UWAGA!

1 września

II Wojnę Światową rozpoczął atak Niemiec na Polskę rankiem 1 września 1939 r. 3 września do wojny przystąpiły Wielka Brytania i Francja. Dla Rosji „Wielka Wojna Ojczyźniana”, rozpoczęła się 22 czerwca 1941 r. wraz z atakiem niemieckim. Dla Amerykanów wojna rozpoczęła się wraz z atakiem japońskim 7 grudnia 1941 r.

Za początki konfliktu uznać można wzrost nastrojów nacjonalistycznych i dążeń ekspansywnych ze strony państw osi, wyrażający się już wcześniej, bo w latach 1935-1936, w ataku faszystowskich Włoch na Abisynię, trwającej od 1937 roku wojnie chińsko-japońskiej oraz rozbiorze Czechosłowacji, który nastąpił w październiku roku 1938. W Hiszpanii od 1936 r. trwała krwawa wojna domowa, w której starły się państwa faszystowskie i ZSRR. II Wojnę Światową poprzedziły też agresywne zachowania ze strony III Rzeszy, przejawiające się w zajęciu Nadrenii w 1936 r., Anschlussie Austrii oraz aneksji Kłajpedy i Czech. Ze strony Włoch przykładem złamania prawa międzynarodowego było zajęcie Albanii wiosną 1939 roku.
     W wojnę zaangażowało się w sumie 61 państw. Liczebność walczących armii wyniosła ok. 110 mln ludzi. Liczbę zabitych szacuje się na ponad 50 mln osób, rannych - ok. 35 mln. Straty materialne w Europie przekroczyły 280 miliardów dolarów!
     1 września 1939 r. godz. 4.30 niemiecki pancernik „Schleswig-Holstein” przyjął stan gotowości bojowej. Zarządzono alarm. O godz. 4.43 w dzienniku pokładowym odnotowano: „Okręt idzie do ataku na Westerplatte”. O godz. 4.45 salwą ogniową z pancernika rozpoczęła się druga wojna światowa. O godz. 4.50 mjr Sucharski nawiązał łączność telefoniczną z dowództwem Marynarki Wojennej w Gdyni. Wiadomość była krótka, lecz tragiczna: „O godz. 4.45 dnia 1 września pancernik „Schleswig-Holstein” rozpoczął bombardowanie Westerplatte. Bombardowanie trwa”.
     Żołnierze polscy w liczbie ok. 180 bronili się przed atakami ok. 3 500 Niemców wspartych artylerią i bombowcami nurkującymi Stukas przez siedem kolejnych dni. Zdając sobie sprawę z beznadziejnej sytuacji naszych żołnierzy, 7 września o godz. 10.15 komendant mjr Henryk Sucharski zarządził przerwanie walki i wywieszenie białej flagi. W uznaniu tego rzadko spotykanego w dziejach wojen bohaterstwa, dowództwo niemieckie pozwoliło mjr Sucharskiemu odejść do niewoli z szablą przy boku.
     Wojna toczyła się w wielu miejscach, na wielu frontach i w wielu etapach. Inwazja na Skandynawię zaczęła się 9 kwietnia 1940 r. atakiem Niemiec na Norwegię i Danię. Inwazja na Francję zaczęła się 10 maja 1940 r., kiedy Niemcy zaatakowali Holandię, Belgię i Luksemburg, co pozwoliło im przerwać front francuski w rejonie Sedanu i ruszyć na zachód, by następnego dnia dotrzeć do kanału La Manche. Lewe skrzydło wojsk alianckich zostało odcięte i 28 maja armia belgijska skapitulowała. 8 sierpnia 1940 r. atakiem Luftwaffe na lotniska RAF rozpoczęła się powietrzna bitwa o Anglię, która przy dużym udziale pilotów polskich trwała do 31 października i zakończyła się porażką Niemiec. 