Noc Muzeów 2013 w Galerii EL
Galeria EL razem z Muzeum Archeologiczno-Historycznym kolejny raz włączają się w organizowaną w wielu polskich i europejskich miastach Noc Muzeów. Tym razem do wspólnego spędzenia wieczoru zapraszamy 18 maja po wizycie w Muzeum od godz. 23. Wstęp to symboliczne 2 zł – w cenie tradycyjnie okolicznościowy znaczek.
W tym roku w Galerii EL zagości video, fotografie i dźwięk w wykonaniu Agnieszki Prusak, Łukasza Niewiadomskiego, kolektywu Strange Lóóp i rodzimego SoundLabu.
Agnieszka Prusak jest absolwentką wrocławskiej Akademii Sztuk Pięknych na Wydziale Malarstwa (2003 rok, pracownia profesora A. Dymitrowicza). Autorka wielu wystaw, projektów i akcji autorskich. Od kilku lat zajmuje się fotografią podejmując tematy zaangażowane społecznie. Organizuje projekty społeczno-kulturalne, m. in. „Lekcje Kultury”, prowadzi również autorskie multimedialne wykłady „Ze Sztuką w Szpitalu” (wykłady z zakresu historii i technik malarstwa różnych nurtów), realizowane w Domach Pomocy Społecznej, Zakładach Opiekuńczych, dla osób niepełnosprawnych ze względu na schorzenia oraz dla grup zagrożonych i wykluczonych ekonomicznie ze społeczeństwa. Od kilku miesięcy, pracuje nad wielowątkowym projektem „W domu”, gdzie fotografuje wrocławian w domach, tworząc w ten sposób, autorski socjologiczno-psychologiczny zapis życia ludzi w ich najbardziej intymnym otoczeniu – w domu.
Łukasz Niewiadomski jest absolwentem fotografii na PWSFTviT w Łodzi. Zajmuje się profesjonalnie fotografią filmową (fotosy, dokumentacja planów zdjęciowych, eventy, a także fotografia studyjna). Współpracował z takimi reżyserami jak: Michael Glawogger, Christopher Doyle, Jerome Dassier czy Katarzyna Rosłaniec. Ponadto skupia się na swojej działalności artystycznej – video performance i fotografii kreacyjnej. Jego prace były prezentowane na wystawach w kraju i za granicą.
Strange Lóóp jest performansem multimedialnym, w którym działania dwóch tancerek zaopatrzonych w poszerzone zmysły: bezprzewodowa kamera-oko i mikrofon-ucho sprzężone są z działaniem urządzeń, które emitują dźwięk i obraz w otaczającej je przestrzeni. Ich ciała i media są ze sobą w nieustannej, interaktywnej relacji. Wszystkie obrazy i dźwięki w spektaklu powstają na żywo. Tancerki stopniowo odkrywają i poznają świat, siebie i drugą osobę, a także zależności pomiędzy własnymi działaniami i otaczającą je technologią.
Najważniejszą z owych relacji staje się sprzężenie zwrotne (feedback loop), zarówno w obrazie, jak i w dźwięku. To efekt, który powstaje, kiedy kamera filmuje obraz, który sama w danym momencie rejestruje, czy też kiedy dźwięk, który "usłyszał" mikrofon wraca do niego poprzez głośnik. W spektaklu powstają dwa samo-generujące się byty, spirale obrazu i pętle dźwięku, które są reprezentacjami dokonującego się w maszynach procesu samo-odniesienia.
Działania i procesy na scenie są próbą zobrazowania, na czym polegałoby wpadanie w tę „dziwną pętlę” w samym umyśle. Umysł jednak nieodłączny jest od ciała, tylko dzięki niemu doświadczać możemy wrażeń i komunikować się z innymi. Dlatego język ruchu ma tutaj szczególne znaczenie. Sprzężenie zwrotne stało się inspiracją dla artystów i naukowców do badania modelu umysłu, jako nakładających się na siebie pętli kolejnych wrażeń. Stawia się pytanie o to, czym jest i jak tworzy się zarówno świadomość człowieka, jak i to, co dzieje się w maszynie. Na scenie te płaszczyzny - ludzka i technologiczna - nieustannie się przenikają.
