr 106, poz. 1002 z późn. zm.).
       Art. 35. 1. (8) Kto zabija zwierzę z naruszeniem przepisów art. 6 ust. 1, art. 33 lub art. 34 ust. 1-4 albo znęca się nad nim w sposób określony w art. 6 ust. 2,  podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.
      
       Art. 5 powołanej ustawy stanowi, iż KAŻDE ZWIERZĘ WYMAGA HUMANITARNEGO TRAKTOWANIA, przy czym definiuje to pojęcie (w art. 4 pkt 2) jako traktowanie uwzględniające potrzeby zwierzęcia i zapewniające mu opiekę i ochronę. Natomiast - w myśl ustawy - niehumanitarne traktowanie zwierząt jest wyraźnie zakazane Jako jeden z wielu przejawów niehumanitarnego traktowania zwierząt ustawodawca wymienia znęcanie się nad zwierzętami, przy czym w tym zakresie ustala ustawową definicję tego pojęcia. Za znęcanie się nad zwierzętami uznaje zadawanie albo świadome dopuszczanie do zadawania bólu lub cierpień, a w szczególności m.in.: - umyślne zranienie lub okaleczenie zwierzęcia, niestanowiące dozwolonego prawem zabiegu (art. 6 ust. 2 pkt 1), a także - dokonywanie na zwierzętach zabiegów i operacji chirurgicznych w sposób sprawiający ból, któremu można było zapobiec (art. 6 ust. 2 pkt 8).
       Natomiast przepis art. 27 ust. 1 brzmi: -"Zabiegi lekarsko-weterynaryjne na zwierzętach są dopuszczalne dla ratowania ich życia lub zdrowia oraz dla koniecznego ograniczenia populacji i mogą być przeprowadzane wyłącznie przez osoby uprawnione".