28 października 1940 r. Włochy zaatakowały Grecję. 22 czerwca 1941 r. III Rzesza dokonała zbrojnej agresji na ZSRR, co otworzyło po raz pierwszy od października 1939 r. front wschodni. Front Normadia-Berlin otworzyła Operacja Overlord, kiedy 6 czerwca 1944 r. alianci dokonali operacji desantowej w Normandii. Umocnienia Wału Atlantyckiego nie wytrzymały naporu wojsk angielsko-amerykańskich pod dowództwem marszałka Eisenhowera, wspieranych przez siły morskie i powietrzne oraz desanty powietrzne 6 brytyjskiej i amerykańskich 82 i 101 Dywizji Powietrznodesantowych. 20 czerwca 1944 roku ruiny Caen zostały zdobyte przez Brytyjczyków, a 29 czerwca Amerykanie wyzwolili Cherbourg. 15 sierpnia siły alianckie wylądowały na południu Francji, a 28 sierpnia wyzwoliły Marsylię. W sierpniu wybuchło powstanie paryskie, a wkroczenie do Paryża czołgów gen. Le Clerka zakończyło czteroletnią okupację miasta. Pierwszy tydzień września przyniósł wyzwolenie Dieppe, Rouen, Brukseli, Antwerpii i Calais. Po ciężkich przejściach Alianci wkroczyli na terytorium Niemiec i dotarli do Łaby, gdzie 25 kwietnia 1945 roku nastąpiło spotkanie z idącymi od wschodu żołnierzami radzieckimi, po czym rozpoczęła się bitwa o Berlin.
     7 maja 1945 r. Niemcy w jednym ze szkolnych budynków w Reims we Francji, który służył za kwaterę Alianckich Sił Ekspedycyjnych generała Eisenhowera, skapitulowali na Froncie Zachodnim przed przedstawicielami armii USA i Wspólnoty Brytyjskiej. W imieniu aliantów pod aktem kapitulacji podpisał się ze strony aliantów gen. Walter Bedell Smith i generał artylerii Iwan Susłoparow reprezentujący ZSRR. Kapitulującą armię niemiecką reprezentował Alfred Jodl.
     Późnym wieczorem 8 maja w Berlinie na żądanie Stalina w kwaterze marszałka Żukowa w gmachu szkoły saperów w dzielnicy Karlshorst powtórzono podpisanie kapitulacji Niemiec przed przedstawicielami trzech mocarstw sojuszniczych - ZSRR, USA i Wielkiej Brytanii. Obecni byli: generał Carl Spaatz (USA), brytyjski marszałek lotnictwa Arthur Tedder, marszałek Żukow oraz przysłany na uroczystość do Berlina przez gen. Charles’a de Gaulle’a gen. Jean de Lattre de Tassigny. Oprócz Keitela, głównodowodzącego Wehrmachtu kapitulację podpisali dowódca niemieckiej marynarki wojennej admirał Hans Georg Friedeburg i generał pułkownik lotnictwa F. Stumpff.
     II Wojna Światowa doprowadziła do śmierci 33 milionów cywili, kolosalnych zniszczeń w miastach i tragicznych w skutkach wybuchów dwóch bomb atomowych w Hiroshimie i Nagasaki, wskutek czego bezpośrednio zginęło nie mniej niż 150 000 osób a kilkadziesiąt tysięcy zostało ciężko rannych, co z czasem doprowadziło też do ich śmierci - kolejne zgony nastąpiły również wskutek promieniowania. W wyniku zbrodniczej działalności hitlerowców w zakładanych przez nich obozach koncentracyjnych zginęli kolejni ludzie.
