60 twarzy elbląskiej kultury: Andrzej Szadkowski (odcinek 4)
Życie kulturalne współczesnego Elbląga nie zaczęło się dziś, a jego początki sięgają już czasów powojennych, czyli II połowy XX wieku. Niestety nie zachowało się wiele informacji, dokumentów powszechnie dostępnych. Są w archiwach, Bibliotece Elbląskiej czy też w domach prywatnych. Dla wielu elblążan miejsca, ludzie z tamtych lat są często nieznani. Cyklem „60 twarzy elbląskiej kultury” chcemy wspomnieć o osobach ważnych w życiu kulturalnym Elbląga, a dziś trochę zapomnianych. Okazją jest jubileusz 60-lecia Elbląskiego Towarzystwa Kulturalnego. Kolejną przedstawianą osobą będzie Andrzej Tadeusz Szadkowski. Zobacz zdjęcia z domowego archiwum, wernisaży oraz prace Andrzeja Szadkowskiego.
Andrzej Tadeusz Szadkowski urodził się 6 października 1958 roku. Od najmłodszych lat jego ulubionym zajęciem było rysowanie. Pierwszą osobą, która wprowadziła go w tajniki rysowania był wuj – Tadeusz Michałowski, były oficer Armii Andersa. Brał Andrzeja na kolana i opowiadał o historycznych bitwach pod Kircholmem, Cecorą oraz o szarży pod Rokitną. Opowiadając o tych wydarzeniach pięknie rysował, zwłaszcza konie. Dlatego też Andrzej zaczął kopiować wujowe obrazki. W dzieciństwie chodził do pobliskich stajni i tam szkicami zapełniał dziesiątki zeszytów. Babcia Maria nazywała go żartobliwie małym Leonardo da Vinci. Jako mały chłopiec z zaciekawieniem oglądał też telewizyjne gawędy Szymona Kobylińskiego. Edukację rozpoczął w Szkole Podstawowej nr 3 w Lęborku a rodzice dość często musieli potwierdzać autentyczność rysunków dziecka. Po ukończeniu szkoły sam zdecydował o kontynuowaniu nauki w Liceum Plastycznym w Gdyni Orłowie. W trakcie nauki gruntowanie poznawał historię sztuki, co przeszkadzało mu w tworzeniu własnej drogi artystycznej. Chciał tworzyć coś nowego, własnego, ale wciąż miał wrażenie, że to już było. Później, w dorosłym życiu, wciąż szukał własnej ścieżki. Nie chciał niczego i nikogo naśladować. Szukał swojego własnego stylu. Po zdaniu w 1978 roku matury rozpoczął studia na Wydziale Malarstwa i Grafiki Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Gdańsku. W 1983 roku uzyskał dyplom w pracowni prof. Jerzego Krechowicza. Po studiach pracował, jako nauczyciel w swoim macierzystym liceum w Gdyni Orłowie.
W 1987 roku Andrzej Szadkowski zostaje dyrektorem Centrum Sztuki Galeria EL w Elblągu. Jako dyrektor i artysta nie chciał wystawiać swoich prac w kierowanej przez siebie placówce. Za to dzięki jego inicjatywom i pomysłom elblążanie mogli oglądać dzieła artystów z całego świata. Organizował między innymi działania związane ze sztuką komputerową (Międzynarodowe Warsztaty Komputerowe), działania multimedialne a ponadto spektakle teatralne, poetyckie, koncerty rockowe, jazzowe, muzyki klasycznej.
W 1989 roku otrzymał stypendium Ministra Kultury i Sztuki. Dzięki jego inicjatywie odbyło się w Elblągu Nadbałtyckie Sympozjum „Truso” a następnie plenery i warsztaty. Był jednym z inicjatorów powołania w 1996 roku Stowarzyszenia Miłośników Truso, gorącym orędownikiem zrekonstruowania tej wczesnośredniowiecznej osady. Wspierał również miejscowe środowisko literackie i z jego inicjatywy powstał też Klub Środowisk Twórczych KRYPTA, gdzie odbywały się m.in. promocje książek, spotkania z autorami.
Zmarł po ciężkiej chorobie w wieku niespełna 40 lat (7 lipca 1998 r.) . Jako malarz, rysownik i animator działań kulturalnych w Elblągu spełnił się w każdej z tych ról. Jego prace były wystawiane zarówno w kraju (Trójmiasto, Lębork, Elbląg, Warszawa, Kraków, Białystok, Słupsk, Suwałki) jak i za granicą (Japonia, Niemcy, Rosja, Włochy). Uczestniczył też w licznych wystawach zbiorowych krajowych (Poznań, Radom, Szczecin, Warszawa) jak i zagranicznych (Szwecja, Kuwejt, Hiszpania, Kanada, Finlandia, Meksyk). Jest autorem ponad 500 rysunków satyrycznych i ilustracji w czasopismach, cyklu rysunków surrealistycznych, cyklu obrazów „Figury”, cyklu plakatów wagnerowskich, rysunków „Drzewa erotyczne” i „Erotozaury i erotozoidy”, licznych plakatów operowych m.in. do „Nabucco”, „Traviaty” „czy „Strasznego dworu”. Pisał też mini opowiadania, recenzje z wystaw plastycznych, autorskie książki dla dzieci („Literki”, „Cyferki”, „Nutki”, „Kolorki”, „Linia”).
Jego prace znajdują się zarówno w zbiorach prywatnych jak i w galeriach, muzeach – w kraju i za granicami Polski. Jest laureatem wielu nagród i wyróżnień. Był otwartym, uśmiechniętym, życzliwym człowiekiem, z głową pełną pomysłów i planów a dziś pozostają jego prace, wspomnienia, nasza pamięć.
Dziękuję Pani Janinie Szadkowskiej za udostępnienie materiałów ze zbiorów prywatnych oraz Joannie Mierzejewskiej za udostępnienie zdjęć prac Andrzeja Szadkowskiego ze zbiorów Galerii EL. Część zdjęć pochodzi z kronik „Pałacyku”.
Projekt realizowany jest przy wsparciu finansowym Samorządu Miasta Elbląg.
Partnerem jest Stowarzyszenie Polskie Telewizje Lokalne i Regionalne.
Elbląska Gazeta Internetowa portEl.pl jest patronem medialnym projektu.