Informacje: Beata Branicka, CS Galeria EL, 55 625 67 80, beata.b@galeria-el.pl
Agnieszka Prusak jest absolwentką wrocławskiej Akademii Sztuk Pięknych na Wydziale Malarstwa (2003 rok, pracownia profesora A. Dymitrowicza). Autorka wielu wystaw, projektów i akcji autorskich. Od kilku lat zajmuje się fotografią podejmując tematy zaangażowane społecznie. Organizuje projekty społeczno-kulturalne, m. in. „Lekcje Kultury”, prowadzi również autorskie multimedialne wykłady „Ze Sztuką w Szpitalu” (wykłady z zakresu historii i technik malarstwa różnych nurtów), realizowane w Domach Pomocy Społecznej, Zakładach Opiekuńczych, dla osób niepełnosprawnych ze względu na schorzenia oraz dla grup zagrożonych i wykluczonych ekonomicznie ze społeczeństwa. Od kilku miesięcy, pracuje nad wielowątkowym projektem „W domu”, gdzie fotografuje wrocławian w domach, tworząc w ten sposób, autorski socjologiczno-psychologiczny zapis życia ludzi w ich najbardziej intymnym otoczeniu – w domu.
Łukasz Niewiadomski jest absolwentem fotografii na PWSFTviT w Łodzi. Zajmuje się profesjonalnie fotografią filmową (fotosy, dokumentacja planów zdjęciowych, eventy, a także fotografia studyjna). Współpracował z takimi reżyserami jak: Michael Glawogger, Christopher Doyle, Jerome Dassier czy Katarzyna Rosłaniec. Ponadto skupia się na swojej działalności artystycznej – video performance i fotografii kreacyjnej. Jego prace były prezentowane na wystawach w kraju i za granicą.
Strange Lóóp jest performansem multimedialnym, w którym działania dwóch tancerek zaopatrzonych w poszerzone zmysły: bezprzewodowa kamera-oko i mikrofon-ucho sprzężone są z działaniem urządzeń, które emitują dźwięk i obraz w otaczającej je przestrzeni. Ich ciała i media są ze sobą w nieustannej, interaktywnej relacji. Wszystkie obrazy i dźwięki w spektaklu powstają na żywo. Tancerki stopniowo odkrywają i poznają świat, siebie i drugą osobę, a także zależności pomiędzy własnymi działaniami i otaczającą je technologią.
Najważniejszą z owych relacji staje się sprzężenie zwrotne (feedback loop), zarówno w obrazie, jak i w dźwięku. To efekt, który powstaje, kiedy kamera filmuje obraz, który sama w danym momencie rejestruje, czy też kiedy dźwięk, który "usłyszał" mikrofon wraca do niego poprzez głośnik. W spektaklu powstają dwa samo-generujące się byty, spirale obrazu i pętle dźwięku, które są reprezentacjami dokonującego się w maszynach procesu samo-odniesienia.
Działania i procesy na scenie są próbą zobrazowania, na czym polegałoby wpadanie w tę „dziwną pętlę” w samym umyśle. Umysł jednak nieodłączny jest od ciała, tylko dzięki niemu doświadczać możemy wrażeń i komunikować się z innymi. Dlatego język ruchu ma tutaj szczególne znaczenie. Sprzężenie zwrotne stało się inspiracją dla artystów i naukowców do badania modelu umysłu, jako nakładających się na siebie pętli kolejnych wrażeń. Stawia się pytanie o to, czym jest i jak tworzy się zarówno świadomość człowieka, jak i to, co dzieje się w maszynie. Na scenie te płaszczyzny - ludzka i technologiczna - nieustannie się przenikają.
Informacje: Beata Branicka, CS Galeria EL, 55 625 67 80, beata.b@galeria-el.pl
Beata Branicka, Centrum Sztuki Galeria EL