     Podział utworzonych po wojnie bloków „zachodniego” i „wschodniego” dał początek zimnej wojnie, która swój początek wzięła na konferencji w Jałcie. Na zebraniu Wielkiej Trójki -Roosevelta, Churchill’a i Stalina - ustalono, że w danym bloku znajdą się państwa, które zostały wyzwolone przez jego zwierzchnika. Na tej zasadzie w europejskim bloku zachodnim znalazły się wszystkie państwa z ustalonym przez USA ustrojem demokratycznym oraz państwa nie biorące udziału w wojnie. ZSRR uzyskało przyzwolenie na kontrolę nad zdobytymi przez siebie państwami, w których wprowadzony został system komunistyczny.
     W październiku 1945 r. powołana została Organizacja Narodów Zjednoczonych mająca nadzorować państwa świata, by przeciwstawiać się przejawom łamania praw człowieka. Ustalony został podział graniczny państw po wojnie:
     - Niemcy i Austria zostały karnie podzielone na cztery strefy okupacyjne: północno-zachodnią w administracji Wielkiej Brytanii, południowo-zachodnią w administracji Francji, południowo-wschodnią nadzorowaną przez USA i północno-wschodnią we władaniu ZSRR.
     - Powołano nowe rządy Norwegii, Holandii, Belgii, Luksemburga, Danii, Grecji i Francji.
     - Nowe władze tymczasowe Włoch zgodziły się na odebranie włoskiej części Dalmacji na rzecz Jugosławii oraz na korzyść Grecji - Dodekanezu. Także Albania stała się ponownie niepodległym państwem.
     - Znacznie zmieniono granice państw podbitych przez Związek Radziecki. Granica Polski miała przebiegać od zachodu według biegu rzek Odry i Nysy Łużyckiej, od południa według naturalnych granic górskich, od wschodu według granic rzeki Bug i tzw. linii Curzona oraz od północy na północnych Mazurach. Polska odzyskała miasto Gdańsk kontrolowane przed wojną przez Ligę Narodów. Czechosłowacja odzyskała Ruś Zakarpacką od Węgier, ale odstąpiła ją ZSRR. Węgry utraciły wspomnianą Ruś Zakarpacką oraz Siedmiogród na rzecz Rumunii. Ta zaś utraciła Besarabię na rzecz ZSRR.
     - Na Dalekim Wschodzie Japonia, okupowana przez USA do 1952 r., straciła, oprócz zdobytych od Amerykanów archipelagów, wszystkie swoje zamorskie terytoria, począwszy od Tajwanu, Hajnanu, Mandżurii i wschodnich Chin na rzecz Republiki Chińskiej, Sachalinu i Kuryli na rzecz ZSRR, Azję Południowo-Wschodnią na rzecz Wielkiej Brytanii i Francji, kończąc na stracie Korei zamienionej w 1948 r. na dwa oddzielne państewka kontrolowane przez USA i ZSRR. Cesarz Hirohito musiał zrzec się władzy, a w 1946 roku uchwalono konstytucję zmieniającą ustrój kraju.
     Wojna dokonała spustoszeń nie tyko pod względem demograficznym. Tym, którzy przeżyli, często towarzyszył syndrom „dzieci wojny”, podupadła kultura i sztuka. Pieniądze oraz wszelkie materiały budowlane w pierwszej kolejności szły na odbudowę stolic i dużych miast. To dodatkowo obciążało mniejsze miejscowości, jak choćby nasz Elbląg, z którego wywożono nie tylko cegły, ale i cenne książki należące do tutejszej biblioteki.
mk
Polub ten artykuł
Polub portEl.pl
A moim zdaniem...

