NIS2 w praktyce – jak zapewnić monitoring bezpieczeństwa 24/7 bez rozbudowy własnego zespołu?
Przepisy wdrażające NIS2 nakładają dodatkowe obowiązki w zakresie cyberbezpieczeństwa na podmioty kluczowe i ważne, w tym firmy oraz wybrane podmioty publiczne działające w sektorach istotnych dla funkcjonowania państwa, gospodarki i obywateli. Samodzielna budowa zespołu bezpieczeństwa spełniającego wymagania prawne wiąże się jednak ze znacznymi kosztami. Jak poradzić sobie z nowymi wymaganiami? Wyjaśniamy.
Co to jest NIS2 i kogo dotyczą nowe obowiązki?
NIS2 to unijna dyrektywa o cyberbezpieczeństwie, czyli dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2555. Jej celem jest zwiększenie odporności cyfrowej organizacji, które mają znaczenie dla gospodarki, administracji i bezpieczeństwa obywateli. Regulacja rozszerza wcześniejsze przepisy NIS.
NIS2 dotyczy przede wszystkim podmioty kluczowe i ważne z takich sektorów jak:
- energetyka – energia elektryczna, gaz, ciepło, ropa oraz wodór,
- transport – lotniczy, kolejowy, wodny i drogowy,
- bankowość i infrastruktura rynków finansowych – instytucje obsługujące usługi finansowe,
- ochrona zdrowia – placówki medyczne, laboratoria i wybrane podmioty farmaceutyczne,
- woda pitna i ścieki – operatorzy usług niezbędnych dla bezpieczeństwa sanitarnego,
- infrastruktura cyfrowa i usługi ICT – centra danych, chmura, DNS, dostawcy usług zarządzanych,
- administracja publiczna – wybrane jednostki realizujące zadania publiczne,
- wybrane gałęzie przemysłu, odpady, żywność, poczta i usługi cyfrowe – podmioty spełniające kryteria skali i znaczenia.
Zakres NIS2 jest spory, dlatego organizacje powinny ocenić, czy podlegają nowym obowiązkom, biorąc pod uwagę sektor, wielkość, rodzaj działalności oraz szczególne kryteria przewidziane w przepisach.
Monitoring bezpieczeństwa 24/7 jako praktyczny fundament zgodności z NIS2
NIS2 wymaga od organizacji zdolności do wykrywania, analizowania, obsługi i raportowania istotnych incydentów. Dlatego monitoring bezpieczeństwa 24/7 może być jednym z praktycznych sposobów wspierania zgodności.
Dobrze zaprojektowany nadzór powinien obejmować:
- detekcję zagrożeń – identyfikację anomalii, malware, ruchu lateralnego i prób eskalacji uprawnień,
- klasyfikację alertów – ocenę priorytetu zdarzeń oraz oddzielanie szumu od incydentów wymagających reakcji,
- eskalację incydentów – przekazanie sprawy do właściwych osób według ustalonych procedur i czasów,
- dokumentowanie działań – utrzymywanie śladu audytowego potrzebnego przy analizie, raportowaniu i kontroli.
W środowisku biznesowym monitoring oznacza m.in. stałą obserwację logów i ruchu sieciowego. Dane trafiają do platform SIEM, EDR lub XDR, gdzie są korelowane z regułami detekcji, wskaźnikami kompromitacji i kontekstem.
Jak wybrać partnera technologicznego do monitoringu bezpieczeństwa?
Wybór partnera do monitoringu bezpieczeństwa warto oprzeć na ocenie jego dojrzałości operacyjnej. Dostawca powinien zapewniać pracę w modelu 24/7/365, dostęp do analityków SOC oraz jasne procedury obsługi incydentów.
Dobrym wyborem dla organizacji, które chcą zadbać o całodobowy monitoring bez rozbudowy własnego zespołu bezpieczeństwa, jest usługa SOC od Netii. Obejmuje m.in. nadzór nad zdarzeniami bezpieczeństwa, analizę incydentów oraz reakcję na wykryte zagrożenia. Specjaliści Netii dysponują dwoma systemami SIEM i jednym systemem SOAR, które pozwalają wykrywać anomalie i podejmować adekwatne działania.