Przeczytaj też co działo się w Elblągu wcześniej

Zamieszczenie następnej opinii do tego artykułu wymaga zalogowania

W formularzu stwierdzono błędy!

Ok
Dodawanie opinii
Aby zamieścić swoje zdjęcie lub avatar przy opiniach proszę dokonać wpisu do galerii Czytelników.
Dołącz zdjęcie:

Podpis:

Jeśli chcesz mieć unikalny i zastrzeżony podpis
zarejestruj się.
E-mail:(opcjonalnie)
A moim zdaniem...
  • Sven A najlepsze jest to, że gdyby Angole i Francuzi zaatakowali Rzeszę jesienią '39,byłoby po wojnie. Oni woleli jednak zrzucać ulotki nawołujące do zakończenia działań wojennych w Polsce. Przez niecały rok Francuzi chowali się za swoją linią Maginota, którą Niemcy. .. ominęli, dokonując inwazji na Beneluks. Tym samym Francja znalazła się pod okupacją a Anglia musiała walczyć w osławionej bitwie powietrznej. Ulotki już wtedy miały widać bardzo słabą wartość propagandową (dziś marketingową). Ale niewiele kosztowały.
  • Niemieckie Zbrodnie kampanii wrześniowej - przez 55 dni, od 1 września do 26 października, Wehrmacht uczestniczył w 311 zbiorowych egzekucjach na polskiej ludności cywilnej i żołnierzach Wojska Polskiego. W okresie od 1 września do 26 października, różne siły niemieckie wykonały łącznie 764 egzekucje w których zginęło 24 tys. obywateli polskich Szczególnie wiele mordów dokonano w Wielkopolsce w powiecie sieradzkim, już. 4 września w Złoczewie spalono 240 budynków i zastrzelono ok. 200 osób, w tym starców, kobiety i dzieci. Ogółem różne siły niemieckie spaliły w czasie kampanii wrześniowej ponad 434 wsi polskich, co w większości przypadków połączone było z egzekucjami ich mieszkańców. Siły niemieckie atakowały także kolumny uciekających cywilów, drogi zatłoczone tysiącami ludzi uciekających przed agresorem stały się łatwym celem zwłaszcza dla lotnictwa niemieckiego
    Zgłoś do moderacji     Odpowiedz
    0
    0
    Historyk(2008-09-01)
  • @Do Sven Sprawą dyskusyjną jest postawa Francuzó. O Anglikach nie wspomnę bo oni bez udziału i reakcji Francji niewiele mogli by zrobić. Anglicy w 1939 roku mogli się jedynie pochwalić lotnictwem oraz siłami morskimi, ich siły lądowe pozostawiały conajmniej wiele do rzyczenia, np czołgów mieli o wiele mniej niż Polska, były to siły przeznaczone głównie do obrony tej wysepki na której ten kraj istnieje oraz obszarów kolonialnych. Już w bitwie lotniczej o Anglię to się uwydatniło, gdzie właściwie gdyby Niemcy ją wygrali Anglia stała by otworem nie będąc w stanie się skutecznie obronić na lądzie. Z tego wynika że główną siłą uderzeniową lądową mieli zapewnić Francuzi, a Anglicy głównie wsparcie lotnicze i morskie. A w jakiej sytuacji była Francja. Nie można od żadnego mocarstwa oczekiwać by miał wpełni zmobilizowane oddziały zanim jakiś konflikt wybuchnie. To są koszty, tak można zrujnować kraj. Tak więc wg słynnej umowy która miała zabezpieczyć Polskę Francja od chwili wypowiedzenia wojny miała 14 dni na dokonanie pełnej mobilizacji. 3 września Francuzi mieli mniej jednostek na granicy z Niemcami niż Niemcy, umocnieni dodatkowo za swoją zabunkrowaną linią obronną. 35 WJ niemieckich. Francuzi mieli 30 WJ na granicy z Niemcami. Pełna mobilizacja i gotowość do uderzenia Francji miała się ukończyć nomen-omen 17 września, stan wojsk miał na granicy wzrosnąć z 30WJ do 60WJ. Teraz pomyślcie jaki wpływ miał pakt R-M na zachowanie Francji.
  • Po zajeciu Nadreni przez Hitlera, Polska zaporoponowała prewencyjny atak na Niemcy. W tym czasie Niemcy dysponowły siedmioma dywizjami, Polska trzydziestoma. Były realne szanase na obalenie Hitlera juz w 1936 roku gdyby nie Francja, ktora przestraszyła się kolejsnego konfliktu i siedziała cicho za linią Maginota
    Zgłoś do moderacji     Odpowiedz
    0
    0
    Mokasyn dalekowschodni(2008-09-01)
  • To jest niezaprzeczalny fakt, ale łatwo z perspektywy czasu oceniać zachowania krajów. Najkrwawszym odcinkiem Iwojny światowej była wojna między Francją a Niemcami. Potężna ilość ofiar, zniszczenia, to wszystko działało na umysły normalnych polityków (nie wspominam o chorym Hitlerze). Jakby któryś z was doświadczył grozy jaką była 1 wojna też by miał głęboko zakorzenione pacyfistyczne myślenie. I to nie było myślenie związane z jakimiś bierzącymi celami politycznymi, tylko długofalowe. Świadczy o tym struktura wojsk brytujskich i francuzkich, gdzie ilość wojsk szybkich (uderzeniowych) oraz koncepcja prowadzenia działań wojennych była typowo defenzywna. Typowym przejawem tego zachowania były francuzkie czołgi, które poza pancerzem który budził respekt nie posiadały żadnej wartości bojowej - słabe działa, kiepska prędkość. Ten czas tzn 1936 rok to przekładając na dzisiejsze czasy, czas stosunków Unii do Rosji zanim wybuchł konflikt gruziński.
Reklama